الهه احمدی، قهرمان تیراندازی جهان در گفتوگو با «ایران»:
جنــگ و تحریـــــم نمیتواند مانع موفقیت نخبگان ایرانـی شود
ورزش قهرمانی، بهترین بستر برای مقاومت و تابآوری در جامعه است
پریسا غفاری/ ورزشکاران ایرانی بر این باورند که با تلاش مستمر و پیگیری تمرینات منظم در دوران پساجنگ، میتوانند نقشی تعیینکننده در جامعه ایفا کنند و با افتخارآفرینی در میادین بینالمللی، پرچم کشور را به اهتزاز درآورند. الهه احمدی، ملیپوش رشته تیراندازی، از جمله چهرههایی است که نهتنها در میدان رقابت، بلکه در عرصه مقاومت نیز با پشتکاری مثالزدنی همچنان در پی تداوم مسیر افتخارآفرینی است. او در گفتوگو با «ایران» تأکید میکند که با وجود شرایط بهوجودآمده برای کشور، باید با برنامهریزی و اتخاذ استراتژیهای استاندارد از این مرحله بهدرستی عبور کرد تا بار دیگر پرچم ایران در میادین بزرگ جهانی به اهتزاز درآید.
ممکن است در دوران پساجنگ، ورزش ایران از نظر اقتصادی با چالشهایی مواجه شود، آیا محدودیتها و چالشهای احتمالی پیش رو می تواند در موفقیتهای ورزشی ما خللی ایجاد کند؟
ورزشی که من با عنوان «تیراندازی» بیش از بیست سال از عمرم را صرف آن کردهام، شباهت زیادی با آنچه امروز در «میدان» ایران رخ داده، دارد. در گذشته امکانات بسیار محدودی داشتیم و کسی ما را جدی نمیگرفت. اما رفتهرفته، با ایمان و عزم راسخ، توانستیم بهتدریج به جایگاه مطلوب خود در میادین جهانی دست پیدا کنیم.
«تحریم» مانع بزرگی برای ما بهشمار میرفت، بهگونهای که نمیتوانستیم مانند رقبای خود از امکانات بهروز و استاندارد بهره ببریم. با این حال، در دل همین محدودیتها شگفتی آفریدیم تا نشان دهیم اراده و انگیزه، رمز موفقیت ورزشکاران ایران است. کسب اولین مدال جهانی تاریخ تیراندازی ایران توسط من، در شرایطی محقق شد که حتی فشنگ و سلاح کافی برای تیم ملی وجود نداشت و این مسأله تحت تأثیر تحریمهای ظالمانه بود. با این وجود، موفق شدیم. پس از آن نیز توانستم سهمیه حضور در المپیک را با امتیازی ایدهآل به دست آورم و با وجود همه مشکلات، به عنوان «قهرمان قهرمانان» دست پیدا کنم.
وقتی به این روند نگاه میکنیم، به این باور میرسیم که قدرت عزم و اراده ایرانیها عامل اصلی موفقیت ماست. نخبگان ایرانی همواره در طول تاریخ درخشیدهاند و جوانان ایرانی در بهترین دانشگاهها و مراکز علمی جهان میدرخشند. مریم میرزاخانی بالاترین جایزه علمی را دریافت کرده و صدها زن و مرد نخبه این سرزمین، پیوسته در حال افزودن خشتهایی بر بنای تمدن بشری هستند. بنابراین، جنگ و تحریم نمیتواند مانعی برای پیشرفت جوانان ایرانی باشد، ما با اراده و انگیزه از این روزهای سخت عبور خواهیم کرد.
پس معتقدید عبور از این شرایط دشوار امکانپذیر است؟
ورزش، جزئی جدانشدنی از زندگی ما ایرانیان است؛ همانند مقاومت، دفاع و استقلالطلبی که در خون ما جاری است. ما در میدان این روزها و در جنگ تحمیلی سوم نشان دادیم که عظمت هوش و باور ایرانی پایانی ندارد. این سخن، خودستایی نیست، بلکه بازنمایی بخشی مهم از عنصر تمدنسازی در زیستبوم نوین جهان امروز است.
در این چهل روز جنگ، ورزش در کشور ما تا حدی کمرنگ شده که بخشی از آن طبیعی است، چرا که شرایط خاص، همه چیز را تحت تأثیر قرار میدهد. ورزش موضوعی حاشیهای یا ویترینی نیست که با وقوع حوادثی چون جنگ، بهراحتی کنار گذاشته شود. در همین مدت نیز شاهد موفقیت تیمهای کشتی و تکواندو در رقابتهای بینالمللی بودهایم و تیم ملی فوتبال نیز چند دیدار دوستانه در ترکیه برگزار کرده است. این رویدادها نشان میدهد که ورزش حتی در شرایط جنگ نیز ادامه دارد و تعطیلبردار نیست.
با قاطعیت میگویم ورزش قهرمانی، بهترین بستر برای آموزش مقاومت، تابآوری و تقویت باورمندی در جامعه است. نکته جالب آنکه این تأثیرات تنها محدود به ورزشکاران نیست، بلکه هواداران و علاقهمندان نیز در این موفقیتها سهیماند. بنابراین، هرگز نباید به سمت تعطیلی ورزش حرکت کنیم، چرا که موفقیتهای ورزشی میتواند روحیه استقامت را در جامعه تقویت کند.
برخی فدراسیونها به دلیل وابستگی به منابع دولتی، نگران مواجهه با چالشهای اقتصادی هستند؟
برخی از این فدراسیونها بیم آن دارند که بودجه پیشین خود را نیز بهدلیل تداوم جنگ یا ضرورت بازسازی در دوران صلح از دست بدهند، برخی بر این باورند که در شرایط خاص ورزش در اولویت اول نیست. در حالی که اگر نان، غذای جسم است و کتاب غذای روح، ورزش حرفهای عامل چابکی جسم و جان انسان است، چه برای ورزشکار و چه برای تماشاگر ورزشی.
درست است که کشور در پی تهاجم وحشیانه و ناجوانمردانه دشمن، خساراتی را متحمل شده، اما از آنجا که آمادگی لازم برای چنین شرایطی وجود داشته، میتوان با تکیه بر منابع انسانی و طبیعی ارزشمند، بهسرعت کاستیها را جبران کرد و بار دیگر در مسیر افتخار گام برداشت. ورزش حرفهای، در سراسر جهان یکی از نیازهای اساسی جوامع است و احساس غرور و افتخاری که یک قهرمان به ملت خود میبخشد، جایگزینی ندارد. بنابراین، نهتنها نباید مسیر این افتخارآفرینی را محدود کرد، بلکه باید آن را هموارتر و گستردهتر نیز ساخت.
برخی معتقدند همانگونه که آلمان و ژاپن پس از جنگ جهانی دوم در عرصه ورزش پیشرفت کردند، ایران نیز میتواند از وابستگی به منابع دولتی فاصله بگیرد و مسیر شکوفایی را طی کند.
اگر به کشورهای قدرتمند در عرصه نظامی نگاه کنیم، درمییابیم که ورزش حرفهای آنها نیز همپای پیشرفتهایشان رشد کرده است. همانطور که بخشهای علمی و فناوری به حوزه دفاعی خدمات ارزندهای ارائه میدهد، ورزش حرفهای نیز در شکوفایی استعدادها، تقویت روحیه مقاومت و ایجاد حس غرور ملی نقشی بیبدیل دارد.
اکنون حدود یک سال است که بهدلیل تولد فرزندم، چند ماهی از میادین حرفهای دور بودهام. این فاصله، فرصتی فراهم کرد تا بیشتر به عملکرد گذشتهام در عرصه قهرمانی بیندیشم. مهمترین نکتهای که در این شرایط میتوان بیان کرد، این است که ورزش قهرمانی در دفاع از کیان کشور بسیار اثرگذار است.
امیدوارم متولیان ورزش و تصمیمگیران کشور توجه ویژهای به این حوزه داشته باشند و بهزودی شاهد شکلگیری نهضتی تازه در ورزش قهرمانی باشیم. تحقق این هدف، مستلزم بهرهگیری از تجربه پیشکسوتان در سراسر کشور و حتی خارج از مرزهاست تا با همفکری و همدلی، استعدادهای ارزشمند ورزش ایران در مسیر صحیح هدایت شوند و شاهد تداوم افتخارآفرینی و اهتزاز پرچم کشور باشیم.
بیتردید، با اتخاذ روشهای استاندارد و مدیریت بهینه منابع در این مقطع، میتوان ورزش را به سوی موفقیت هدایت کرد و همچنان شاهد فتح قلههای بزرگ در عرصه جهانی بود.
