وقتی تئاتر تنها به بازیگر چهره اکتفا کند مسأله متفاوت است!

برخی کارگردان‌ها بیشتر از اینکه بخواهند ببینند نقش به چه کسی می‌خورد و چه بازیگری برای آن شخصیت مناسب است، فقط به وجه اقتصادی و مارکتینگ آن نگاه می‌کنند. یعنی ممکن است بازیگری صرفاً به دلیل چهره بودن و یا داشتن فالوئر بیشتر انتخاب شود، نه به این دلیل که بهترین انتخاب برای آن نقش است. این بحث دیگری است. یعنی بازیگر چهره می‌تواند باشد، اما کیفیت هم باید حفظ شود. این درست است ولی اگر فقط به بازیگر چهره اکتفا کنید، مسأله متفاوت می‌شود.
مرز اینجا مشخص می‌شود که حضور بازیگر چهره را نمی‌توان به خودی خود زیر سؤال برد، اما وقتی «چهره بودن» جای انتخاب درست بازیگر و کیفیت اثر را بگیرد، مسأله تغییر می‌کند.

از صحبت‌های ابراهیم امینی، نویسنده و کارگردان با صبا