محمدعلی ابطحی
 عضو مجمع روحانیون مبارز

بخشی از مواضع خلاف انسجام ملی و برجسته کردن اختلافات در بعضی تریبون‌های رسمی دیده می‌شود. مشخصاً آنچه این روزها درباره مذاکرات ناظر بر پایان جنگ در صدا و سیما مشاهده می‌شود، جای بسی تأمل دارد. انتظار می‌رود رسانه‌ها در شرایط خاص و بحرانی بر اساس خط مشی‌های نظام حکمرانی عمل کنند، اما بعضاً نوع پوشش یک موضوع حساس ملی به گونه‌ای پیش می‌رود که مخاطب احساس می‌کند  برخی رسانه‌های رسمی عملاً با اصل مذاکره مخالف  هستند.
بی‌تردید تیم مذاکره‌کننده با آگاهی از واقعیت‌های کشور و با هدایت رهبری عمل می‌کنند. نگرانی اما جایی است که فاصله میان عملکرد  این دسته از رسانه‌ها و نیاز روزافزون مردم به امید و آرامش، روز به روز بیشتر 
می‌شود. 
در کشورهایی که رسانه‌های رسمی به عنوان تریبون‌های نظام عمل می‌کنند، از دست رفتن این اعتماد دو پیامد مهم دارد: اولاً رسانه‌های رقیب و بعضاً معاند مرجعیت پیدا می‌کنند، ثانیاً نظام حکمرانی از ابزار مؤثر برای گفت‌وگو با جامعه محروم  می‌شود.
به نظر می‌رسد گاهی اولویت‌ها در  برخی رسانه‌های رسمی به جای پرداختن به نیازها و دغدغه‌های مردم، معطوف به رویکردهای جناحی و سلیقه‌ای می‌شود و قاعدتاً منافع ملی در برابر منافع برخی جریان‌‌ها کم‌اهمیت جلوه می‌کند. این نگاه که فقط یک طیف یا یک گروه نماینده مردم ایران و تبیین‌کننده مواضع نظام هستند، نه تنها خلاف مشی رهبری و مدیریت خردمندانه است، بلکه عملاً به انسجام اجتماعی آسیب می‌زند.
 شاید سریع‌ترین نتیجه چنین رویکردی، که در نوع خود زنگ خطری جدی است، دور شدن مخاطبان از رسانه‌های داخلی و رسمی و مجبور شدن آنان به رجوع به رسانه‌های رقیب یا حتی مخالف باشد که قاعدتاً نه دغدغه منافع ملی دارند و نه رعایت اصول حرفه‌ای کار رسانه‌ای.  به نظر می‌رسد جنگ رسانه‌ای دشمنان نظام در خارج از کشور، که در یک سال گذشته تشدید شده، دقیقاً از همین خلأها تغذیه می‌کند. بنابراین، این دسته از رسانه‌ها باید بیش از دیگر رسانه‌ها نسبت به حفظ و تقویت انسجام ملی در راستای توصیه‌های رهبر انقلاب اسلامی اهتمام 
داشته باشند.