در حافظه موقت ذخیره شد...
شرح حالی صادقانه به مخاطبان
ناهمخوانی این دو مسبب پدیدهای است که در یکی دو سال گذشته با عنوان «ناترازی» بسیار به زبان مسئولان و کارشناسان آمده است. روزنامه ایران در انجام وظایف خود به عنوان یک رسانه ملی، روایتگر این ناترازیها و شرح حال اقتصادی و معیشتی مردم بوده است. از تنگناها و گرفتاری مردم نوشته است همزمان که گوشه چشمی هم به مقدورات و محدودیت امکانات داشته گزارشگر موفقیتها و دستاوردها بوده است.
حال اما به قدر همین نوشته مختصر، راوی واقعیتی از درون خود است. روایت یا واقعیتی که مختص روزنامه ایران نیست و درد مشترک دیگر رسانههای مکتوب نیز هست. ما رسانههای مکتوب هم بینصیب از محدودیتهای مالی و نامساعد بودن وضعیت اقتصادی و دشواری تنظیم دخل و خرج نیستیم. از تهیه کاغذ و هزینه چاپ گرفته تا حقوق پرسنل و هزینههای جاری و... ما را نیز به تکاپو انداخته تا هم هزینهها را در حد معقول و میسور کاهش دهیم هم صرفهجوییها را بیشتر از پیش کنیم تا ارتباطمان با مخاطبان مستمر و برقرار بماند.
بخشی از این تمهیدات اندیشیده شده، متوجه همراهان روزنامه است آنجا که از امروز، اول اردیبهشت ماه روزنامه ایران را به جای 10 هزار تومان با قیمت 15 هزار تومان از کیوسکهای مطبوعاتی مطالبه میکنند.
