مسعود پزشکیان رئیس‌جمهوری روز گذشته در پیامی میلاد اسوه صبر و تحمل، امام موسی کاظم(ع) را یادآور این نکته مهم دانست که «جامعه با خشم، پرخاش و دوقطبی‌سازی پیش نمی‌رود.» پزشکیان در ادامه این پیام نوشت: «امروز بیش از هر زمان به مدارا، گفت‌وگو، تحمل تفاوت‌ها، همبستگی و همکاری نیاز داریم.»
این پیام رئیس‌جمهوری اما فقط یک پیام مناسبتی یا توصیه اخلاقی نیست؛ خلاصه‌ای فشرده از رویکردی است که مسعود پزشکیان سال‌هاست در سیاست ایران نمایندگی می‌کند. رویکردی که از مجلس تا مناظره‌های انتخاباتی و از شعار «وفاق ملی» تا ترکیب دولت چهاردهم، همواره بر یک محور ایستاده است؛ اینکه ایران امروز بیش از هر چیز به کاهش شکاف‌ها نیاز دارد، نه تعمیق آنها.
در فضای سیاسی ایران، جایی که اغلب واژه‌ها به سرعت مصرف می‌شوند و جای خود را به ادبیات تقابلی می‌دهند، تکرار مداوم کلیدواژه‌هایی مانند «مدارا» و «گفت‌وگو» حامل یک پیام سیاسی روشن است؛ دولت چهاردهم تلاش دارد نشان دهد راه عبور از بحران‌ها، نه در افزایش دوقطبی‌ها، بلکه در بازسازی سرمایه اجتماعی و تقویت انسجام ملی است. بویژه در شرایطی که کشور همزمان با فشارهای خارجی، مشکلات اقتصادی و شکاف‌های اجتماعی مواجه است، تأکید بر همبستگی ملی، بیش از آنکه یک انتخاب سیاسی باشد، به ضرورتی برای حکمرانی تبدیل شده است.
از این نظر، پیام اخیر رئیس‌جمهوری را که به مناسبت میلاد هفتمین امام شیعیان منتشر شد؛ از منظر سیاست داخلی می‌توان اشاره‌ و استعاره‌ای هوشمندانه به ضرورت ادامه همان پروژه‌ای دانست که پزشکیان از اولین روز قبول مسئولیت دنبال کرد؛ پروژه‌ای مبتنی بر کاهش اصطکاک‌های سیاسی، شنیدن صداهای مختلف و بازگرداندن گفت‌وگو به متن سیاست ایرانی. پروژه‌ای که موفقیت یا ناکامی آن، فقط به دولت چهاردهم مربوط نیست، بلکه به آینده ایران گره خورده است. کما اینکه در بازه زمانی یک سال گذشته و رویدادهای خطیر آن، از جمله دو جنگ تحمیلی و شهادت رهبر و فرماندهان ارشد و تعداد قابل توجهی از مدیران و مسئولان در این جنگ‌ها، آنچه به باطل السحر همه نقشه‌های شوم دشمنان تبدیل شد همین وحدت، وفاق و همگرایی بود.
دشمنانی که بیش از اثر تسلیحات نظامی‌شان روی تعمیق شکاف‌ها چه میان مردم و حاکمیت چه میان جریان‌های سیاسی حاضر در نظام سیاسی حساب باز کرده بودند و بارها تلاش کردند کوچک‌ترین اختلافات را به بزرگ‌ترین مطمع خود تبدیل کنند؛ اما دیدند که چگونه غلبه گفتمانی که بر مدارا، به رسمیت شناختن تفاوت‌ها، گفت‌و‌گو درباره موضوعات مورد اختلاف و همکاری فارغ از من و مایی برای حل مشکلات اصرار داشت؛ توانست مانع از به نتیجه رسیدن خواستشان شود.
این گفتمان در دو سال گذشته از حمایت رهبری شهید انقلاب برخوردار بود. پیام‌ها و توصیه‌های آیت‌الله مجتبی حسینی خامنه‌ای رهبر انقلاب نیز حکایت از آن دارد که وفاق، مدارا و همگرایی حتی بیش از گذشته مورد حمایت و تأکید عالی‌ترین مقامات نظام جمهوری اسلامی است. پزشکیان نیز که زمانی تأکید داشت «اگر نشنویم، اگر گفت‌وگو نکنیم و اگر دیگری را به رسمیت نشناسیم، امکان اصلاح وجود ندارد» همچنان بر مدار همان ایده حرکت می‌کند. همچنان که گفتمان او در این مدت از همراهی رؤسای دو قوه دیگر نیز برخوردار بوده به دلیل قرار گرفتن در معرض جنگ تحمیلی و تهدیدات دشمنان به رغم آتش‌بس اهمیتی مضاعف یافته است. چه اینکه، تأکید بر «مدارا» و «همبستگی» همچنان تلاشی برای تقویت انسجام ملی است؛ انسجامی که صاحب نظران آن را مهم‌ترین پشتوانه عبور کشور از شرایط پیچیده کنونی
 ارزیابی می‌کنند.