حسین عبدی
سرمربی تیم ملی فوتبال جوانان

تعدادی از تیم‌های لیگ برتری به‌دلیل ظرفیت اقتصادی بالایی که دارند برای برطرف کردن نقاط ضعف و بالا بردن شانس موفقیت خود به سمت استخدام بازیکنان خارجی می‌روند در شرایطی که اگر آنها در حوزه استعدادیابی به خوبی عمل کرده بودند به جای بازیکنان خارجی پر تعداد می‌توانستند از توانمندی بازیکنان داخلی استفاده کنند تا در کنار بهره‌مندی از پتانسیل نیروهای جوان، آینده فوتبال ملی نیز به این شکل تأمین شود اما متأسفانه باشگاه‌های ما به جای تولید و پرورش استعدادها به سمت مصرف‌گرایی رفته‌اند تا بدون دردسر فعالیت کنند.
 البته برخی باشگاه‌ها در کنار استخدام بازیکنان خارجی به بازیکنان جوان خود نیز اهمیت دادند تا از این معدن سرشار از استعداد به شکل قانع کننده نفع ببرند اما فرهنگ جوانگرایی در لیگ برتر ما حاکم نیست به همین علت با خروج غیرمنتظره و ناگهانی برخی بازیکنان خارجی شاهد افت کیفیت برخی بازی‌ها در لیگ برتر هستیم .
مدیران بدون اینکه توجه به رفتار خود داشته باشند، علت افت را متوجه عوامل دیگر می‌دانند در حالی که مقصر اصلی نگاه مدیریتی حاکم بر باشگاه‌های ماست.
قطعاً خروج بازیکنان خارجی برخی باشگاه‌ها باعث افت کیفیت بازی‌ها می‌شود اما اگر بازیکنان جوان و مستعد در ترکیب تیم‌ها وجود داشته باشند مربیان می‌توانند نتیجه دلخواه را به دست آورند، اما وقتی همه چیز به حضور بازیکنان خارجی پیوند خورده و دست مربی برای انتخاب نفر جایگزین بسته است دیگر کاری از دست کادرفنی ساخته نیست.
مطمئناً آن دسته از باشگاه‌هایی که روی جوانگرایی سرمایه‌گذاری کرده‌اند آسیبی نخواهند خورد اما واقعاً چند درصد از باشگاه‌ها با این سبک و سیاق رفتار کرده‌اند؟
برای حل موضوع باید به سمت تغییر نگرش و فرهنگ حاکم بر فوتبال برویم، وقتی باشگاه‌ها، مدیران و مربیان درک کنند که بازیکنان جوان توانمندی لازم برای کسب موفقیت را دارند، می‌توانیم شاهد تغییر اساسی در رقابت‌های لیگ برتر باشیم، درغیر این صورت باز هم روند سابق تکرار خواهد شد و کسی به سمت استعدادهای موجود در فوتبال ایران نخواهد رفت.
 امروز جوانان فوتبال ما به قدری خوب عمل می‌کنند که هیچ چیز از بازیکنان خارجی کم ندارند اما تا چه اندازه به آنها توجه می‌شود ومربیان به آنها میدان می‌دهند؟ بازیکنان جوان و مستعد برای درخشش نیاز به اعتماد و توجه دارند، این منطق فوتبال است. اگر ما به جوانان اعتماد کنیم قطعاً پشیمان نخواهیم شد. پس باید به سراغ منطق درست برویم و از روش‌های غلط فاصله بگیریم.
در فوتبال ایران استعدادپروری انجام نمی‌شود، شاید خروج غیرمنتظره بازیکنان خارجی بهترین فرصت برای اعتماد به جوانان باشد به شرط اینکه به توانمندی آنها باور داشته باشیم. اگر واقع بین باشیم، می‌بینیم که بازیکنان جوان لیگ ما با برخی خارجی‌ها هیچ تفاوتی ندارند بلکه در برخی اوقات شاهد برتری بازیکنان داخلی نسبت به بازیکنان خارجی هم هستیم. 
پس باید احتیاط را کنار بگذاریم و به بازیکنان جوان میدان بدهیم تا اعتماد به نفس آنها بالا برود. مطمئن باشید از اعتماد به جوانان هیچ وقت پشیمان نخواهیم شد، فوتبال ما با حضور بازیکنان جوان می‌تواند رشد کند در حالی که معلوم نیست با حضور خارجی‌ها چنین اتفاقی رخ دهد.