محسن اسماعیلی
معاون راهبردی و امور مجلس رئیس جمهور

راهپیمایی حماسی مردم قهرمان ایران در روز قدس امسال از هر جهت شبیه بیعت رضوان با پیامبر خدا(ص) است و تا ابد همچون نگینی در تاریخ این مرز و بوم ماندگار و درخشان خواهد ماند و برهمین اساس باید منتظر بود تا به زودی شاهد تحقق پیروزی نهایی بود؛ همان گونه که در سال ششم هجری اتفاق افتاد. در سال ششم هجری، کوشش‌های صلح آمیز رسول خدا(ص) و موافقت با اعزام نمایندگانی برای مذاکره با مشرکان، موجب اشتباه محاسباتی دشمن و تحرکات جنگ طلبانه آنان شد و در نهایت ایشان را مجبور به اعلام جهاد ساخت. پیامبر(ص) به زیر درختى آمد، با مردم تجدید بیعت کرد و از آنان خواست که در پیکار با مشرکان کوتاهى نکنند و فرمود: «از شما بر مرگ بیعت می‌گیرم. نباید فرار کنید. باید آن‌قدر بجنگید تا پیروز یا کشته شوید!» همان طور که رهبر شهیدمان سی سال پیش در خطبه‌های نماز جمعه گفته بود: «نبیّ اکرم(ص) چندین بار به مناسبت‌هایی از مردم بیعت گرفته بود، اما این بیعت شاید از همه سخت‌تر بود و آن حضرت جز همین یک بار در هیچ جای دیگر چنین بیعتی از مسلمانان نگرفته است.»
از سوی دیگر در میان آن جمعیت همه رقم آدمی حضور داشت. در تاریخ و تفاسیر قرآن (از جمله تفسیر نمونه، ج 22) نوشته‌اند: «هدف از این بیعت، انسجام هر چه بیشتر نیروها، تقویت روحیه، تجدید آمادگى رزمى، سنجش افکار و آزمودن میزان فداکارى مدعیان ایمان بود.» آنان نیز از این آزمون دشوار در آن لحظات ترسناک و پرخطر سربلند بیرون آمدند و از صمیم قلب پای آرمان‌های خویش ایستادند و لذا این بیعت که به عنوان «بیعت رضوان»؛ یعنی «بیعت خشنودى خداوند» معروف شد، لرزه بر اندام مشرکان انداخت و نقطه عطفى در تاریخ اسلام شد.
خدای متعال در آیات هجدهم و نوزدهم سوره فتح در این باره فرموده است: «خداوند از مؤمنانى که در زیر درخت با تو بیعت کردند راضى و خشنود شد.» سپس خداوند به این مؤمنان فداکار و ایثارگر که در این لحظه حساس با پیامبر(ص) بیعت کردند، چهار پاداش و نعمت بزرگ داد که از همه مهم‌تر، همین رضایت و خشنودى او بود. دیگر آنکه فرمود: «خداوند می‌دانست آنچه را در درون قلب آنان از صداقت، ایمان، آمادگى و وفادارى نسبت به این پیمان نهفته است و لذا سکینه و آرامش را بر آنان نازل کرد.»؛ آنچنان آرامشى که در میان انبوه دشمنان و سلاح‌هاى آماده آنان هیچ ترس و وحشتى به دل راه نمی‌دادند و همچون کوه استوار و پا بر جا ایستاده بودند. در ادامه این آیه به سومین نعمت اشاره کرده و می‌‏فرماید: «و پیروزی نزدیکى به عنوان پاداش نصیب آنها فرمود» و این پیروزی بزرگ و نزدیک چیزی جز «فتح خیبر» نبود! چهارمین نعمتى که به دنبال بیعت رضوان نصیب مسلمانان شد، غنیمت‌های فراوان مادى بود چنان‌که در آیه بعد می‌‏فرماید: «پاداش دیگر، غنیمت‌های کثیرى است که به دست می‌آورند» و از آنجا که باید مسلمانان به این وعده الهى کاملاً اطمینان کنند در آخر آیه می‌‏افزاید: «خداوند شکست ناپذیر و حکیم است.» پیشتاز بیعت رضوان و فاتح خبیر، على(ع) فرمود: «هنگامى که خداوند صداقت و اخلاص ما را دید، خوارى و ذلت را بر دشمن و پیروزى و نصر را بر ما نازل کرد تا آنجا که اسلام بر صفحه زمین گسترده شد و مناطق پهناورى را براى خویش برگزید.» (خطبه 56 نهج البلاغه).
مردم ایران نیز روز جمعه 22 اسفند 1404 صداقت و اخلاص خود را به زیباترین شکل نمایان ساختند. پس از دو هفته تجاوز ددمنشانه آمریکا و رژیم صهیونیستی و مشاهده بی‌باکی آنان از هر جنایت وحشیانه‌ای باز هم به خیابان‌ها آمدند و زیر بمب‌ها و موشک‌ها با امام رحیل و رهبر شهید پیمان خون بستند و به سومین مقتدای خویش نشان دادند بر آن عهد که بسته بودند هستند. زنان و مردان قدخمیده‌ای را دیدیم که عصازنان همپای جوانان می خروشیدند. کودکان بسیاری را مشاهده کردیم که در گهواره به میدان آمده بودند. پدران و مادران داغدیده‌ای را زیارت کردیم که چون کوهی استوار ایستاده بودند و چشم‌مان به میلیون‌ها ایرانی روشن گشت که با گرایش‌ها و خاستگاه متفاوت فریادی واحد سر داده بودند. به راستی که روز قدس امسال بیعت رضوان انقلاب بود و ما با اطمینان کامل در انتظار مشاهده وعده خدا هستیم؛ صدق الله العلی العظیم.