در حافظه موقت ذخیره شد...
عبدالکریم سروش:
مردم به یاری نیروهای نظامی بشتابند که با ایمان کامل می جنگند
به گزارش «ایران» این فیلسوف که در آغاز یکی از درسهای خود سخن می گفت، با اشاره به این که «ما اوقات بسیار تلخ و تیرهای را سپری می کنیم»، اظهارکرد: «گرچه تسلیم تقدیر الهی هستیم، اما درعین حال، نفرت و نفرین و ننگ را برای کسانی می دانیم که این جنگ را افروختند و مانند کفتارهای خونخوار بر سر این ملت چون طعمهای ریختند و دست بردار هم نیستند.»
عبدالکریم سروش اضافه کرد: این متجاوزان «ملتی را به عزا نشاندهاند، کشوری را ویران می کنند، سرمایهها را می سوزانند، دل ها را می سوزانند، فرزندان را یتیم می کنند و والدین را بی فرزند می کنند و زیرساختهای کشوری را مورد تعرض و تجاوز قرار میدهند تا آیندهای برای نسل آینده نماند، تا آنچه در این کشور برای سازندگی بکار رفته، از بیخ و بن ویران شود.»
وی با تاکید بر اینکه «ما بیش از هر وقت دیگری در جهان به اخلاق نیاز داریم»، اظهارکرد: «می بینیم که چگونه بی اخلاقها، دو تا از فاسدترین فاسدها، اکنون در رأس دو کشور متجاوز قرار دارند و چگونه آدم ها را طعمه مطامع و هوسهای خود کردهاند و فقط به قدرت و اعمال زور میاندیشند و برای جان آدمیان ذرهای حرمت قائل نیستند و با این همه، از دموکراسی و آوردن برای کشورهای دیگر دم می زنند.»
این فیلسوف با بیان این که «در تاریخ بشر، دروغ هایی از این بزرگ تر شنیده نشده است»، ادامه داد: «از همه دردآورتر اینکه میبینیم پارهای از هموطنان بی خبر ما، گویا از این خونریزها و از این کفتاران استقبال می کنند و در خیال خام و در زعم باطل خود میاندیشند که اینها برای ما سعادت و آزادی می آورند، درحالی که اگر گرگی هست، همینها هستند، اینان گرگ تر از هر گرگی، درنده تر از هر درندهای و طماع تر از هر طماعی هستند که امروز طمع در ملک و ملت ما کردهاند و به هوس نفت و گاز، ملتی را سرکوب می کنند و زیردست می خواهند و پروای جان کودکان و بزرگان را ندارند و درعین حال با کمال پررویی و گستاخی در مقابل دوربینها اعلام پیروزی می کنند و وعده آزادی می دهند.»
عبدالکریم سروش با تأکید بر اینکه «همه وعدههای اینان خدعه است و همیشه خدعه بوده است»، پرسید: «این نابکاران چه زمانی خیرخواه مردم ما بودهاند که امروز باشند؟ در کارنامه سیاه اینها، چه در نسبت با خودمان و چه در نسبت به دیگر ملتها، کدام ورق سفید وجود دارد که بتوانیم به آنان دل ببندیم؟»
وی با اشاره به اینکه اینان «خاک دیگر کشورها را به توبره کشیدند و پس از هجوم و تجاوز به کشورها، سرتاپا بی قانونی و آشفتگی برجای نهادهاند»، ادامه داد: «اکنون بر همگان آشکار شده است که بهانههای اینان مانند بمب اتم و مانند این، بهانهای بیش نبود و هدف و مقصد عبارت است از اشغال کشور ثروتمندی مانند ایران، زیردست کردن ایران و به غارت بردن سرمایههای مادی و معنوی آن، چنان که به جاهای دیگر کردند.»
عبدالکریم سروش با تأکید بر اینکه «مردم ما، هممیهنان داغدار و عزادار ما باید به هوش باشند و فریب مکر و حیله دشمن را نخورند»، تصریح کرد: «اکنون که مردم ما در داخل کشور این سختیها و دشواریها را تحمل می کنند، دل قوی دارند که ایران باقی خواهد ماند و دست دشمنان بریده خواهد شد.»
وی گفت: «مردم ما بدانند که اکنون نیروهای نظامی ما که با ایمان و شجاعت کامل می جنگند، درخور همه گونه تحسین هستند، لذا هرطور که می توانند باید به یاری نیروهای نظامی ما بشتابند. اکنون نیروهای نظامی ما سد سکندری هستند در مقابل تجاوز تجاوزگران که جان خود را بر کف دست نهادهاند و جانانه و شجاعانه از این کشور دفاع می کنند. قدر آنان را باید دانست.»
این فیلسوف، مسئولیت دیگر مردم را بیدارکردن بی خبران یا کسانی دانست که خود را به بی خبری زدهاند و اظهارکرد: «همچنین باید کسانی که بیگانه با حقیقت هستند را بیدار کرد که منافع ملی، منافع تاریخی و آینده نسلهای ما هرگز به تجاوز این تجاوزگران وابسته نیست. ما باید روی پای خود بایستیم و باید دشمن را در هر لباس و با هر زبانی دفع کنیم و بیرون برانیم.»
وی با تأکید بر اینکه «ما خودمان باید دست به زانوی خود بگیریم و برخیزیم و کمک این خدعه گران هیچ گاه کمک نیست و جز زیان از آنان بر نمی خیزد»، ادامه داد: «باید به هوش باشیم. همه ما بی تاب هستیم، اما باید این بی تابی را خرج آگاهی خویشتن و دیگران بکنیم.»
عبدالکریم سروش، مسئولیت دیگر ایرانیان در شرایط فعلی را «رسیدگی به همنوعان و هموطنان در این روزهای بسیار دشوار» عنوان و تصریح کرد: «هرکس خانه ای دارد در اختیار دیگری قرار دهد، هرکس ثروتی دارد و می تواند، دیگران را مورد کمک قرار بدهد، حتی یک تلفن و یک دلداری، یک سر زدن و یک ملاقات می تواند موجب تقویت روحیه ها شود. نباید این خدمات را فراموش کرد.»
وی با بیان این که «این ابر شوم و این سیاهی سرانجام مرتفع خواهد شد»، تاکید کرد: «در آن روز، سیاهی بر کسانی خواهد ماند که جانب خائنان ایستادند و منافع زودگذر را بر منافع واقعی و طولانی مدت این مردم ترجیح دادند و ندانستند دوست و دشمن کیست و در کدام جانب باید بایستند؛ یا بی طرف ایستادند یا به طرف دشمن رفتند که هر دو طرف، نهایت بی خبری و بلکه نهایت بی وجدانی است. نمی توان بی طرف ایستاد و بمباران و غارتگری را تماشا کرد و هیچ نگفت.»
این فیلسوف، مسئولیت دیگر ایرانیان را نشان دادن این واقعیت به جهان دانست که «اکثریت ایرانیان از این تجاوز و از این بمباران ها به تمامی بیزار هستند و آن را دفع می کنند.»
عبدالکریم سروش خطاب به ایرانیان داخل کشور گفت: «ما در غم شما شریک هستیم، ما هم با شما رنج می بریم و با شما بر کسانی که مسبب این خون ریزی ها هستند و داغ بر دل شما نهادند لعن و نفرین می فرستیم.»
این فیلسوف، سخنان خود را با این دعاها به پایان برد: «خدایا تو را می خوانیم تا به این جان های عزادار و دل های داغدار نظر کنی و دعای آنان را اجابت کنی و سایه شوم این ابرهای سیاه که متجاوزان بر این کشور گسترده اند را، همراه با از میان برداشتن خود این متجاوزان، از میان برداری و سایه سعادت را بر کشور بگسترانی. خدایا زور بازوی رزمندگان ما را افزون تر کن تا ضرب شستی به متجاوزان نشان بدهند تا بدانند ایران طعمه ای نیست که بتوانند آسان آن را ببلعند، این طعمه در گلوی آنان گیر و آنان را خفه خواهد کرد.»
