در حافظه موقت ذخیره شد...
۱۶۵ روز سرنوشتساز تا جام ملتهای آسیا
زمان، منتظر فوتبال ایران نمیماند
واقعیت این است که چالش فوتبال ایران صرفاً کمبود زمان نیست؛ مسأله اصلی، فقدان برنامهریزی مدرن و استاندارد است. در فوتبال حرفهای امروز، موفقیت حاصل طراحی دقیق اردوها، برگزاری بازیهای تدارکاتی هدفمند و هماهنگی میان ارکان مختلف است. اما نشانهها از تداوم ناهماهنگی ساختاری حکایت دارد؛ از نامشخص بودن زمان آغاز لیگ برتر گرفته تا احتمال تأخیر در شروع آن. چنین وضعیتی نهتنها بر آمادگی بدنی بازیکنان اثر منفی میگذارد، بلکه برنامههای کادر فنی تیم ملی را نیز مختل میکند و در عمل کیفیت خروجی فیفادیها را کاهش میدهد. از سوی دیگر، تداخل احتمالی مسابقات آسیایی ناگویا با برنامههای تیم ملی، چالشی مضاعف ایجاد کرده است. در چنین شرایطی، بازیکنان تیم امید که میتوانند بخشی از چرخه آمادهسازی تیم ملی باشند، ممکن است در دسترس کادر تیم بزرگسالان نباشند. این مسأله بار دیگر ضعف در تدوین یک تقویم یکپارچه را برجسته میکند؛ ضعفی مزمن که در بزنگاههای مهم، هزینههای خود را تحمیل میکند. با توجه به اینکه تیم ملی طبق برنامه حدود ۱۶۷ روز دیگر در دومین روز از بازی ها، اولین دیدار خود در جام ملتهای 2027 را مقابل چین برگزار خواهد کرد، اهمیت این بازه زمانی دوچندان میشود. در چنین شرایطی، دیگر مجالی برای آزمون و خطای گسترده وجود ندارد و هر تصمیم باید بر پایه تحلیل دقیق و نگاهی بلندمدت اتخاذ شود. در این میان، انتخاب حریفان تدارکاتی نقشی کلیدی دارد؛ تقابل با تیمهای کمکیفیت، اگرچه ممکن است نتایج مقطعی مطلوبی به همراه داشته باشد، اما در عمل تصویری گمراهکننده از سطح آمادگی تیم ارائه میدهد و نقاط ضعف را پنهان میکند. همزمان، وضعیت نیمکت تیم ملی نیز با این دوره حساس گره خورده است. با توجه به اینکه موفقیت در جام ملتها و حتی قهرمانی بهعنوان شرط تمدید قرارداد بلندمدت سرمربی تیم ملی مطرح شده، فشار مضاعفی بر کادر فنی وارد خواهد شد. این فشار میتواند بر تصمیمات فنی اثر بگذارد؛ از جمله در موضوع جوانگرایی که بهعنوان یکی از مطالبات اعضای هیأت رئیسه مطرح شده است. اجرای این سیاست در یک بازه زمانی محدود، نیازمند جسارت و برنامهریزی دقیق است؛ در غیر این صورت، احتمال بازگشت به ترکیب آزمودهشده جام جهانی و پرهیز از ریسک افزایش مییابد. قطعاً روزهای مانده تا بازیهایجامملتهای آسیا میتواند به فرصتی طلایی برای بازسازی و هماهنگی تیم ملی تبدیل شود؛ اما در صورت تداوم بیبرنامگی و غلبه رویکردهای محافظهکارانه، این زمان کوتاه به تهدیدی جدی تبدیل خواهد شد. فوتبال ایران امروز بیش از هر زمان دیگری به مدیریت منسجم و تصمیمگیری شفاف نیاز دارد، در غیر این صورت، شکاف میان ظرفیت واقعی و عملکرد نهایی همچنان پابرجا
خواهد ماند.
