ضرورت توقف ولخرجی‌های فوتبال

واعظ آشتیانی
مدیرعامل پیشین استقلال
بدون شک، در شرایطی که مسئولان کشور بارها بر لزوم صرفه‌جویی دستگاه‌ها و مردم تأکید کرده‌اند، مشخص نیست چرا نظارت چندانی بر نحوه هزینه‌کرد صدها میلیارد تومان در فوتبال وجود ندارد و مدیران فوتبال بدون هیچ محدودیتی، هر طور که بخواهند، از جیب شبکه بانکی یا هلدینگ‌های اقتصادی یا کارخانه‌های صنعتی کشور هزینه می‌کنند.
در این شرایط، فوتبال دیگر اولویت مردم نیست و این ریخت‌وپاش‌های میلیاردی از سوی مدیران فوتبالی نه‌تنها هیچ دلگرمی‌ای به مردم و طرفداران فوتبال نمی‌دهد، بلکه باعث دلسردی هرچه بیشتر آنان نیز خواهد شد.
به اعتقاد من باید جلوی مدیرانی که به هرصورتی تخلف می کنند و بدون حساب برای باشگاه ها هزینه تراشی می کنند گرفته شود. من سوالم این است که چرا تاکنون برخورد جدی با متخلفان صورت نگرفته است؟چگونه ممکن است مدیران ارشد یک باشگاه خواستار کاهش پاداش کارکنان برای صرفه‌جویی شوند، اما به‌راحتی ده‌ها میلیارد تومان برای بازیکنانی که بسیار کمتر از این مبالغ می‌ارزند، هزینه کنند؟
حتی اگر در خوش‌بینانه‌ترین حالت فرض کنیم تمام این ارقام میلیاردی به بازیکنان می‌رسد و سهمی از آن به واسطه‌ها و سایر افراد تعلق نمی‌گیرد، انتظار زیادی نیست که فوتبالیست‌ها نیز یک سال به‌خاطر کشورشان کمی سختی بکشند و سبک زندگی لاکچری خود را  کاهش دهند.
در ضمن، اگر از منابع عمومی چنین ریخت‌وپاش‌هایی صورت گیرد، طبیعی است که بخش‌های خصوصی ناچار به کناره‌گیری از فوتبال شوند. در این مسیر، لازم است مسائل باشگاه‌ها به‌صورت کارشناسی‌تر بررسی شود و از مدیران موجود راهکار خواسته شود تا ناچار شوند راه‌حل‌هایی ارائه دهند که به ضرر تیم‌هایشان نباشد.
همچنین، رئیس فدراسیون خواسته است بیش از ۳۰ درصد به قراردادها افزوده نشود. این قانون ممکن است در ظاهر مستحکم باشد، اما مدیران تلاش می‌کنند به‌گونه‌ای هزینه کنند که هواداران از آنها راضی باشند؛ موضوعی که برای مدیران امری طبیعی است. ولی باید دید این نگاه مدیران به فوتبال، به پیشرفت فوتبال ما کمک می‌کند یا آن را به سوی بی‌راهه 
می‌برد.