چالش قدیمی در انتخابات فدراسیون‌ها

امیر واعظ آشتیانی
کارشناس مدیریت

در بحث انتخابات ریاست فدراسیون‌ها، حلقه گمشده میان وزارت ورزش و فدراسیون‌ها، دبیر فدراسیون است که وظیفه اجرایی امور را بر عهده دارد.
با توجه به شرایطی که نه جنگ است و نه صلح، انتخابات به تأخیر افتاده است. اما در این میان وزارت ورزش باید دبیرکل فدراسیون را تقویت کند تا کار زمین نماند؛ بحثی که اصلاً به آن اهمیت داده نمی‌شود. حداقل پیشنهاد می‌دهم وظایف رئیس، دبیر و کمیته‌ها را هر یک از مدیران وزارت ورزش و رؤسای فدراسیون‌ها مطالعه کنند.
کار رئیس فدراسیون اجرایی نیست، او باید سیاست‌گذاری کند، مراقبه‌های سازمانی و بیرونی فدراسیون و حتی بین‌الملل را انجام دهد. 
ولی اجرای سیاست‌ها، امور اداری و مالی، همه بر عهده دبیر است. دبیر حتی مسئول برگزاری انتخابات است و هرگز نباید این را فراموش 
کرد.
بحث من تعویق نیست، بلکه اشتباهاتی است که در این وسط اتفاق می‌افتد. در این مدت جنگ اگر نتوانستند مجمع‌ها را برگزار کنند، حداقل از دبیرها برنامه می‌خواستند، از کمبودها و نیازهایشان مطلع می‌شدند و آنها را در راستای برنامه‌های از پیش تعیین شده هدایت می‌کردند.
در این باره که تعویق انتخابات به ضرر رشته‌های مدال‌آور خواهد شد، به این اعتقاد ندارم؛ چون استراتژی‌ها را هر چهار سال یک بار نباید تغییر داد و اینکه یک فرد از فدراسیون رفت، همه چیز تمام شود. وقتی دبیر فدراسیون محور شود، برنامه هر فدراسیون پیگیری می‌شود و دیگر نیازی به انتظار برای رئیس بعدی  نیست.
اشکال ما در بحث انتخابات این است که قوانین آن مال امروز نیست و از گذشته تا اکنون تداوم داشته است. موردی که اعتقاد بسیار به آن دارم این است که باید در همان دوره ریاست چهارساله، ثبت‌نام کاندیداها صورت بگیرد و انتخابات انجام شود تا در پایان موعد مقرر، صندلی به نفر بعدی یا همان شخص واگذار گردد؛ مثل انتخابات ریاست‌جمهوری. مسئولین ما با فضای ورزش و انتخابات ناآشنا هستند و قوانینی که می‌گذارند، باعث محدودیت و برنامه‌ریزی‌های‌طولانی‌مدت برای هر رشته می‌شود.