مرتضی کریمی، عضو کمیته فنی فدراسیون تکواندو در گفتوگو با «ایران»:
تیم ملی در مسیر موفقیت حرکت میکند
بانوان دیگر زنگ تفریح رقبا در قاره کهن نیستند
مهری رنجبر/ مرتضی کریمی، عضو کمیته فنی فدراسیون تکواندو، با وجود آنکه نایب قهرمانی تیم ملی مردان در رقابتهای آسیایی را اتفاقی ارزشمند میداند، معتقد است این تیم ظرفیت کسب مدالهای بیشتری را داشت؛ به شرط آنکه بدون تغییر در کادر فنی راهی مسابقات در مغولستان میشد. او همچنین با اشاره به عملکرد سرمربی جدید تیم ملی تأکید میکند این مربی در اولین تجربه خود، با وجود حفظ مسیر قبلی، عملکرد قابلقبولی داشته اما همچنان برای مدیریت شرایط حساس و تغییر نتیجه در لحظات سخت، به تجربه بیشتری نیاز دارد. به گفته او، تیم ملی تکواندوی مردان ایران برای بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ در وضعیت مطلوبی قرار دارد.
عملکرد تیم ملی تکواندوی مردان ایران که با کسب چهار مدال طلا، یک نقره و یک برنز منجر به نایب قهرمانی در رقابتهای آسیایی شد را چگونه ارزیابی میکنید؟
تیم ملی تکواندوی مردان ایران پس از چند سال رکود، روند رو به رشدی را آغاز کرده و روزبهروز در حال پیشرفت است. این تحول را باید تا حد زیادی نتیجه پیگیریهای هادی ساعی برای خروج تیم از شرایط رکود دانست. هرچند کسب چهار مدال طلا، یک نقره و یک برنز و عنوان قهرمانی آسیا نتیجهای ارزشمند است، اما اگر تغییرات جزئی و حواشی اخیر در تیم وجود نداشت، احتمالاً مدالهای بیشتری نیز به دست میآمد و نتیجه میتوانست بهتر از این باشد.
با توجه به شرایط رقابتها، این موفقیت را تا چه اندازه حاصل ثبات فنی و تا چه میزان تحتتأثیر تغییرات اخیر در کادر مربیگری میدانید؟
این نتیجه قطعاً جای قدردانی دارد. علی تاجیک نیز که پیشتر در کنار مجید افلاکی فعالیت میکرد، با ادامه همان مسیر توانست در این رقابتها موفق ظاهر شود. با این حال، اگر مسائل حاشیهای و تغییرات در کادر فنی رخ نمیداد، بدون شک تیم ملی مردان توانایی کسب مدالهای بیشتری را داشت. از سوی دیگر، این رقابتها بهعنوان انتخابی بازیهای آسیایی از سطح فنی و رقابتی بسیار بالایی برخوردار بود و در مجموع میتوان گفت عملکرد تیم بسیار مطلوب بوده، چرا که انتظار عمومی از تکواندو همواره درخشش و نتیجهگیری است.
با توجه به نتایج قهرمانی آسیا، آیا میتوان تیم ملی مردان را از هماکنون مدعی اصلی در بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا دانست؟
بدون تردید کسب مدالهای طلا در قهرمانی آسیا نشاندهنده قرار گرفتن تیم در مسیر درست است. در ورزش هیچ نتیجهای را نمیتوان صرفاً روی کاغذ قطعی دانست. شرایط روز مسابقه، آمادگی ذهنی ورزشکار و حتی اتفاقات پیشبینینشده میتواند سرنوشتساز باشد. ممکن است روز مسابقه، روز موفقی برای تکواندوکاران نباشد. در تکواندو، جزئیات و لحظات نقش تعیینکنندهای دارند، بنابراین باید منتظر ماند و دید شرایط چگونه پیش
خواهد رفت.
آیا در میان ملیپوشان، تکواندوکاری بود که شایستگی کسب مدال را داشت اما از رسیدن به آن بازماند؟
محمدحسین یزدانی از جمله تکواندوکاران توانمند و قدرتمندی است که میتوانست به مدال برسد، اما در ثانیههای پایانی مبارزه نتیجه را واگذار کرد و از رسیدن به مدال بازماند. این مسأله شاید به جزئیات مربیگری در لحظات حساس بازگردد؛ جایی که سرمربی باید با تجربه و تصمیمگیری دقیق در کنار شیاپچانگ، روند مبارزه را تغییر دهد و شرایط را به سود ورزشکار برگرداند. البته علی تاجیک نیز تمام توان خود را به کار گرفت، اما شاید در برخی لحظات نیاز به حمایت روحی و تاکتیکی بیشتری احساس میشد.
آیا میتوان گفت کمتجربگی سرمربی جدید در برخی لحظات حساس مسابقه تأثیرگذار بوده است؟
در واقع باید به سرمربی بهعنوان یک رهبر کامل نگاه کرد، نه صرفاً یک مربی. اگر این نگاه در میان ملیپوشان و کادر فنی شکل بگیرد و ارتباطی عاطفی و حرفهای میان آنها برقرار باشد، شرایط تیم نیز بهبود خواهد یافت. از سوی دیگر، فدراسیون نیز باید حمایت بیشتری از تیم ملی داشته باشد تا مسیر موفقیت هموارتر شود. پس از بازگشت تیم از مغولستان نیز بدون شک کمیته فنی در نشستی تخصصی، نقاط ضعف و قوت تیم را بررسی خواهد کرد.
از میان مدالآوران طلایی، کدام ورزشکاران را شانس اصلی موفقیت در المپیک ۲۰۲۸ میدانید؟
بدون اغراق، ابوالفضل زندی، مهدی حاجیموسایی و آرین سلیمی در صورت حفظ روند پیشرفت خود، شانس بالایی برای کسب مدال در المپیک ۲۰۲۸ خواهند داشت.
با توجه به تکرار قهرمانی مهدی حاجیموسایی، آیا میتوان او را نسبت به سایر ملیپوشان در مسیر المپیک یک گام جلوتر دانست؟
حاجیموسایی و زندی در واقع رقابت نزدیکی با یکدیگر دارند و همین رقابت و کریخوانی میان آنها باعث شده روند پیشرفتشان سرعت بگیرد. در مقابل، برخی از قهرمانان مانند مهران برخورداری و آرین سلیمی پس از کسب مدال المپیک ۲۰۲۴ پاریس تا حدی دچار افت انگیزه و تمرکز در تمرینات شدهاند. به همین دلیل در دوره قبل قهرمانی آسیا نیز نتیجه مطلوبی نگرفتند. البته سلیمی تا حدی به شرایط بازگشته، اما هنوز با سطح ایدهآل خود فاصله دارد.
با توجه به ناکامی تیم ملی بانوان در رقابتهای مغولستان، آیا باید نگران عملکرد آنها در بازیهای آسیایی باشیم؟
اگر به نتایج نگاه کنیم، مشخص میشود بانوان ایران مقابل نفرات برتر آسیا شکست خوردهاند. با این حال، ترکیب تیم در این دوره جوانتر شده و کمتجربگی نیز در نتایج بیتأثیر نبوده است. با وجود این شرایط، کسب سه سهمیه برای بازیهای آسیایی و ارتقای چند پلهای جایگاه تیم نکات مثبتی محسوب میشود.
حذف زودهنگام مبینا نعمتزاده را چگونه ارزیابی میکنید؟
این اتفاق واقعاً ناامیدکننده بود. گفته میشود او با مصدومیت در مسابقات حاضر شده بود، اما اگر چنین شرایطی وجود داشت، بهتر بود اصلاً در رقابتها شرکت نمیکرد تا هم به خودش آسیب نرسد و هم جایگاه یک ورزشکار جوان بیدلیل اشغال نشود. با این حال امیدوارم این تجربه برای او درس مهمی برای آینده باشد تا با آمادگی بیشتری برای المپیک آماده شود.
عملکرد مهروز ساعی را در رأس تیم ملی تکواندوی بانوان چگونه ارزیابی میکنید؟
مهروز ساعی طی یکی، دو سال اخیر روندی رو به رشد داشته و تجربههای ارزشمندی کسب کرده است. او نسبت به گذشته پختهتر شده و این موضوع در عملکرد تیم بانوان نیز قابل مشاهده است. تیم ملی بانوان دیگر زنگ تفریح رقبا نیست و توانسته جایگاه خود را ارتقا دهد. در صورت ادامه این روند، میتوان به آینده تکواندوی بانوان امیدوار بود.
