کاظم اولیایی، مدیرعامل پیشین استقلال در گفت‌و‌گو با «ایران»:

راه نجات باشگاه‌ها واگذاری به بخش خصوصی است

گروه ورزشی / قراردادهای میلیاردی فوتبالیست‌ها، مانند همیشه، به چالشی جدی پیش از آغاز لیگ برتر تبدیل شده است؛ اتفاقی که برای باشگاه‌های فوتبال ایران، جز انباشت بدهی، دستاوردی به همراه ندارد. کاظم اولیایی، مدیرعامل سابق باشگاه استقلال، ریشه این مشکل را در عدم اجرای قانون نظام جامع باشگاه‌داری می‌داند: «وقتی کار بدون ریل‌گذاری انجام شود، نتیجه‌ای جز هزینه از منابع عمومی نخواهد داشت. تنها راهکار این چالش، اجرای طرح قانون نظام جامع باشگاه‌داری است که حدود ۱۵ سال است هنوز به تصویب نرسیده است. به همین دلیل، باشگاه‌ها برای دریافت مجوز، دست به اقدامات غیرقانونی می‌زنند و همین موضوع باعث می‌شود هزینه‌ها بیش از ظرفیت افزایش یابد.»
او درباره نظارت بر قراردادهای لیگ برتر فوتبال می‌گوید: «تمام این مسائل معلول یک علت است. وقتی در هر کاری پول زیادی بدون چارچوب وجود داشته باشد، نتیجه همین می‌شود. در اصل، باشگاه‌ها باید اساسنامه مشترک داشته باشند، اما ندارند و حتی به قوانین بورس نیز بی‌اعتنایی می‌شود. در قانون خصوصی‌سازی، خریدار باید ابتدا برنامه میان‌مدت و بلندمدت ارائه دهد، اما آیا بانک‌ها یا بنگاه‌های اقتصادی که ۸۵ درصد باشگاه‌ها را خریده‌اند، اصلاً برنامه‌ای ارائه داده‌اند؟ وقتی بی‌برنامگی حاکم باشد، نتیجه‌ای بهتر از این حاصل نمی‌شود و حاصل آن، انباشت بدهی باشگاه‌هاست.»
اولیایی معتقد است تا زمانی که ورزش خصوصی نشود، شرایط به همین شکل ادامه خواهد داشت: «در اروپا، باشگاه‌ها خصوصی هستند و فیفا نیز نظارت شفافی دارد. در سال ۲۰۰۹ نیز با شرکت‌های آلمانی برای صدور مجوز و شفافیت مالی قرارداد بسته شد و آنها پس از بازدید از ایران، دستورالعمل‌هایی ارائه دادند، اما چه کسی مجری این قوانین است؟ تا زمانی که فوتبال به بخش خصوصی واگذار نشود و نظارت‌های نمایشی تمام نشود، شرایط روزبه‌روز بدتر خواهد شد. وقتی ورزشگاه‌ها زیر مجموعه دولت هستند، امکان درآمدزایی وجود ندارد و این یک ساختار غلط است. 
در دوره صفایی فراهانی قرار بود باشگاه‌ها برای حرفه‌ای شدن، پنج سال ورزشگاه اجاره کنند و سپس ورزشگاه اختصاصی بسازند، اما به دلیل همین ساختار نادرست، هیچ‌گاه این اتفاق نیفتاد. وقتی زیرساخت وجود نداشته باشد، باشگاه‌ها فیرپلی مالی ندارند و ریخت‌وپاش‌ها افزایش می‌یابد و در کنار آن، سوءمدیریت و نبود برنامه نیز اضافه می‌شود که نتیجه آن فوتبالی ضعیف و بی‌کیفیت است.»