شمیم مستقیمی
جستارنویس و مستندساز

زنده‌یاد محمودرضا بهمن‌پور که یادش همیشه برای اهل هنر گرامی خواهد ماند، برای من یادآور دوستی است. 
انسانی اهل دوستی، تعامل، معاشرت و اهل گفت‌وگو. دفتر او در «نشر نظر» اصلاً محلی برای گپ‌و‌گفت‌های صمیمانه و فرهنگی بود. از دل آن‌ گپ‌زدن‌های دوستانه نیز کتاب‌هایی شکل می‌گرفت، ایده‌هایی مطرح می‌شد و با پیگیری آنها را به سرانجام می‌رساند. به چاپ رساندن و تولید این همه کتاب در همکاری مستقیم با هنرمندان معاصر ایران جز از طریق دوستی، مدارا و روحیه‌ای که بر این اساس باشد، امکان‌پذیر نبود. با این روحیه بود که محمودرضا بهمن‌پور توانست یک کارنامه تصویری از هنرهای تجسمی معاصر ایران و هنرمندان معاصر ایران ارائه کند و به یادگار بگذارد. این کارنامه تصویریِ نفیس کار بر زمین مانده‌ای بود که به دست او و با یک کیفیت خوب و بالا در «نشر نظر» به سرانجام رسید که ماندگار هم می‌ماند.
بهمن‌پور آثار هنری را بسیار دوست داشت و به همین خاطر محور کارهایش را روی آثار هنری گذاشته بود. او همچنین هنرمندان و انسان‌هایی را که با هنر سروکار داشتند، دوست داشت و برایشان احترام قائل بود. کتاب‌هایی که به تولید رسانده است، هرکدام منابع مهم و قابل استناد از هنرهای تصویری ایران هستند. کار باارزش دیگری که مرحوم انجام می‌داد، برگزاری جلسات گفت‌وگو بود. او در حین آن گپ‌وگفت‌ها از دوستان و افرادی که روبه‌رویش می‌نشستند، عکس‌ها و فیلم‌های کوتاهی می‌گرفت و این جلسات را ضبط و مستند می‌کرد. زمان فیلم گرفتن از هنرمندی که در مقابلش بود و رد و بدل شدن آن صحبت‌های دوستانه‌، عشق و علاقه در نگاه او به خوبی نمایان بود. برخی از این فیلم‌ها و عکس‌ها را هم در صفحه شخصی خود در اینستاگرام منتشر می‌کرد و به اشتراک می‌گذاشت تا محفوظ بماند. برخی دیگر هم بنا به دلایلی منتشر نمی‌شدند.
بهمن‌پور در اواخر عمر باارزش خود و در این سال‌های آخر، سعی می‌کرد جلسات کوچک گپ‌وگفت را در حیاط مجموعه «نشر نظر» با میهمان‌های بیشتر گسترش بدهد و آن را وسیع‌تر کند. او با پایداری، تلاش و مداومت زبانزدش، مجموعه «نشر نظر» را از گزند حوادث روزگار دور نگه داشت. حتی بیماری که به جانش افتاد و رمق او را کمتر کرده بود، نتوانست او را از پا بیندازد. بهمن‌پور با وجود معالجات سختی که داشت، «نشر نظر» را حفظ کرد و از آن به خوبی نگهداری کرد و هیچ وقت کار را در آنجا متوقف نکرد. او با عشق و علاقه و با تمام توان خود به کار خود ادامه می‌داد.
در کنار «نشر نظر» مجموعه کتاب‌های «خروس» را برای کودکان و نوجوانان منتشر کرد و در آنجا هم با نگاه به هنر، ابتکارات تازه‌ای برای کتاب کودک و نوجوان به ارمغان آورد و آثار خوب و به یاد ماندنی برای این رده سنی تولید کرد. البته برای چاپ این کتاب‌ها مشکلاتی را از سر گذراند، چرا که مجوز نشر نظر و چند نشر معتبر در مدت زمانی با تعلیق مواجه شده بود، اما با تلاش و پیگیری از این مرحله نیز عبور کرد.
روحیه بهمن‌پور  را در کتاب‌ها، آرایش آنها، چاپ و حتی در حال و هوای شهر کتاب آرین - فروشگاهی که مدیریت می‌کرد- می‌توان دید. حال و هوایی همچون آرامش توأمان با مهر و دوستی. این آرامش و دوستی، آن سنگینی و وقار را در طراحی کتاب‌ها و نوع کار و منش «نشر نظر» در طول سالیانی که محمودرضا بهمن‌پور آن را اداره می‌کرد، می‌توان به خوبی دید و حس کرد. با اینکه کوچک‌تر از او بودم، این افتخار را داشتم که خودم را در مقام دوست با او تصور کنم. یکی از نتایج و ثمرات این دوستی و صمیمیت، چاپ اولین کتابم با نام «قصه پرواز پلنگ» برای کودکان در نشر نظر بود.