ایران عاشورایی...
سید عطاءالله مهاجرانی
امروز روز اول محرم است. محرم و عاشورا و امام حسین علیهالسلام و اهلبیت عصمت و طهارت علیهمالسلام کشتی نجات و تکیهگاه و پناه و آرامش بخش ملت ما بوده و هست. حتی برخی هموطنان مسیحی ما در عزاداری عاشورا حضور پیدا میکنند. برای آنان امام حسین علیه السلام جلوهای دیگر از حضرت مسیح است.
«جرج شکور» شاعر مسیحی-لبنانی، منظومهای دارد با عنوان «حماسه حسین.» در این منظومه سر بریده امام حسین را به «نخل سبز» و «خرمای سرخ» تشبیه کرده است. میگوید «امام حسین از مدار زمان و مکان فراتر رفته است، نماد حق و حقیقت و آزادگی و ایثار است، برای همیشه، مثل نخل سبزی که خزان نمیپذیرد زنده است.» هوشنگ ابتهاج که تا آخر عمر وفادار به سوسیالیسم باقی مانده بود، درباره امام حسین سروده است:
«یا حسین بن علی
خون سرخ تو هنوز، از زمین میجوشد
هر کجا باغ گل سرخی هست
آب از آن چشمه خون مینوشد.
کربلایی است دلم!»
محرم امسال برای ما، محرم دیگری است. تشییع پیکر پاک شهید آیتالله خامنهای و اعضای خانواده او به محرم و عزاداری صبغه و جلوه دیگری بخشیده است. شهید آیتالله خامنهای در تمام سالهای ریاست جمهوری و رهبری، در دهه اول محرم مجلس عزا بر پا میکرد. محرم امسال مجلس عزای او نیز هست. ملت ایران مجلس عزایی به وسعت ایران برپا میکنند.
در نهم اسفند ۱۴۰۴ در بیت رهبری گلستانی از گل سرخ رویید و درخشید. این گلستان از همان چشمه خون عاشورایی جوشیده است. بدون شک ترامپ و نتانیاهو را میتوان نمادهای «اشقی الاولین والآخرین» روزگار ما به شمار آورد. خون پاک شهیدان بسیاری بر عهده آنان است. البته بیشرم و بیآزرمند. از مظلمه خون رهبران شهید نه تنها شرمنده نیستند که افتخار میکنند. آیتالله شهید امام خامنهای در زندگی پربرکت خویش که شهادتش را میتوان درخشانترین فصل نوین زندگی زندگی ساز او محسوب کرد، دلداده امام حسین بود. سید حسینی بود. همیشه شجاع و حاضر در صحنههای
مخاطره آمیز.
در شامگاه ۱۸ آذر ۱۳۵۷ که هشتم محرم و شب تاسوعا بود، مردم مشهد با حادثه پیشبینی نشدهای روبهرو شدند. آیتالله خامنهای در صحن حرم رضوی خطبه خواند. از امام حسین و انقلاب و امام سخن گفت و خطاب به امام رضا علیهالسلام گفتند: «یا ابن رسولالله! از شما معذرت میخواهم که طاغوتیان هر ساله مراسم امشب را در کنار تو برپا میکردند، درحالیکه نه به تو ایمان داشتند و نه به جد تو حسین. ما خراسانیها فقط نظارهگر کار آنها بودیم. نه چارهای داشتیم و نه توانی. ساکت بودیم.»
سپس روی سخن را به فرماندار نظامی مشهد و استاندار کردند و گفتند: «من نکتهای را از تاریخ انقلاب فرانسه به شما یادآوری میکنم. حاکمان فرانسه در آن زمان انتظار سقوط حکومتشان را نداشتند. بیست روز پیش از پیروزی انقلاب فرانسه، خیرخواهان، حاکمان را به تسلیم در برابر اراده ملت فراخواندند، اما آنان بر لجاجت و تکبر خود پافشاری کردند. انقلاب برخلاف میل حاکمان پیروز شد. اینک یکی دو ماه بیشتر به پیروزی ما نمانده است. من شما را نصیحت میکنم و میگویم که با مردم به نیکی رفتار کنید.»
چنین افق روشنی از پیروزی، ریشه هایش در باور به نهضت امام حسین علیهالسلام بوده است. به روایت سردار شهید قاسم سلیمانی؛ «ما ملت امام حسینیم.» ملت امام حسین یعنی ملتی که فراتر از تاریخ و زمان و مکان زندگی میکند. چنان که امام حسین و نهضت عاشورای او مرزهای زمان و مکان را شکسته است. به روایت رسول اکرم(ص)، محبت امام حسین آتشسوزندهای است که در دلهای مؤمنان شعله ور است، آتشی که هیچگاه خاموشی و خمودی و سردی نمییابد. نکته قابل توجه این است که در این حدیث نبوی، پیامبر ما محمد مصطفی صلواتالله علیه از واژه «ابداً» استفاده کرده است: «لا تبرد ابداً.» این تازگی و این سوز در سخن علامه اقبال هم به زیبایی تمام تصویر شده است:
«تار ما از زخمهاش لرزان هنوز
تازه از تکبیر او ایمان هنوز
رمز قرآن از حسین آموختیم
زآتش او شعلهها اندوختیم.»
محرم امسال شاهد تشییع شهیدی هستیم که رمز قرآن را از امام حسین آموخته بود. با پیروی از مکتب شهادت امام حسین آرمانش شهادت بود. مگر در دعای امام سجاد علیهالسلام در صحیفه نمیخوانیم: «و قتلا فی سبیلک مع اولیائک تحت رایة الحق من اهل بیت نبیک» که یعنی «کشته شدن و شهادت در راه تو، همراه با اولیای تو در زیر پرچم اهل بیت نبی تو.»
شهادت آیتالله خامنهای چنین بود. او پرچمدار نهضت مقاومت و جهاد در برابر آمریکا و اسرائیل بود. تجربه ثابت کرد که دیدگاه آیتالله خامنهای نسبت به آمریکا و اسرائیل از همگان دقیقتر و روشنتر بود. شهادت او شاهد صادق چنان دیدگاهی بود.
در تشییع او شاهد دریای بیکرانه مردمان خواهیم بود. همان دریایی که در تشییع امام خمینی(ره) و تشییع شهید قاسم سلیمانی جلوههایی از آن را مشاهده کردیم. این بار مردم ایران از پس پرده اشک، شهیدی را میبینند که در محرم سال گذشته از حاج محمود کریمی مداح و مرثیه خوان اهل بیت(ع) خواست تا «ای ایران» بخواند. خواند:
«ای میهن خدایی
ایران کربلایی!
صحن امام رضایی
ایران ذوالفقاری ایران عاشورایی
در روح و جان من، میمانی ای وطن.»
ایران در محرم امسال، از تهران تا قم تا مشهد، جلوه شهادت مییابد.
بوی کربلا میآید. ایران حرم است و مشهد الرضا علیهالسلام میهمانی عزیز دارد. چه حسن تدبیری که مدفن شهید امام خامنهای را مشهدالرضا انتخاب کردند. همه ایرانیانی که به مشهد میروند بر مزار شهید خامنهای میایستند و بر سنگ مزارش بوسه میزنند. او راوی عزت و سربلندی ایران و ملت ایران بود. با شهادت به عاشورا و کربلا و مشهدالرضا پیوند یافت. نخل سبز و خرمای سرخی که ابدی است. نه رنگش غبار میگیرد و نه عطرش فراموش میشود.

