در حافظه موقت ذخیره شد...
جهانگیری تجاوز زمینی به ایران را خطای راهبردی آمریکا خواند
پاسخ ایرانیان «عبور از دریای خون» است
اسحاق جهانگیری در گفتوگو با ایرنا، درباره تهدیدات رئیسجمهوری آمریکا مبنی بر حمله زمینی به ایران و تصرف جزیره خارگ افزود:«اظهارات رئیسجمهوری آمریکا صرفاً تهدید است. ترامپ از روزی که بر سر کار آمده مدام راهبرد «صلح از موضع قدرت» را تکرار میکند که ممکن است راهبردی شناخته شده در میان سیاستمداران باشد، ولی «صلح از موضع بلوف» یا صلح از موضع سخن بیحساب گفتن و آتش زدن به مبانی اولیه حقوق بینالملل، حقوق بشر و حقوق انسانی، هرگز صلح از موضع قدرت تلقی نمیشود.»
به گفته این چهره شاخص اصلاحطلب، یکی از میدانهای نبرد حتماً میدان نبرد زمینی است و بزرگترین اشتباه آمریکا پس از شروع جنگ این خواهد بود که به صورت زمینی وارد ایران شود و فرقی نمیکند جزیره خارگ یا هر جزیره دیگری باشد.»
جهانگیری ادامه داد:«زمانی برخی کشورها خط و نشان میکشیدند که ممکن است یکی از جزایر ایران را اشغال کنند و مسئولان در زمان جنگ پاسخ میدادند که «اشغالگران برای اشغال یک وجب از خاک ایران باید از دریای خون عبور کنند»؛ این جمله همچنان پاسخ قطعی ایرانیان است. لذا اینگونه نیست که آنها بتوانند یک وجب از خاک ایران را بگیرند و تصور کنند که میتوانند آن را نگه دارند و با فشار، ایران را وادار به تسلیم کنند. هر چند جزیره خارگ یک جزیره بسیار راهبردی است اما جمهوری اسلامی ایران برای جایگزین صادراتش به دهها مسیر دیگر اندیشیده است که کمترین اختلال در صادرات نفت ایران به وجود نیاید.»
وی افزود:«این تصور رئیسجمهوری آمریکا که میتواند بخشی از خاک کشوری مانند ایران را با چند صد هزار نیروی مسلح آموزش دیده و میلیونها انسان پشتیبان نیروهای مسلح تصرف کند، یک «اشتباه راهبردی» است. البته که نیروهای مسلح ما همین تهدید را نیز جدی میگیرند و برای پیشگیری و مقابله با آن برنامهریزی میکنند اما من فکر میکنم تهدید ترامپ در حد یک بلوف است و ورود به این عرصه برای وی و همپیمانانش بسیار پرهزینه خواهد بود. مصلحت آمریکا در این است که وارد چنین اشتباهی در این جنگ نشود و به دور از فشارهای رژیم صهیونیستی یک راهحل عاقلانه برای خارج شدن از باتلاق خودساخته انتخاب کند.»
جهانگیری درباره آتشبس و چگونگی تضمین عینی گرفتن از متجاوزان برای عدم تکرار تجاوز هم گفت:«پیشنیاز آتشبس این است که اثبات شود جنگ دوباره اتفاق نمیافتد و این مسأله نیز کار دشواری نیست. حتماً میتوان با یک روندی که شورای امنیت سازمان ملل یا کشورهای معتبر دنیا تصویب کنند و روشن شود که دیگر تهاجمی علیه ایران انجام نخواهد شد، به این تضمین دست یافت. تهیه این فرمول اطمینانبخش برای کارشناسان سیاست خارجی ایران و جهان امر پیچیدهای نیست تا در نهایت به یک توافق پایدار دست پیدا کنند و کشور به سمت بازسازی تخریبها برود و حرکت خود را به سمت پیشرفت ادامه دهد.»
