یکی از آسیبهای جدی سینما، دورافتادن از ادبیات است. همواره یک سوءتفاهم جدی میان نویسنده و فیلمساز وجود داشته است، چراکه فیلمساز روح و رگهای از یک قصه را میبیند که به سراغ آن میرود. نویسنده نباید انتظار داشته باشد فیلمساز اثر او را ترجمه کند، زیرا سینما زبان و ویژگیهای خاص خود را دارد و فیلمساز باید بر اساس نگاه و دریافت خود از قصه، اثر سینمایی خلق کند. امروز قصههای درخشانی داریم که باید دید برای آنها چه برنامهای میتوان داشت و چگونه میتوان زمینه تبدیل شدن آنها به آثار سینمایی را فراهم کرد. قطعاً اقتباس برای سینما هزینه دارد اما در عین حال کار جذابی است و میتواند ارتباط میان ادبیات و سینما را تقویت کند. مهم است که بتوانیم مهجور بودن ادبیات در سینما را از بین ببریم و زمینهای ایجاد کنیم تا آثار ادبی بیشتر مورد توجه سینماگران قرار گیرند.
از صحبتهای رسول صدرعاملی در نشست «کتاب و سینما؛ آنها که میخرند آنها که میفروشند»
