روزها میآیند و میروند و من همچنان از خودم غافل هستم. بزرگان گفتهاند خودشناسی کلید خداشناسی است و من از مفهوم این جمله شگفت چیزی نمیدانم. شاید خیلی از راهها را بلد باشم اما راه رسیدن به خود واقعیام را نمیدانم و همین مرا به بیراهه میبرد.
در این روز عزیز از تو میخواهم چشم دلم را باز کنی تا پیش از آنکه دیگران را قضاوت کنم، درون خودم را ببینم. مرا با حقیقت وجودم روبهرو کن بیآنکه بشکنم. کمکم کن شناخت خودم به فروتنی ختم شود و فروتنی به آرامش…، همین.
