کشتی در دنیا و آسیا درجا نمیزند
ابراهیم جوادی
پیشکسوت کشتی
تیم کشتی آزاد در تورنمنت زاگرب، تیم ملی کاملی نبود که نتیجه آن نگرانکننده تلقی شود؛ بلکه تیمی منتخب با ترکیبی از کشتیگیران جوان بود که در رقابتهای قهرمانی کشور درخشیده بودند. مسأله مهم و نگرانکننده در زاگرب، شکست حسن یزدانی با ضربه فنی بود. در حالی که رقیب او کشتیگیر نسبتاً جدیدی به شمار میرفت و شناخت زیادی از یزدانی نداشت، اما حسن را با اختلاف ۱۰ امتیاز
و نتیجه ۱۳ بر ۳ شکست داد. این مسأله بهطور جدی قابل تأمل است. به نظر میرسد حسن یزدانی با وجود مصدومیت کتف و انجام عمل جراحی، در بازگشت به تشک شتاب کرده است. شاید بهترین تصمیم این بود که او فعلاً از کشتی فاصله بگیرد؛ چرا که احتمال بهبودی کامل او چندان زیاد به نظر نمیرسد. یزدانی دو وزن بالاتر آمده و پس از ۱۴ ماه دوری از میادین، در یک میدان بینالمللی روی تشک رفت، اما نتوانست کشتی مطلوبی ارائه دهد. در حالی که یک قهرمان بزرگ میداند چه زمانی باید کشتی را کنار بگذارد.
درست است که آمریکاییها با آنالیز دقیق، کشتیگیران ایرانی را بهخوبی میشناسند و به همین دلیل معمولاً دست بالا را دارند. هرچند حسن یزدانی نیز کشتیگیر کوچکی نیست، اما باید بررسی شود چرا شکست او با ضربه فنی رقم خورد. شاید اگر ایرانیها هم با آنالیز صحیح، اطلاعات دقیقتری از حریف در اختیار یزدانی قرار میدادند، شرایط متفاوت میشد. آیا کادر فنی نمیدانست رقیب یزدانی چه برنامهای دارد؟ البته یزدانی پیش از این نیز بارها به دیوید تیلور باخته است، اما این اختلاف فاحش قابل انتظار نبود. حتی اگر آمریکاییها از اطلاعات تحلیلی علیه کشتیگیران ایرانی استفاده میکنند، کادر فنی تیم ملی ایران هم باید ابزار و راهکارهای تازهای ارائه کند تا ملیپوشان بتوانند ورق را برگردانند و بهسادگی بازنده نباشند.
وقتی تیمی جوان با نام ایران در زاگرب شرکت میکند، نمیتوان نتیجه دو مدال طلا، دو نقره، شش برنز
و ۱۸۰ امتیاز و کسب عنوان نایبقهرمانی را به معنای افت کشتی آزاد تعبیر کرد. به هر حال کشتیگیران اعزامی جوان بودند و بسیاری از آنان برای اولین بار حضور در میدان بینالمللی را تجربه میکردند. کشتیگیران جوان باید با حضور در میادین بینالمللی پخته شوند تا در آینده بتوانند از اعتبار کشتی ایران دفاع کنند. اگر تیم ملی اصلی با چنین ترکیبی به میدان میرفت و این نتایج حاصل میشد، آنگاه میشد از افت کشتی ایران سخن گفت. در شرایط فعلی جای نگرانی جدی وجود ندارد؛ هرچند به دلیل جایگاه تاریخی کشتی ایران در جهان و مدالهای متعدد جهانی و المپیک، توقعات
همواره بالاست. درخشش تیمهای ژاپن و هند در زاگرب نشان میدهد کشتی دنیا و آسیا درجا نمیزند تا ایران بهتنهایی مدالها را کسب کند؛ کشورهای دیگر نیز بهطور جدی روی کشتی سرمایهگذاری کردهاند. تردیدی نیست که با پیشرفتی که کشورهای آسیایی داشتهاند، کشتی ایران در بازیهای آسیایی ناگویا کار دشواری در پیش خواهد داشت. بازیهایی که از نظر اهمیت و سطح رقابت، به المپیک شباهت دارد و ژاپن معمولاً در آن درخشان ظاهر میشود. ایران نیز همواره با ستارههای خود در بازیهای آسیایی حاضر شده و اگر مدالهای قابل توجهی کسب نکند، به معنای تحققنیافتن اهداف خواهد بود. البته امسال فاصله زمانی کم میان دو میدان بزرگ، یعنی رقابتهای قهرمانی جهان و بازیهای آسیایی ناگویا، شرایط را سختتر میکند؛ اما فدراسیون و کادر فنی تیم ملی باید بهگونهای برنامهریزی کنند که نه نتیجه تیمی آسیب ببیند و نه ملیپوشان در این دو میدان مهم از درخشش باز بمانند.
