علی کفاشیان
کارشناس مدیریت

بدون شک فدراسیون‌های ورزشی بدون رئیس، دچار خلأ مدیریتی می‌شوند و لطمه بزرگی به آنها و اهدافشان وارد می‌آید. این آسیب به ویژه زمانی تشدید می‌شود که سرپرست جدید با فدراسیون قبلی هماهنگ نباشد و اطلاعات دقیقی از شرایط و وضعیت آن رشته نداشته باشد. آن هم حالا که فرصت زیادی تا بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا باقی نمانده و برنامه فدراسیون‌های ورزشی برای بازی‌ها مشخص است، ولی بی‌اطلاعی سرپرست از برنامه‌ها و هدف‌گذاری فدراسیون، دردسرساز می‌شود. بهترین کار، اصلاح قانون برگزاری مجمع انتخابات ریاست فدراسیون‌هاست تا از تبعات منفی و ضربه به فدراسیون‌ها جلوگیری شود. وقتی انتخابات خیلی زود برگزار شود، فدراسیون‌ها دیگر سردرگم نیستند. از طرفی کارهای برگزاری مجمع انتخاباتی طی یکی دو ماه جمع‌وجور می‌شود. البته می‌توان جور دیگری هم عمل کرد. به این معنا که وقتی وزارت ورزش می‌داند کدام کاندیدا با اکثریت آرا رأی می‌آورد، شاید بد نباشد که سرپرست فدراسیون با رئیس قبلی در ارتباط باشد و حتی برای اجرای برنامه‌ها از او مشورت و کمک بگیرد؛ نه اینکه رئیس قبلی حق امضا داشته باشد، اما به خاطر اینکه صاحب نفوذ است، با همفکری به سیستم فدراسیون کمک کند و حتی در تصمیم‌گیری‌های فدراسیون مشارکت داشته باشد تا برنامه‌های فدراسیون تا بازی‌های آسیایی اجرا شود و تیم ملی و ورزشکاران مسافر ناگویا لطمه نبینند. به نظر می‌رسد وزارت ورزش برای پیشبرد کار، حتی می‌توانست انتخابات فدراسیون‌هایی که به خاطر جنگ به تعویق افتاده بود را به صورت آنلاین برگزار کند.