در حافظه موقت ذخیره شد...
«آرامبخش»؛ در جستوجوی استقلال
داستان فیلم درباره زنی به نام آرام است که در سن ۴۰ سالگی با بحرانهای عمیق روانی دست و پنجه نرم میکند و در تلاش است تا بدون حضور پدر، برای یک کودک خانوادهای جدید بسازد. فیلم از همان ابتدا با ضعفهای فیلمنامهای روبهرو است. داستان پراکنده و غیرمنسجم است و مخاطب با سلسلهای از اتفاقات مواجه میشود که پاسخهای آنها برایش مبهم باقی میماند.
به عنوان مثال، چندینبار آرام (با بازی الناز شاکردوست) به این موضوع اشاره میکند که از شوهرش طلاق گرفته، اما دلیل و زمان این طلاق برای تماشاگر مشخص نمیشود یا اینکه دلیل سردی او با امین (با بازی صابر ابر) مبهم است و… فیلم به مسائلی مهم و اجتماعی، مانند تصمیمگیری یک زن در آستانه چهل سالگی برای داشتن استقلال و فرزندآوری از بهزیستی اشاره دارد. اما در بیان این مسائل، زبان فیلم الکن و ناقص میشود. بهرغم ایده جسورانهای که دارد، پرداخت آن بسیار ضعیف است.
ریتم فیلم بهطور نسبی با درام همخوانی دارد، اما ضعف فیلمنامه باعث میشود که فیلم نتواند بهخوبی به موضوعات کلیدی مانند فرزندآوری مادران مجرد و مشکلات آنها بپردازد. شخصیتها نیز از نقش اصلی خود فاصله دارند.
الناز شاکردوست در این فیلم با بازی اغراقآمیز و سطحیاش، نتوانسته بهخوبی شخصیت آرام را به تصویر بکشد. بازی صابر ابر نیز آن طور که انتظار میرود تأثیرگذار نیست و نمیتواند احساسات و پیچیدگیهای شخصیتش را به درستی منتقل کند. تنها حسن پورشیرازی در این میان بازی قابل قبول و یکدستی ارائه داده است.
