محمد رعد
رئیس فراکسیون وفاداری به مقاومت 

شهید والامقام ما؛ دو سال گذشت و زخم ما هنوز التیام نیافته است. وطن امروز همچنان هدف تیرهای صهیونیست‌های متجاوز و اشغالگر، حملات خیانت‌پیشگان و همدستان و سخنان بیهوده و رفتارهای نسنجیده فرصت‌طلبان و قدرت‌طلبان است.
اما خانواده‌ات و برادران و فرزندان مقاوم تو همچنان بر همان عهدی که با تو بسته بودند، باقی مانده‌اند؛ شریف‌ترین، کریم‌ترین، پاک‌ترین و وفادارترین مردم. آنان به راه تو در ایستادگی و مقاومت پایبندند و قاطعانه تسلیم و سستی را رد می‌کنند. دوری مسئولان و اطرافیان آنان از پذیرش مسئولیت ملی برای آزادسازی سرزمین و محکوم کردن و بازداشتن متجاوزان، به آنان آسیبی نمی‌رساند.
اشغالگری در سرزمین ما تثبیت نخواهد شد و به‌طور حتم در نتیجه مقاومت فرزندان، برادران و خانواده آزاد و شریف تو عقب رانده خواهد شد؛ کسانی که دشمن نتوانست عزمشان را درهم بشکند و درد فراق عزیزان، رنج آوارگی و سختی کوچ و اخراج نیز نتوانست اراده آنان را خم کند؛ هرچند همدستی برخی مسئولان و شریکانشان در وطن با اشغالگران و قیم‌های منصوب محور استبداد آمریکایی و غربی که حامی و پشتیبان و پناه‌دهنده رویکرد نسل‌کشی، ظلم و تجاوز در منطقه و جهان است، برای آنان دردناک است.
در سالروز یاد تو، ای سید مقاومت به تو اعلام می‌کنیم که اولویت ما همچنان همان است و خواهد بود: عقب‌راندن اشغالگری و رد تسلیم، حفاظت از حاکمیت ملی و حفظ صلح داخلی در کشورمان و حمایت از آرمان‌های حق و عدالت. ما همچنان موج خروشان دریایی خواهیم بود که امام غایب، سید موسی صدر در ما به حرکت درآورد.
ما همچنان شعله انقلاب آزادی‌بخشی خواهیم بود که امام خمینی (قدس سره) آن را آغاز کرد و همچنان نیروی محرک محور مقاومت خواهیم ماند؛ محوری که آن را همراه با همه گروه‌های مقاومت‌کننده شریف در منطقه‌مان برپا کردیم، با تأیید، حمایت و توجه امام و رهبر شهید، سید علی خامنه‌ای و همچنان امانتداران وصیت رهبران شهیدمان، شیخ راغب حرب و سید عباس موسوی و برادران بزرگ جهادی -که رضوان خداوند بر همه آنان باد- خواهیم بود.
تمام جهان شاهد خواهند بود که حزب‌الله لبنان شکست نخورده و شکست نخواهد خورد و همانند ستاره دریایی، هر گاه یکی از شاخه‌های آن قطع شود، در جای آن کسی رشد خواهد کرد که شایستگی برعهده گرفتن مسئولیت، انجام وظیفه، اجرای مأموریت‌ها، اصلاح عملکرد و تحقق اهداف را داشته باشد.
و امروز، همراه با آزادگان جهان، شاهدیم که جمهوری اسلامی ایران در برابر جنگ تجاوزکارانه‌ای که دولت جنایتکار آمریکا با مشارکت رژیم تروریستی صهیونیستی بر آن تحمیل کرده است، ایستادگی می‌کند؛ جنگی که با ظلم و استبداد و با هدف لغو و مصادره اراده مردم شجاع ایران و وادار کردن آنان به تغییر گزینه‌های سیاسی و ملی‌شان به راه افتاده است.
در حالی که هر یک از اعضای محور مقاومت وظیفه خود را انجام می‌دهند، امید به درهم شکستن قدرت تجاوز، ناکام گذاشتن اهداف آن و اثبات حضور و توانایی در رد سلطه و سیاست‌های آن، امیدی واقع‌گرایانه است که بر ارزیابی دقیق تحولات و شناخت نقاط قوت و ضعف، کیفیت و روش عملکرد و گزینه‌های موجود نزد هر دو طرف استوار است.
یادداشت تفاهمی که دو طرف آمریکایی و ایرانی برای پایان دادن به جنگ امضا کردند، پایبند نبودن طرف آمریکایی وضعیت دولت آمریکا و سردرگمی‌های آن و معادلات مؤثر در عملکردش را بیش از پیش آشکار کرد؛ مسأله‌ای که انتخاب راه‌های مؤثر و کارآمد برای کسب موفقیت را برای ایران آسان کرد؛ آن هم با وجود تمام تلاش‌های شرم‌آور آمریکا برای هوشمندی و فریبکاری و مانورهای فرار و لجاجت که در نهایت به درهم شکستن و افشای ظاهرسازی تمدنی و پوشش فریبنده‌ای انجامید که برای پنهان کردن فساد درونی، گرایش‌های جنایتکارانه و نژادپرستانه و انکار حقوق بشر و استفاده گزینشی و مشکوک از حقوق بین‌الملل و نهادها و سازمان‌های آن به کار گرفته شده بود.
اما مشارکت آمریکا و رژیم صهیونیستی در تجاوز علیه ایران و مردم آن و جسارت این رژیم در به شهادت رساندن رهبر معظم و امام سید علی خامنه‌ای (قدس‌سره)، بدون محاسبه و مجازات از سوی ایرانیان باقی نخواهد ماند.
علاوه بر جنایاتی که دشمن صهیونیستی در لبنان مرتکب شده و همچنان مرتکب می‌شود؛ از نقض آشکار قوانین بین‌المللی و حقوق انسانی، از اصرار بر اشغالگری گرفته تا گسترش و توسعه آن، با وجود توافق ۲۷ نوامبر ۲۰۲۴ برای توقف تجاوز؛ سپس موج ترورها، کشتار با پیجرها، تخریب نهادها، آواره کردن مردم، ویران کردن خانه‌ها، تسطیح زمین‌ها و از میان بردن مرزها و نشانه‌ها و در نهایت وادار کردن دولت لبنان به امضای سند تسلیم و اطاعت و واگذاری اختیار به اشغالگر برای ادامه اشغال و تهدید لبنانی‌ها و حاکمیت ملی، تا نابودی حزب‌الله و پایان دادن به حضور و سلاح مقاومت.
تسویه حساب ایران با دشمن صهیونیستی به ‌دلیل این اقدامات، امری اجتناب‌ناپذیر است و از این رو، منطقه در آینده مصادیق این تسویه حساب را شاهد خواهد بود.
ای سید عزیز مقاومت، همواره برای رهایی منطقه ما ــ و نه فقط لبنان ــ از چنگال استکبار آمریکا تلاش کردی و همواره خواستار خروج نیروهای آمریکایی و پایگاه‌های نظامی آنها از کشورهای ما در منطقه غرب آسیا بودی.
منافع ملت‌های منطقه قطعاً در آزادی و رهایی آنان و گسستن پیوند کشورهایشان از شبکه نفوذ آمریکا و ائتلاف استعماری صهیونیستی است؛ در حالی که منافع دشمنان در تثبیت و تقویت سلطه و هژمونی خود بر ملت‌ها و کشورهای منطقه و حمایت از گسترش رژیم صهیونیستی در مسیر ایجاد «اسرائیل بزرگ» است؛ اسرائیلی که استکبار، به‌طور کلی و تحت رهبری آمریکا، آن را به‌عنوان پایگاهی پیشرفته برای تجاوز به منطقه، «هرگاه لازم باشد» و نگهبان، بلکه بازوی حفاظت از منافع غرب استکباری و پروژه‌های آن به کار خواهد گرفت. جنگ تجاوزکارانه‌ای که نشانه‌های آغاز آن یکی پس از دیگری آشکار می‌شود، اگر آمریکایی‌ها، متحدان و ابزارهایشان بر شعله‌ور کردن آتش آن اصرار ورزند، آینده منطقه غرب آسیا و توازن‌های حاکم بر آن را رقم خواهد زد و همچنین آینده پایگاه‌های آمریکا در کشورهای منطقه را از نظر باقی ماندن یا تخلیه شدن مشخص خواهد کرد.
طبیعتاً آینده رویارویی با دشمن صهیونیستی، رژیم آن و جاه‌طلبی‌های توسعه‌طلبانه‌اش و همچنین چشم‌انداز مبارزه و کارآمدی محور مقاومت و جنبش آزادی‌بخشی به‌طور کلی علیه نفوذ نیروهای سلطه‌گر و استکباری و پایگاه‌های آنان در منطقه، اساساً به میزان ایستادگی ایران در برابر طوفان این جنگ بستگی خواهد داشت.
سخن گفتن از تو، ای سرور و پیشگام والامقام مقاومت ما، همچنین سخن گفتن از شریک و پشتیبانت، دبیرکل شهید و فرمانده‌ای است که اندکی پس از تو به تو پیوست؛ شهید فرمانده، سید هاشم صفی‌الدین (قدس‌سره) که در تمام تلاش‌ها و رهبری تو همراهت بود و در مأموریت‌های ویژه و پیگیری‌های هدفمند برای ساختن و تقویت جامعه مقاوم، در عرصه‌های مختلف فرهنگی، تبلیغاتی، کشفی، اجتماعی، تربیتی، حرفه‌ای، بهداشتی و توسعه‌ای و همچنین در سطح مراکز تخصصی و نهادهای مؤثر و ریشه‌دار، مسئولیت‌ها را با تو تقسیم می‌کرد.
این امر جز با صداقت او در پایبندی و محبت عمیقش به مردمش در مناطق مختلف لبنان امکان‌پذیر نبود؛ از جنوب و ضاحیه گرفته تا بیروت و جبل و از بقاع و بعلبک ـ الهرمل و بلاد جبیل و کسروان تا شمال و عکار.
در سالروز یاد تو، شهادت می‌دهیم که شما دو نفر همراه با دیگر برادرانتان در رهبری حزب مقاومت، در چشم‌انداز، پروژه‌ها، مسیر، رویارویی با دشواری‌ها و چالش‌ها، انجام مأموریت‌ها و تقسیم مسئولیت‌ها با یکدیگر شریک بودید. تو پیش از این، بلکه هر دو شما، به ‌ترتیب نشان حفظ وصیت و پایبندی به ولایت و نشان شهادت در راه خدا را دریافت کردید.
منبع: روزنامه الاخبار

خونخواهی مدبرانه
ابراهیم الامین
سردبیر روزنامه الاخبار

دو سال از شهادت سید حسن گذشته است و مردم به این سادگی از شوک آن بیرون نخواهند آمد. اما مسأله صرفاً به خستگی ناشی از احساس فقدان محدود نمی‌شود؛ چرا که مردم مقاومت به فقدان عادت کرده‌اند و در ذهن و قلب خود داستان‌هایی دارند که فقدان را به نعمت تبدیل می‌کند، نه به مصیبت؛ توانایی‌ای که مؤمنان به‌ دلیل برخورداری از آن شایسته غبطه‌اند. اما نکته مهمی که باید مورد توجه قرار گیرد و دشمن نیز به‌طور طبیعی می‌داند که امروز وجود دارد، مسأله انتقام و خونخواهی است. اگر هدف جنگی که در همه جبهه‌ها جریان دارد، جلوگیری از استراحت طرف مقابل و فرصت ندادن به او برای نفس گرفتن و اندیشیدن به آینده باشد، اسرائیل کاملاً آگاه است که جنگ پایان نیافته و پایان نخواهد یافت. درس‌هایی که پس از طوفان‌الاقصی به دست آمده، به‌ سادگی به ما می‌گویند که با دشمنی مواجهیم که نمی‌توان با او زندگی کرد. همچنین این باور در میان رهبران و بدنه اجتماعی آن وجود دارد که این موجودیت نمی‌تواند در اینجا باقی بماند؛ نه به‌عنوان یک موجودیت سیاسی، نه با ساختارهای نهادی و حتی نه در سطح جامعه. مهم‌ترین چیزی که باید بدانیم این است که ایده انتقام، یک اقدام صرفاً خونخواهانه به شیوه قبایل نیست؛ بلکه مأموریتی جامع و یکپارچه است که در آن، اعتقاد کامل به عادلانه بودن این اقدام وجود دارد و اصرار بر تحقق آن با بهترین نتایج نیز وجود دارد؛ اما در عین حال، به تدبیر و مکر نیاز دارد؛ تدبیری که مکر بنی‌اسرائیل در برابر آن ناچیز است. مهم‌تر از همه اینکه این امر به پایداری و استمرار نیاز دارد؛ پایداری‌ای که راه خود را با نسل جدیدی که «نسل طوفان» نامیده می‌شود، پیدا خواهد کرد. و ما، چه پیش از دشمن، چه پس از آن یا همزمان با او، خواهیم فهمید که مجازات عادلانه این دولت، حکومت، مردم و نهادهایش، اقدامی عادی نیست؛ بلکه یکی از پرهیاهوترین رویدادهای تاریخ خواهد بود؛ رویدادی که تاریخ از آن به‌عنوان یکی از روشن‌ترین جلوه‌های عدالت یاد خواهد کرد. اکنون روشن شده است که مبارزه با دشمن اشکال گوناگونی دارد، اما آنچه مقاومت در لبنان و فلسطین به آن نیاز دارد، اقدامی از نوعی متفاوت است؛ اقدامی که در آن، برخی از خبیثانه‌ترین و دردناک‌ترین اقدامات دشمن مورد شبیه‌سازی قرار گیرد و شناخت بیشتری از همه ابعاد این دشمن به دست آید؛ شناختی که تمام جامعه آن و همه درهای آن را دربرگیرد و راه ورود به اتاق‌های خانه کاغذی‌اش و نفوذ به ذهنش را پیدا کند. هدف از این کار، رمزگشایی از ایدئولوژی‌ای که آن را منسجم و قدرتمند نگه داشته نیست؛ زیرا این تلاشی بی‌فایده است. بلکه هدف، رسیدن به همان نقطه‌ای است که او زمانی به آن رسید؛ هنگامی که وارد ذهن ما شد. او صرفاً آنچه را که ما می‌گوییم نشناخت، بلکه به بخشی از دستور کار ما، سازوکارهای فعالیت ما و حتی انتخاب ابزارهایمان تبدیل شد. در آن صورت، ما نیز نوار مشابهی خواهیم داشت؛ نواری به ضخامت تمام کتاب تاریخ، نه صرفاً در اندازه یک برگ کاغذ؛ نواری که از آن اقداماتی بیرون خواهد آمد که حق هر کسی است که در زمین عدالت را‌طلب می‌کند. و تنها در آن روز است که می‌توانیم در برابر آرامگاه سید حسن بایستیم؛ نه برای قرائت فاتحه و ریختن اشک، بلکه برای ادای احترامی واقعی به یاد و خاطره کسی که همچنان شاهدی بر حقانیت مقاومت و توانایی آن برای تحقق پیروزی است.