سید ضیاء هاشمی
معاون فرهنگی اجتماعی معاون اول رئیس جمهور

روز قدس امسال به نقطه عطفی در تاریخ ایران به ویژه تهران بدل شد. بی‌گمان تاریخ‌نویسان گزارشاتی متمایز و ویژه از راهپیمایی روز قدس در آخرین جمعه ماه رمضان امسال به نگارش درآورده و ماجراهایی را نقل خواهند کرد که شاید باورش برای جهانیان و نسل های آتی دشوار باشد و چه بسا تصاویر صحنه‌های ضبط شده را بیشتر به خلاقیت هوش مصنوعی نسبت دهند تا شجاعت و بی‌باکی شهروندان.
شهروندان تهران و صدها شهر دیگر ایران در راهپیمایی روز قدس امسال مرگ و موشک را به سخره گرفتند. تهور تهرانیان و ایستادگی کل ایرانیان در راهپیمایی روز قدس درس و درک جدیدی از جنگ و مقاومت به جهانیان ارائه کرد. صهیونیست های ساکن در سرزمین های اشغالی و حاکمان کاخ سفید باید صحنه‌های تاریخ ساز خیابان های تهران را در این راهپیمایی به خاطر بسپارند ‌و بپذیرند که خیال خام تسلیم ایرانیان را به لطف الهی به گور 
خواهند برد.
مردم ایران در روز قدس زیر غرش بمب‌ها و موشک‌های شیاطین جنایتکار، خیابان‌ها را به صحنه نمایشی تاریخی بدل کردند و جلوه جدیدی از خروش مردمی به نمایش گذاشتند. بسیاری از مدیران ارشد کشور از جمله رئیس جمهوری پزشکیان هم نشان دادند که خون همین مردم در رگ های آنها جاری است. روز قدس نشان داد که وقتی پای ایران در میان باشد، ایرانیان از مرگ نمی‌هراسند و با استقبال از بمب و موشک، تهدیدهای دشمنان را شجاعانه خنثی می‌کنند. مردم ایران بخوبی نشان داده اند که از چنان شهامت و ظرفیت بی‌بدیلی برخوردارند که می‌توانند علیرغم سال ها تحریم و تهدید، با اتکا به داشته‌ها و دستاوردهای خود، در مقابل بزرگ ترین ارتش ها و سفاک ترین سیاستمداران دنیا ایستادگی کنند و دشمنان خود را به عقب‌نشینی وادارند.
هر یک از ما ایرانیان باید به خود ببالیم که یکی از نود میلیون عضو خانواده باشکوهی هستیم که در سخت ترین بحران ها به خوبی خود را می‌یابیم و سرنوشتمان را به رغم همه تهدیدها و چالش ها خود رقم می‌زنیم. ما همواره ثابت کرده‌ایم که «می‌توانیم». ما مفهوم «توانستن» را خوب می‌شناسیم و با تأسی به امامانمان از مفاهیمی همچون «ذلت» و «تسلیم» بس گریزان و بیزاریم. ما ملتی علوی و حسینی هستیم و پیرو آن امامان همام. ما اسطوره‌هایی چون رستم و سیاوش داریم. ما ایرانی هستیم و سجایایی چون شجاعت، شهامت، رشادت و سودای شهادت را در باورهای راسخ و فرهنگ غنی و فاخرمان داریم و در قاموس تربیتی‌مان از ترس و هراس به دوریم. 
همین ملت با همین مختصات فرهنگی و اعتقادی است که در قرن پانزدهم شمسی و بیست و یکم میلادی در مقابل چشمان جهانیان حماسه قدس ۱۴۰۴ را خلق می‌کنند و با رهبر شهیدشان همکلام 
می‌شوند که:
«از بیم مرگ نیست که سر داده ام فغان
بانگ جرس زشوق به منزل رسیدن است»