اعتراف میکنم که دلم میخواهد ساده باشم؛ بینقاب، بیادعا و بیتظاهر. دلم میخواهد آنگونه زندگی کنم که تو میپسندی، نه آنگونه که دیگران از من انتظار دارند.
ای مهربان بیهمتا!
مرا از اسارت نگاه مردم و قضاوتهای ناپایدارشان رها کن. کمکم کن صداقت را در گفتار، پاکی را در کردار و خلوص را در نیتهایم زنده نگه دارم. به من بیاموز که بندگیام از سر عشق باشد، نه از ترس و عادت.
در این روز عزیز، دلم را به نور حضورت روشن کن و ایمانم را از تردیدها و وسوسهها مصون بدار. میدانم اگر دستم را بگیری، هیچ راهی مرا گمراه نخواهد کرد. همین!
عبدالرحیم سعیدیراد
