در حافظه موقت ذخیره شد...
دفاع از زمین در برابر سیارکهای تهدیدکننده
به گفته او، فضاپیمای دوم در این مأموریت، مستقیماً به سیارک هدف برخورد خواهد کرد تا مدار این جرم آسمانی، تغییر جهت بدهد و با زمین برخوردی نداشته باشد.محققان معتقدند چنین برخوردی، حتی میتواند ساختار داخلی سیارک را نیز دچار اختلال کرده یا آن را تا حدی متلاشی کند.«لی مینگتائو» میگوید: «هدف اصلی این مأموریت توسعه فناوریهایی است که در آینده بتوانند از زمین در برابر اجرام نزدیک و بالقوه خطرناک محافظت کنند و آمادگی بشر را برای مقابله با تهدیدهای فضایی افزایش دهند.»
براساس برنامهریزی انجامشده، فضاپیمای برخوردکننده با سرعتی بیش از ۵.۶ مایل بر ثانیه به سیارک اصابت خواهد کرد؛ سرعتی که بهمراتب بیشتر از مأموریت DART ناسا است. پژوهشگران پیشبینی کردهاند این عملیات همزمان با عبور سیارک از نزدیکی زمین، در سالهای ۲۰۲۹ یا ۲۰۳۰ میلادی انجام شود. در آن زمان، این جرم آسمانی در فاصله حدود ۴.۳ میلیون مایل از زمین قرار خواهد داشت و شرایط مناسبی برای اجرای آزمایش فراهم میشود. گفتنی است فضاپیمای ناسا در سال ۲۰۲۲ با سرعت حدود ۳.۸ مایل بر ثانیه به سیارک «دیمورفوس» برخورد کرد و برای اولین بار موفق شد مدار یک جرم آسمانی را بهطور قابل اندازهگیری تغییر دهد.
دانشمندان معتقدند دادههای حاصل از این مأموریت، میتواند نقش مهمی در طراحی سامانههای آینده دفاع سیارهای ایفا کند و درک دقیقتری از نحوه واکنش سیارکها به برخوردهای پرسرعت در اختیار پژوهشگران قرار دهد؛ دانشی که در صورت شناسایی یک سیارک واقعاً تهدیدکننده، میتواند برای حفاظت از زمین حیاتی باشد.
