جوانگرایی و آیندهنگری
بیژن مقانلو
سرمربی اسبق تیم ملی تکواندو
نایبقهرمانی تیم ملی تکواندوی مردان ایران در آسیا، بیش از هر چیز حاصل درخشش نسل جوان و باانگیزهای بود که بار اصلی موفقیت را بر دوش کشیدند. در تیمی که برای رقابتهای قهرمانی آسیا ۲۰۲۲ تشکیل شد، سه مدال طلای ابوالفضل زندی، مهدی حاجموسایی و آرین سلیمی، ستون اصلی موفقیت تیم ملی را شکل داد؛ مدالهایی که اگر نبودند، جایگاه ایران در جدول مسابقات بهمراتب پایینتر میآمد. در این میان، نباید از ماجرای سینا بختیاری نیز بهسادگی عبور کرد؛ تکواندوکاری که با وجود کسب مدال طلا، بهدلیل آنکه در ترکیب اصلی تیم ملی قرار نداشت و با دعوت کنفدراسیون آسیا در مسابقات حاضر شده بود، امتیاز طلایش برای ایران محاسبه نشد. طلایی که میتوانست سرنوشت قهرمانی آسیا را به سود ایران تغییر دهد. در مقابل، تصمیم کادر فنی برای حضور رادین زینالی در وزن منفی ۷۴ کیلوگرم، نتیجهای متفاوت رقم زد و حسرت یک عنوان قهرمانی را برای تکواندوی ایران باقی گذاشت.
اگر سه طلای ارزشمند زندی، حاجموسایی و سلیمی را کنار بگذاریم، عملکرد کلی تیم ملی تنها به یک طلا، یک نقره و یک برنز محدود میشود؛ آماری که نشان میدهد تکواندوی ایران بیش از هر زمان دیگری نیازمند بازسازی و سرمایهگذاری روی نسل آینده است.
اکنون بهترین مسیر برای تکواندوی ایران، تمرکز جدی بر جوانانی است که توانایی حضور موفق در گرندپریها و حتی المپیک را دارند. استعدادهایی که میتوانند آینده این رشته را تضمین کنند، اما برای رسیدن به ثبات و موفقیت جهانی، نیازمند رقابت مستمر و برنامهریزی اصولی هستند.
برگزاری انتخابیهای شفاف و رقابتی میتواند یکی از مهمترین ابزارهای پیشرفت باشد؛ اتفاقی که سالهاست جای خالی آن در تیم ملی احساس میشود. انتخابی عادلانه نهتنها انگیزه نسل جوان را افزایش میدهد، بلکه باعث میشود ملیپوشان همواره خود را در کورس رقابت ببینند و از حاشیه امنیت دور بمانند؛ همان حلقه مفقودهای که بارها به تکواندوی ایران آسیب زده است.
هرچند برخی از تکواندوکاران فعلی در اردوهای تیم ملی حضور دارند، اما هنوز تا رسیدن به پختگی کامل فاصله دارند و نمیتوانند با اطمینان خود را مدعی اصلی بدانند. از سوی دیگر، افزایش مهارتهای فنی و تاکتیکی ملیپوشان باید بهگونهای باشد که آنها همواره در فضای رقابتی و چالشی قرار بگیرند؛ چراکه تکواندوی جهان دیگر محدود به چند قدرت سنتی نیست.
امروز ازبکستان، کره جنوبی، اردن و چین با برنامهریزی دقیق، به مدعیان جدی تکواندوی جهان تبدیل شدهاند و از همین حالا برای بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا هدفگذاری کردهاند. ایران نیز اگر میخواهد دوباره روی سکوی نخست آسیا بایستد، باید با نگاهی آیندهمحور حرکت کند.
بیتردید، وجود تکواندوکاران جوان و مستعدی چون آرین سلیمی، مهدی حاجموسایی، مهران برخورداری، ابوالفضل زندی و سینا بختیاری، بزرگترین سرمایه امروز تکواندوی ایران است. در دنیای حرفهای امروز، رقبا بهسرعت سبک مبارزه قهرمانان را آنالیز میکنند و همین مسأله کار را برای ملیپوشان دشوارتر خواهد کرد.
به همین دلیل، ستارههای جوان ایران باید آمادهتر، هوشیارتر و کاملتر از گذشته روی شیاپچانگ ناگویا حاضر شوند؛ جایی که برای تداوم درخشش، دیگر تنها استعداد کافی نیست و موفقیت، حاصل برنامهریزی، رقابت و تکامل مداوم خواهد بود.
