در حافظه موقت ذخیره شد...
«ایران» عملکرد تیم ملی کشتی آزاد در رقابتهای زاگرب و چالشهای فنی پیشرو را بررسی میکند
جوانگرایی، رمز موفقیت در دایره طلایی
پژمان درستکار در مسابقات رنکینگ اتحادیه جهانی زاگرب ترجیح داد به سراغ کشتیگیران جوان ایرانی برود تا آنان را در جریان این رقابتها بهصورت جدی محک بزند و توانمندیهایشان را برای مسابقات آتی ارزیابی کند. این تصمیم از نگاه فنی، اقدامی قابل دفاع بود؛ چرا که مسابقات رنکینگ اول فصل، بیش از آنکه محل نتیجهگرایی صرف باشد، فرصتی برای سنجش ظرفیت بدنی، کیفیت ریکاوری، توان اجرای برنامههای تاکتیکی و ارزیابی عملکرد کشتیگیران در شرایط فشار بینالمللی محسوب میشود. درخشش «سینا خلیلی» در وزن ۷۰ کیلوگرم با تکیه بر کشتی تهاجمی، تحرک بالا در دست و پا و اجرای مؤثر حملات تکپا و زیرگیریهای سرعتی و همچنین عملکرد «مبین عظیمی» در وزن ۹۲ کیلوگرم با اتکا به فیزیک مناسب، کنترل مرکز تشک و استفاده از باراندازهای قدرتی، بهترین خبر ممکن برای کادر فنی کشتی آزاد ایران بود. این دو کشتیگیر نشان دادند که در صورت تقویت تجربه بینالمللی و ارتقای توان دفاع در برابر کشتیگیران صاحبسبک اروپایی و آمریکایی، میتوانند به مهرههای اصلی تیم ملی در چرخه المپیک آینده تبدیل شوند.
اما در سوی دیگر، ناکامی حسن یزدانی در وزن جدید مقابل کشتیگیر آمریکایی در ۹۷ کیلوگرم و ضربه فنی شدن در دیدار فینال برابر این حریف، نشان داد که انتقال از وزن ۸۶ به ۹۷ کیلوگرم همچنان نیازمند تطبیق فنی و بدنی بیشتری است. فاصله قدرت بدنی در کلینچها، دشواری در کنترل دستهای حریفان سنگینتر و کاهش شتاب اولیه در اجرای زیرگیریها از جمله مواردی بود که در کشتی یزدانی به چشم آمد. مصدومیتهای ماههای اخیر نیز بهطور محسوسی بر توان انفجاری و استقامت عضلانی او تأثیر گذاشته و باعث شده کیفیت اجرای فنون او در تایم دوم افت کند.
با این وجود، به اعتقاد کارشناسان، رقابتهای رنکینگ زاگرب میتواند دستاوردی مهم برای کادر فنی داشته باشد؛ بویژه در شرایطی که تیم ملی کشتی آزاد باید در سال ۲۰۲۶ در رقابتهای آسیایی ناگویا و جهانی منامه حضور یابد و از جایگاه خود بهخوبی دفاع کند. نتیجه بهدستآمده در این مسابقات میتواند ذهنیت کادر فنی را نسبت به آینده کشتی کاملاً روشن سازد تا با شناخت دقیقتر از سطح آمادگی بدنی، کیفیت اجرای فنون در شرایط مسابقه و توان مدیریت کشتی در دقایق پایانی، اقدام به مهرهچینی برای حضور در رقابتهای آسیایی و جهانی کنند. مسابقات زاگرب نشان داد که اکثر کشورهای شرکتکننده با ترکیبی جوان پا به میدان گذاشته بودند تا توان فنی استعدادهای نوظهور خود را ارزیابی کنند؛ تیمهایی مانند آمریکا با تکیه بر کشتی سرعتی و برنامهمحور و برخی کشورهای اروپایی با تأکید بر دفاع مستحکم و مدیریت امتیاز، مسیر مشخصی برای آمادهسازی نیروهای جوان خود ترسیم کردهاند. تیم ملی کشتی ایران نیز با همین رویکرد، ملیپوشان خود را به این مسابقات اعزام کرد تا توانمندیهای فنی آنان بهصورت جدی محک زده شود و نقاط ضعف در لحظات حساس شناسایی شود.
اکنون باید دید آیا پژمان درستکار با کسب عنوان نایبقهرمانی، روند جوانگرایی در ترکیب تیم ملی را همچنان ادامه خواهد داد یا برای جلوگیری از ناکامی احتمالی، به سراغ چهرههای مدالآور خواهد رفت تا در ناگویا و منامه شانس دستیابی به سکوی اول مسابقات را برای خود و تیمش حفظ کند.
