در حافظه موقت ذخیره شد...
گام تازه محققان دانشگاهی برای درمان دیابت
طبق این پژوهش، ارتباط میان آهن فعال در خون و انسولین بسیار پیچیدهتر از چیزی است که تاکنون تصور میشد. برخلاف دیدگاه رایج که آهن را صرفاً به عنوان یک عامل مخرب و اکسایشی در فرآیند تخریب سلولهای بتای پانکراس میشناسد، این مطالعه نشان میدهد انسولین، خود میتواند نقش یک گیرنده قوی برای آهن فعال ایفا کند و با تشکیل یک کمپلکس پایدار و محافظتی، جهتگیری شیمیایی این فلز را به کلی تغییر دهد. وقتی انسولین با آهن پیوند میخورد، فعالیت اکسایشی مخرب آن به فعالیتی آنتیاکسیدانی تبدیل میشود که سلولهای تولیدکننده انسولین را از حمله رادیکالهای آزاد در امان نگه میدارد و میتواند سپری دفاعی در برابر استرس اکسایشی مزمن به عنوان یکی از عوامل پیشرفت دیابت نوع ۲ ایجاد کند. همچنین طبق این مطالعه، انسولین به عنوان گیرندهای قوی برای آهن فعال در خون عمل میکند و با تشکیل کمپلکس پایدار، فعالیت اکسایشی مخرب آهن را به فعالیت آنتیاکسیدانی تبدیل میکند. در نتیجه، از سلولهای پانکراس در برابر آسیب، محافظت میشود.
