گزارش «ایران» از مراسم تشییع زنده‌یاد اکبر عبدی

گریه‌های تلخ برای آقای خنده


صبح یکشنبه چهارم مردادماه، محوطه پهنه رودکی و تالار وحدت میزبان آیین تشییع پیکر زنده‌یاد اکبر عبدی بود؛ بازیگری که بیش از چهار دهه حضور مستمر در سینما، تلویزیون و تئاتر، او را به یکی از محبوب‌ترین چهره‌های هنر ایران تبدیل کرده بود. خانواده، هنرمندان، مدیران فرهنگی و صدها نفر از دوستداران این هنرمند در مراسمی که با نوای «لا‌اله‌الا‌الله» و تشویق‌های ممتد مردم همراه بود، آخرین بدرقه را برای او رقم زدند.
مراسم ساعت ۹:۱۵ با اجرای محمد سلوکی آغاز شد. او در ابتدای برنامه با تسلیت به خانواده عبدی، از پیوند عاطفی مردم با این بازیگر سخن گفت و تأکید کرد که اکبر عبدی تنها متعلق به خانواده خود نبود، بلکه سال‌ها عضوی از خانواده میلیون‌ها ایرانی محسوب می‌شد. سلوکی با استناد به بیت معروف سعدی از ماندگاری نام و یاد این هنرمند سخن گفت و افزود که آخرین حضور او نیز همچون سال‌های فعالیتش در میان مردم رقم خورده است.

بدرقه‌ای با حضور اهالی فرهنگ و هنر
 پس از تلاوت آیاتی از قرآن کریم و آغاز رسمی مراسم، حاضران با تشویق‌های پیاپی یاد این بازیگر را گرامی داشتند؛ تشویق‌هایی که در طول مراسم بارها تکرار و به نمادی از قدردانی مردم از سال‌ها فعالیت هنری او تبدیل شد.
در این آیین، جمع زیادی از هنرمندان و مدیران فرهنگی از جمله همایون اسعدیان، محمدمهدی عسگرپور، رضا عطاران، رضا کیانیان، امین حیایی، ایرج طهماسب، حمید جبلی، فرهاد اصلانی، ژاله صامتی، بهرام افشاری، مجید مظفری، عبدالله اسکندری، مسعود جعفری جوزانی، علیرضا خمسه، مسعود ده‌نمکی و جمعی دیگر از هنرمندان حضور داشتند.

«عمو اکبر» در قاب خاطره‌ها
 نخستین سخنران مراسم، همایون اسعدیان، مدیرعامل خانه سینما بود. او با مرور خاطره‌ای از اولین حضور اکبر عبدی در تلویزیون گفت: «این بازیگر خیلی زود از قاب تلویزیون وارد زندگی مردم شد و به «عمو اکبر» نسل‌های مختلف تبدیل شد.» اسعدیان خطاب به خانواده عبدی تأکید کرد که آثار این هنرمند برای سال‌های طولانی در حافظه تصویری مردم باقی خواهد ماند و نسل‌های آینده نیز او را خواهند شناخت.
در ادامه، پیام رئیس‌جمهوری و همچنین پیام انجمن بازیگران خانه سینما قرائت شد. در بخشی از پیام انجمن بازیگران، اکبر عبدی از معدود بازیگران خلاق و تأثیرگذار تاریخ سینمای ایران معرفی شد که توانست با تنوع نقش‌ها و توانایی کم‌نظیر خود، جایگاهی ماندگار در هنر کشور به دست آورد.

روایت همکاران از هنرمندی مردم‌دار
 مینا جعفرزاده، بازیگر پیشکسوت، در سخنانی آمیخته با اندوه، از سال‌ها دوستی و همکاری با اکبر عبدی یاد کرد. او گفت: «هرگز تصور نمی‌کرد در چنین روزی درباره این هنرمند سخن بگوید و افزود که عبدی برای او حکم فرزند را داشت.» جعفرزاده همچنین با اشاره به وفاداری و همراهی این بازیگر در روزهای سخت بیماری همسرش، از ویژگی‌های انسانی او سخن گفت.
عبدالله اسکندری، گریمور باسابقه سینمای ایران نیز با اشاره به بیش از دو دهه همکاری با اکبر عبدی، او را هنرمندی توصیف کرد که هم در حرفه خود کم‌نظیر بود و هم در زندگی شخصی، خانواده را در اولویت قرار می‌داد. او گفت: «فقدان عبدی برای همکارانش تنها از دست دادن یک بازیگر نیست، بلکه وداع با دوستی صمیمی و انسانی شریف است.»

به من تسلیت نگویید
به سینمای ایران تسلیت بگویید
از تأثیرگذارترین بخش‌های مراسم، سخنان المیرا عبدی، دختر این بازیگر بود. او با اشاره به روزهای پایانی زندگی پدرش گفت: «سه ماه بود که بابا به سختی نفس می‌کشید، اما حتی نتوانستیم بخشی از محبت‌هایش را جبران کنیم.» وی با بیان اینکه «دیگر کسی مثل بابا نمی‌آید»، تأکید کرد که فقدان اکبر عبدی تنها داغ خانواده نیست، بلکه ضایعه‌ای برای سینمای ایران به شمار می‌رود. همسر این هنرمند، معصومه قاسمی نیز با قدردانی از حضور مردم و هنرمندان، از جامعه خواست قدر هنرمندان کمدی را بیش از گذشته بدانند و گفت نام اکبر عبدی همواره در فرهنگ و هنر ایران زنده خواهد ماند.

هنرمندی فراتر از نقش‌هایش
علیرضا خمسه در سخنان خود، از زاویه‌ای متفاوت به زندگی بازیگران پرداخت و گفت: «هنرمندان به تعداد نقش‌هایی که ایفا می‌کنند زندگی می‌کنند و به همین دلیل، باور مرگ همکاران برای آنان دشوار است.» او اکبر عبدی را هنرمندی چندوجهی دانست که علاوه بر توانایی کم‌نظیر در بازیگری، از روحیه‌ای مهربان، بخشنده و مردم‌دار برخوردار بود و حضورش در عرصه هنر سهم بزرگی در ایجاد شادی برای مردم داشت. مسعود ده‌نمکی نیز با اشاره به محبوبیت گسترده عبدی گفت: «جایگاه او را نمی‌توان با جوایز و افتخارات هنری سنجید، زیرا سرمایه اصلی این بازیگر، محبت مردم بود.» او همچنین از حضورهای بی‌ادعای عبدی در زندان‌ها و برنامه‌های خیریه و نیز علاقه او به ادامه فعالیت هنری، حتی در دوران بیماری، سخن گفت. در ادامه، مسعود جعفری جوزانی از استعداد ذاتی اکبر عبدی یاد کرد و گفت: «او از معدود بازیگرانی بود که بازیگری در ذاتش جریان داشت.عبدی برای هر نقش با دقت و وسواس فراوان آماده می‌شد و همین ویژگی باعث شد بسیاری از شخصیت‌هایی که خلق کرد به بخشی از حافظه جمعی مخاطبان ایرانی تبدیل شوند.»

بدرقه‌ای که پایان نبود
آخرین سخنران مراسم، محمدمهدی عسگرپور بود که با اشاره به محبوبیت مردمی اکبر عبدی گفت: «خانواده این هنرمند تنها صاحبان این داغ نیستند و مردم ایران نیز یکی از مهم‌ترین چهره‌های هنری خود را از دست داده‌اند.»
در پایان، پس از اقامه نماز میت، پیکر زنده‌یاد اکبر عبدی با همراهی خانواده، هنرمندان و مردم به قطعه هنرمندان بهشت زهرا(س) منتقل و به خاک سپرده شد. تشویق ممتد حاضران در لحظه بدرقه، پایانی بر مراسمی بود که بیش از هر چیز، قدردانی از هنرمندی را به تصویر کشید که دهه‌ها با هنر خود، خنده و خاطره را به زندگی ایرانیان هدیه کرد؛ هنرمندی که اگرچه از صحنه زندگی رفت، اما در قاب آثارش و در حافظه چند نسل از مخاطبان، همچنان ماندگار خواهد بود.