عزیز اطاعتی
کارشناس کشتی

اکنون زمان آن رسیده که کشتی ایران دنبال کیفیت مدال‌ها باشد و به ملی‌پوشان بیاموزد که رنگ مدال باید بهتر شود. چرا که در بازی‌های آسیایی و المپیک، رنگ مرغوب مدال اهمیت بیشتری دارد. به عبارت دیگر، اگر تیم چهار مدال طلا می‌گرفت، بهتر از ده مدال بود. این سخن به معنای بی‌اهمیتی قهرمانی آنها نیست؛ چه اینکه برخی از ملی‌پوشان برای اولین بار روی تشک قهرمانی آسیای بزرگسالان با حریفان سرشاخ شدند.
از سوی دیگر، در دومین سال پس از المپیک، تیم‌های تراز اول دنیا باید ترکیب اصلی خود را بشناسند. اگر هفت کشتی‌گیر ایرانی فینالیست شدند و تنها دو ملی‌پوش طلا گرفتند، باخت پنج کشتی‌گیر دیگر ناشی از مشکل فنی بود. آنها باید در تمرین، مهارت‌های پیروزی را بیاموزند. ملی‌پوشان در اردو تمرین مهارتِ بُرد را کمتر دارند و اطلاعاتشان به‌روز نیست. برای نمونه، مهدی یوسفی در وزن ۷۹ کیلوی آزاد دیروز — نه مربی‌اش و نه خودش — نمی‌دانست که روی تشک وقتی فن می‌زند و پایش بیرون از تشک باشد، امتیاز نمی‌گیرد؛ اما وقتی داور به او امتیاز نداد، به این مسأله اعتراض داشت.
جدای از مهارت پیروزی، باید روی کیفیت مدال کشتی‌گیران نیز کار کرد. بی‌تردید، کار کشتی‌گیران در بازی‌های آسیایی برای رقابت با کشتی‌گیران قرقیزستان، ژاپن، ازبکستان و حتی هند بسیار سخت است و قرقیزها در ناگویا به مراتب قوی‌تر ظاهر می‌شوند. سه، چهار وزن ایران روی لبهٔ‌پرتگاه قرار دارد. چرا که همهٔ کشورها پس از مسابقات، با بررسی شرایط کشتی‌گیران و آنالیز، شرایط بهتر را برای تمرین پیشنهاد می‌دهند. کادر فنی تیم ملی ایران نیز باید با بررسی واقع‌بینانه رقبا و با تمرینات جدید و نوآوری، تلاش کنند باخت کشتی‌گیران به بُرد تبدیل شود. در واقع، کشتی‌گیران باید به کشتی کلاسیک دنیا نزدیک شوند.
اگر استراتژی روز دنیا و نوآوری در تمرینات نباشد، دیگر از کشتی تراز اول ایران نامی نمی‌ماند. کشتی ایران در بازی‌های آسیایی کار سختی دارد و البته اوزان سبک به مراتب چالش بزرگ‌تری دارند. کادر فنی نباید بترسند، اما باید کار کرد تا شرایط بهتر شود. اگر کشتی‌گیران هیچ فن جدیدی به فنون خود اضافه نکنند و تغییری در کارشان ندهند، به خاطر شناختی که رقبا با آنالیز از آنها به دست می‌آورند، نه تنها باخت‌ها به بُرد تبدیل نمی‌شود، بلکه شاید بُردها نیز جای خود را با باخت عوض کنند. زیرا کشورهای دیگر بلافاصله پس از مسابقات، ایرانی‌ها را زیر ذره‌بین می‌برند و روی فنون و شگردهای آنها کار می‌کنند و ملی‌پوشان ما با جاماندن از رقبا در مسابقات آینده به مشکل می‌خورند.
به عنوان مثال، اگر حریف هندی هادی ساروی تکنیک داشت، شک نکنید ساروی به دردسر می‌افتاد و طلا نمی‌گرفت. برای پیشرفت و به‌روز شدن کشتی‌گیران، باید تیم آنالیز دست‌به‌کار شود. غلامرضا فرخی که طلای جهانی را سال قبل گرفته بود، در قهرمانی آسیا باخت، چون پس از جهانی چیزی به او اضافه نشده است و همهٔ رقبا فنون و شگردهای او را می‌شناسند و به همین دلیل در این رقابت‌ها باخت. بنابراین بازبینی، آسیب‌شناسی و طراحی تمرینات جدید برای کشتی‌گیران لازم است تا آنها با نوآوری در میادین بعدی حاضر شوند.