در حافظه موقت ذخیره شد...
اقامتگاههای بومگردی بخشی از پدافند غیرعامل کشور
یاور عبیری در گفتوگویی با ایلنا گفت:«از ابتدای بحران، یعنی از ۹ اسفندماه تا پس از تعطیلات نوروز، بسیاری از اقامتگاههای بومگردی همانند تجربه جنگ ۱۲ روزه، خدمات رایگان یا بسیار ارزانقیمت ارائه کردند.» به گفته او، آمارهای وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی نشان میدهد در این دوره حدود ۶۰ درصد ضریب اشغال در بومگردیها ثبت شد، اما بخش زیادی از این ظرفیت بدون دریافت هزینه مورد استفاده قرار گرفت؛ بهطوریکه حدود ۴۰ درصد اسکانها رایگان و نزدیک به ۲۰ درصد نیز با تخفیفهای ۳۰ تا ۵۰ درصدی ارائه شده است.
عبیری با تأکید بر اینکه بومگردیها در این روزها نقشی فراتر از یک واحد گردشگری داشتند، گفت:«مأموریت اصلی آنها توسعه پایدار و حمایت از فرهنگ بومی است، اما در شرایط بحران، این مراکز به مأمنی برای اسکان مردم تبدیل شدند؛ ظرفیتی که در سیاستگذاریهای رسمی کمتر دیده شده است.» به باور او، حرکت مردم از شهرها به سمت روستاها و باز شدن درِ خانههای محلی و بومگردیها به روی مسافران، نشان میدهد این مراکز میتوانند بخشی از ساختار رسمی مدیریت بحران و اسکان اضطراری کشور باشند.
با وجود این نقش حمایتی، بومگردیها با زیان مالی قابلتوجهی مواجه شدهاند. عبیری در اینباره توضیح داد:«پس از هتلها، بیشترین خسارت اقتصادی در حوزه گردشگری به این بخش وارد شده است. برآورد فعالان نشان میدهد زیان روزانه بومگردیها در دوره جنگ بین ۸۰ تا ۱۰۰ میلیارد تومان بوده و مجموع خسارتها طی حدود ۴۵ روز تقریباً به ۶ همت رسیده و وزارت میراث فرهنگی نیز رقمی نزدیک به ۵ همت را تأیید کرده است.»
او بیان کرد:«فعالان گردشگری برای اوج سفرهای نوروزی برنامهریزی کرده بودند و بخش مهمی از درآمد سالانه خود را به این ایام وابسته میدانستند، اما کاهش سفرها به دلیل شرایط جنگی، فرصت درآمدزایی را از آنها گرفت و بسیاری از مجموعهها را با مشکلات مالی جدی روبهرو کرد. در حال حاضر حدود 3 هزار و ۵۰۰ تا 4 هزار واحد بومگردی در سامانه «جانا» ثبت شده، اما آمار دقیقی از واحدهایی که احتمالاً به دلیل بحران اقتصادی تعطیل شدهاند، وجود ندارد.»
عبیری با اشاره به رکود طولانی گردشگری، تورم و کاهش توان خرید خانوارها گفت:«وقتی هزینههای خانوادهها افزایش مییابد، سفر اولین گزینهای است که حذف میشود و این امر بهطور مستقیم بر فعالیت بومگردیها تأثیر میگذارد.»
او تأکید کرد:«تعطیلی هر بومگردی تنها یک زیان مالی نیست، بلکه از بین رفتن بخشی از فرهنگ محلی است؛ زیرا این مراکز در حفظ غذاهای سنتی، صنایع دستی، آیینها و سبک زندگی بومی نقش مهمی دارند.»
عبیری همچنین از نحوه توزیع تسهیلات کمبهره انتقاد کرد و گفت:«با وجود اختصاص ۶ همت تسهیلات، سهم بومگردیها در بسیاری از استانها بسیار محدود بوده و بخش عمده منابع به صنایع دستی رسیده است.»
او در پایان یادآور شد:« حدود ۳۰ هزار نفر بهطور مستقیم در بومگردیها شاغلند و فعالیت این مراکز زنجیرهای، از مشاغل محلی و کشاورزان گرفته تا زنان روستایی را فعال نگه میدارد.» به باور او، تداوم فعالیت بومگردیها میتواند به حفظ اشتغال و تقویت مهاجرت معکوس به روستاها کمک کند.
