مصر، کلیدی‌ترین حریف یوزها

مهدی پاشازاده
کارشناس فوتبال


بازی با بلژیک از نظر تاکتیکی یکی از منظم‌ترین نمایش‌های تیم ملی فوتبال ایران بود؛ دیداری که نشان داد اگر تیم از طرح، برنامه و دیسیپلین مشخصی برخوردار باشد، توانایی رقابت و حتی پیروزی مقابل حریفان بزرگ را دارد. حسرت اصلی این مسابقه از دست رفتن سه امتیازی بود که می‌توانست شانس صعود به دور بعد را به شکل قابل توجهی افزایش دهد.
در بخش‌هایی از مسابقه، اجرای تاکتیکی ایران دچار نوسان بود و در مقاطعی نیز باید از درخشش علیرضا بیرانوند به‌عنوان عامل اصلی حفظ نتیجه یاد کرد. با وجود این، تیم ملی در برابر بلژیک پرستاره توانست با ایستادگی و انسجام نسبی، یک امتیاز ارزشمند کسب کند.
یکی از نقاط بحث‌برانگیز بازی، عملکرد نیمکت و تغییرات کادر فنی بود. تعویض‌ها نه‌تنها به بهبود ساختار تیم کمک نکردند، بلکه در مقاطعی باعث برهم‌ریختگی نظم تاکتیکی نیز شدند. در حالی که می‌توانستند جریان بازی را به سود ایران تغییر دهند، برخی جابه‌جایی‌ها نتیجه معکوس داشت؛ از جمله استفاده از حسین‌زاده در پست هافبک دفاعی و قرار گرفتن شهریار مغانلو در گوش چپ، جایی که در عمل هیچ تغذیه‌ای از توپ نداشت و از جریان بازی خارج شد.
بلژیک نیز با وجود اخراج یک بازیکن، به واسطه برنامه‌ریزی دقیق و حضور بازیکنان باکیفیت، فشار خود را بر دروازه ایران حفظ کرد و حتی در شرایط ۱۰نفره نیز از شدت حملاتش کم نکرد. در مقابل، ایران به جای استفاده بهینه از برتری نسبی و تغییر روند بازی از طریق تعویض‌ها، دچار افت سازمانی شد و نتوانست ورق را به سود خود برگرداند.
در دقایق مختلف بازی، تیم بلژیک فشار سنگینی را به دروازه ایران وارد کرد و در چند صحنه نیز تا آستانه گلزنی پیش رفت، اما واکنش‌های بیرانوند و عملکرد مدافعان مانع از فروپاشی دروازه شد. همین موضوع نشان داد که اگرچه ساختار دفاعی ایران در مقاطعی مقاوم بود، اما در فاز بازی‌سازی همچنان مشکلات جدی وجود دارد.
یکی از نکات تاکتیکی قابل توجه، نحوه چینش بازیکنان در زمان مالکیت توپ بود؛ جایی که به جای باز شدن خطوط و ایجاد فضا برای بازی‌سازی، گاهی بازیکنان به‌طور نادرست در کنار لوکاکو قرار می‌گرفتند و در عمل مسیر خروج توپ از دفاع را مسدود می‌کردند. این مسأله باعث شد تیم در برخی دقایق نتواند نفس بگیرد و گردش توپ مؤثر داشته باشد.
اکنون بازی آخر مقابل مصر نیز شرایطی مشابه اما با ویژگی‌های متفاوت دارد. مصر با بازیکنانی توانمند در بازی‌های یک‌در‌برابر‌یک می‌تواند به‌سرعت در فضاها حمله کند و همین موضوع، اهمیت نظم تاکتیکی ایران را دوچندان می‌کند. برای بررسی شانس صعود، باید نتایج سایر گروه‌ها نیز مدنظر قرار گیرد؛ چرا که ایران با دو امتیاز همچنان می‌تواند حتی به‌عنوان تیم سوم صعود کند، اما این مسیر کاملاً وابسته به امتیازگیری در بازی پایانی است.