در حافظه موقت ذخیره شد...
محاکمه مهندسی که یک ورزشکار را کشت
به گزارش «ایران»، دی سال 1403 گزارش درگیری خونین در اتوبان همت به پلیس اعلام شد. در ادامه پسر 25 سالهای که از ناحیه سینه با ضربه چاقو مجروح شده بود به بیمارستان منتقل شد اما ساعتی بعد به سبب خونریزی شدید و شدت جراحت تسلیم مرگ شد.
مأموران با بررسی دوربینهای مداربسته و تحقیق از شاهدان دریافتند که عامل قتل، راننده یک خودرو تیبا بوده که پس از ماجرا از محل متواری شده است.
با بررسیهای بعدی راننده 30 ساله تیبا شناسایی و دستگیر شد و در همان ابتدا درگیری با مقتول را پذیرفت اما مدعی شد قصدش قتل نبوده است.
با تکمیل تحقیقات پرونده برای رسیدگی به شعبه 6 دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد.
در دادگاه چه گذشت؟
در ابتدای این جلسه مادر مقتول به عنوان تنها ولی دم به جایگاه رفت و گفت: «پسرم ورزشکار رشته هنرهای رزمی بود او در محل حادثه فوت نکرده بود و بعد از انتقال به بیمارستان با من تماس گرفت و ماجرا را تعریف کرد و گفت که در یک درگیری چاقو خورده است اما وقتی خودم را به بیمارستان رساندم فوت کرده بود. من درخواستم قصاص متهم است.»
پس از آن متهم به جایگاه رفت و گفت: «روز حادثه در اتوبان همت در حال رانندگی بودم که راننده پشت سرم مدام چراغ میزد تا از جلوی او کنار بروم اما چون شرایطش را نداشتم و ممکن بود تصادف کنم توجهی نکردم تا اینکه راه باز شد و آن راننده جلوی خودروام پیچید و من را متوقف کرد. به سرعت از خودرواش پیاده شد و آینه ماشینم را شکست. وقتی پیاده شدم و اعتراض کردم با مشت ضربه محکمی به صورتم زد که صورتم غرق خون شد و عینکم افتاد و برای اینکه او را دور کنم چاقویم را بیرون کشیدم تا ضربهای به بازویش بزنم اما چاقو ناخواسته به سینه او خورد.»
قاضی پرسید: «مگر نمیتوانستی او را ببینی؟»
متهم جواب داد: «من در دوران دبیرستان و دانشگاه خیلی درسخوان بودم مهندس هستم اما به خاطر مطالعه زیاد چشمهایم ضعیف شد و 50 درصد بیشتر بینایی ندارم. آن روز وقتی مشت به صورتم خورد و عینکم افتاد دیگر چشمهایم جایی را نمیدید صورتم هم خونی شده بود و جایی را نمیدیدم فقط میخواستم او را دور کنم که این اتفاق افتاد.»
با پایان اظهارات متهم قضات برای صدور رأی وارد شور شدند.
