آن حضرت در خطبه دیگری این حقیقت شیرین را چنین توضیح داده است: «او قاضیان و داوران بدکردار را ریشه کن می‌کند، کاخ‌های سربرافراشته و اموالی را که روی هم انباشته شده از شما می‌گیرد، فرمانروایان ستم‌پیشه را برکنار می‌سازد، زمین را از لوث وجود هر دغلکاری پاکیزه می‌گرداند، در میان شما به عدل و داد رفتار می‌کند و معیارهای درست را برای شما بر پا می‌دارد. در این هنگام، زنده‌ها آرزو می‌کنند که مردگان برای مدّت کمی هم که شده بازگردند و از این زندگی برخوردار شوند. آنچه گفته شد مقدّر شده و بی‌تردید واقع خواهد شد.»
سومین کاری هم که امام زمان(عج) می‌کند آن است که جمع دشمنانِ متحد را پراکنده و جمع پریشان‌ اهل ایمان را متحد می‌سازد! چه می‌توان کرد که به قول شیخ بهایی: «آبادی میخانه ز ویرانی ماست- جمعیت کفر از پریشانی ماست!»
در ایام مبارک نیمه شعبان، با این امید که دهه فجر انقلاب اسلامی به صبح طلوع خورشید امام عصر(عج) متصل گردد و فتنه‌های پی در پی، مانند گذشته بی‌اثر ماند، دست به دعا برداشته همان را آرزو می‌کنیم که حضرتش به ما آموخت: «خدایا! پریشانی ما را به یاری او جمع کن و پراکندگی ما را به او وحدت بخش و گسیختگی ما را با او پیوند ده و اندک ما را به او زیاد کن و خواری ما را به او عزّت ده و تنگدستی ما را به او توانگری بخش و بدهی ما را از برکت او ادا کن و تهیدستی ما را به مدد او جبران فرما و جدایی و دو دستگی ما را به او برطرف کن و دشواری کار ما را به او آسان گردان و روی ما را به دیدار او سپید کن... و به وسیله‌ او ما را بر دشمنان خود و دشمنان خویش یاری ده، ای معبود حق، آمین!»