مدیرعامل فولاد خوزستان در گفت‌و‌گو با «ایران»:

رفتار میزبان جام جهانی کاملاً غیراصولی است

پریسا غفاری/ حمیدرضا گرشاسبی، مدیرعامل باشگاه فولاد خوزستان، در واکنش به رفتار دونالد ترامپ در جریان میزبانی جام جهانی ۲۰۲۶ و طرح جایگزینی ایتالیا به‌ جای ایران، در گفت‌وگو با «ایران» می‌گوید:«به‌ نظر من طرح جایگزینی ایتالیا به ‌جای ایران توهینی به فیفاست؛ چراکه طبق شعار المپیک و ورزش جهان، سیاست در قومیت، ‌نژاد و رنگ هیچ جایگاهی ندارد.»
او با تمجید از پاسخ صریح وزیر ورزش ایتالیا و رد طرح آمریکایی‌ها از سوی اینفانتینو، رئیس فدراسیون جهانی فوتبال، بیان می‌کند:«مطرح شدن این موضوع، دو توهین را دربر داشت؛ یکی توهین به اهداف و سیاست‌های فیفا که اخلاق‌مداری در میدان ورزشی را بدون نگاه غیرورزشی می‌پذیرد و دیگری توهین به ایتالیا؛ آن‌ هم از سوی فردی که با فوتبال ایتالیا آشنا نیست و گویی برای لاجوردی‌پوشان دلسوزی می‌کند؛ توهینی که پاسخ صریح و شفافی از سوی ایتالیایی‌ها به همراه داشت و آن را شرم‌آور دانستند.»
هرچند نهادهای بین‌المللی به شعار جدایی ورزش از سیاست معتقدند، اما بارها شاهد سکوت و منفعت‌طلبی سران آمریکا و اروپا در این خصوص بوده‌ایم. مدیرعامل باشگاه فولاد خوزستان در این‌باره نیز می‌گوید:«اظهارات ترامپ به ‌نوعی دخالت دولت در ورزش را نشان می‌دهد، اما نمی‌دانم چرا هیچ اقدام عملی برای محرومیت آمریکا صورت نگرفته است. اگر چنین مداخله‌ای به حذف ایران منجر می‌شد، می‌توانست به‌عنوان یک بدعت کاملا غیراصولی تلقی شود. در نظام حقوق بین‌الملل، اصل استقلال نهادهای غیردولتی بین‌المللی اقتضا می‌کند که دولت‌ها در تصمیمات سازمان‌هایی مانند فیفا دخالت نکنند. حتی در عمل، اگر دخالت دولت‌ها در امور فوتبال احراز شود، این امر می‌تواند موجب واکنش انضباطی فیفا، از جمله تعلیق فدراسیون آن کشور شود.»
گرشاسبی در ادامه اظهار امیدواری می‌کند:«به‌ هر حال نقشه راه تیم ملی مشخص است و فدراسیون باید محکم گام بردارد و در برابر این بی‌قانونی بایستد. به اهتزاز درآمدن پرچم ایران در سیاتل و لس‌آنجلس، صیانت از فوتبال را تأیید کرده است.» او در پاسخ به این سؤال که آیا ممکن است در المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس نیز چنین رفتارهایی تکرار شود، می‌گوید:«ترامپ بی‌تجربگی خود را نشان داد و با دخالت سیاسی‌اش، جامعه جهانی را به واکنش واداشت؛ در حالی‌ که باید به‌ دور از حاشیه و تنش، برای میزبانی آماده شود و طرح‌هایی ارائه دهد که با تقویت امنیت ورزشکاران و تماشاگران، نگاه‌ها را به سمت یک میزبانی موفق جلب کند.  مطمئناً اگر قادر به انجام چنین کاری نباشد، کمیته بین‌المللی المپیک ورود خواهد کرد و شاید حتی میزبانی را از آنها بگیرد. البته درباره المپیک نمی‌توانم به‌طور قاطع پاسخ بدهم، اما می‌دانم که حفظ امنیت در هر رویدادی از سوی برگزارکنندگان، برای نهادهای بین‌المللی بسیار مهم
است.»