مهدی پاشازاده، مدافع پیشین تیم ملی فوتبال در گفتوگو با «ایران»:
باشگاههای جهان تمایلی به جذب بازیکنان مسن ندارند
پریسا غفاری/ در شرایطی که بحث درباره افت کیفیت فوتبال ایران و کاهش تعداد لژیونرهای فوتبال ایران در لیگهای معتبر اروپایی بهعنوان یک چالش جدی در محافل خبری مطرح شده است، مهدی پاشازاده، مدافع پیشین تیم ملی و یکی از لژیونرهای جام جهانی 1998، وضعیت موجود را محصول نبود برنامهریزی، ضعف در پرورش استعدادها و نگاه نتیجهگرایانه در فوتبال ایران میداند. پاشازاده با اشاره به کیفیت نامطلوب فوتبال ایران و افت محسوس توانمندی بازیکنان ایرانی میگوید:«وقتی 10 سال تغییری در ترکیب تیم ملی فوتبال ایران نباشد و با همان بازیکنان 2022 به جام جهانی 2026 برویم، چه توقعی است که باشگاههای جهان خواهان بازیکن ایرانی با سن بالا باشند.» بازیکن پیشین تیم ملی در ادامه توضیح میدهد:«بازیکنان زحمت خود را کشیدند، اما واقعیت این است که ما در 10 سال گذشته رشدی در فوتبال نداشتهایم؛ از 14 لژیونر 2022 به دو بازیکن در جام جهانی 2026 رسیدیم؛ این یعنی ساختار و برنامهریزی ویژهای برای بهبود کیفیت نداشتیم و جوانان خوبی را هم پرورش ندادیم. اگر دو، سه جوان مستعد هم پیدا شد، فرصت بازی پیدا نکردند تا با نمایش توانمندیهای خود، باشگاههای مطرح جهان خواهان جذب آنها شوند. این فرصتی بود که کادر فنی از آنها گرفت.» پاشازاده به سن بازیکنان جام جهانی 98 اشاره میکند و میگوید:«من در آن زمان 23 سال سن داشتم، مهدویکیا 21، سیروس دینمحمدی 24، علی منصوریان 25 و کریم باقری 23 ساله بودند؛ سنی معمول که توانستیم با نمایشی خوب لژیونر شویم. ولی اکنون در سال 2026، کادر فنی با تفکر نتیجهگرا و اعتقاد به باتجربهها گام برداشت؛ حتی به نظرم اگر رامین رضاییان 26 ساله هم بود، با این عملکرد برای یک سال میتوانست در بهترین تیمها لژیونر شود.»
مربی فوتبال ایران با انتقاد از حضور بازیکنان فوتبال ایران در لیگهای سطح پایین میگوید:«خیلیها با هیجان از ترانسفر شدن بازیکنان به روسیه حرف میزنند؛ لیگ روسیه در حد لیگ امارات است و عجیب این است که بازی در این لیگ برای فوتبالیستهای ما آرزو شده است. آنها با 100 میلیارد تومان میروند و با 300 تا 400 میلیارد تومان برای رضایتنامه برمیگردند بدون یک ریال آورده برای باشگاههای ایرانی. این رفتوآمدها برای فوتبال ایران و باشگاهها هیچ سودی ندارد و تا زمانی که ساختار مدیریتی درستی نداشته باشیم، این چرخه معیوب در حال تکرار است.»
