علی لطیفی
کارشناس فوتبال

سیستم معیوب مدیریتی، مقصر ناکامی و حذف تیم المپیک از بازی‌های جام ملت‌های آسیا در عربستان است. چرخه معیوب در سیستم تصمیم‌گیری مربوط به فدراسیون امروز نیست، بلکه از زمان مربیگری حسن حبیبی این داستان وجود داشته و تا به امروز همچنان ادامه دارد، بدون اینکه کسی به دنبال تغییر در این فرآیند باشد. ناکامی تیم امید اصلاً دور از انتظار نبود، وقتی اصول و استانداردهای لازم در فرآیند انتخاب سرمربی تأثیرگذار نیست و روابط باعث امتیاز دادن به یک فرد می‌شود، طبیعی است که ناکامی محصول این اتفاق باشد. ما برای انتخاب سرمربی باید عملکرد، کارنامه و تجربه را در نظر می‌گرفتیم اما با ریسک بالا هدایت تیم امید را به فردی دادیم که تجربه مربیگری در بالاترین سطح فوتبال را نداشت. به همین دلیل امروز نمی‌توانیم از این اتفاق ایراد بگیریم چون توان و کارآیی کادرفنی به همین اندازه بود.
فوتبال ایران ضعف استعداد ندارد، اما سیستم معیوب و اخذ تصمیمات اشتباه کار را خراب می‌کند و هرچند وقت یکبار، تصمیمات اشتباه خودنمایی می‌کند. البته مدیران برای اینکه منتقدان را ساکت کنند، وعده آسیب شناسی، پیگیری و تشکیل کمیته شکست می‌دهند تا شاید فضا را آرام کنند اما دوباره همان روند سابق تکرار می‌شود و موضوع معمولاً آسیب شناسی نمی‌شود و در حد حرف می‌ماند. هیچ کارشناسی را سراغ ندارید که روند فعلی را تأیید کند، تنها افرادی که علاقه به این سیستم فوتبالی دارند، همان نفراتی هستند که در حال حاضر برای فوتبال ما تصمیم‌گیری می‌کنند. آنها دورهم جمع می‌شوند و یک نفر را به عنوان سرمربی انتخاب می‌کنند اما نه خبری از حمایت و پشتیبانی از فرد منتخب است نه فاکتورهای موفقیت برای سرمربی فراهم می‌شود اما به محض خلق ناکامی، سرمربی به عنوان مقصر اول معرفی می‌شود. این روش پاک کردن صورت مسأله است و باعث می‌شود مشکل برای همیشه پابرجا بماند. در صورتی که مربی تقصیر ندارد و مقصراصلی این وضعیت همان افرادی هستند که او را به اشتباه برای این مسئولیت انتخاب کرده‌اند.
درست است که مربی تیم امید نتوانست از بازیکنانش بازی بگیرد، اما از طرفی فوتبالیست‌های ما هم روحیه لازم برای کسب موفقیت را نداشتند. بازیکنان ما از انگیزه لازم برای موفقیت برخوردار نبودند. وقتی سیستم انتخاب ما مشکل دارد، و مسببان شکست هیچ گاه بابت رفتار و تصمیمات خود حاضر به پاسخگویی به افکارعمومی نیستند، ظلم آشکار است که ما فقط سرمربی را به عنوان مقصر شکست قلمداد کنیم. اگر قرار باشد تیم امید دربازی‌های آسیایی 2026 و انتخابی المپیک حاضر شود و نتیجه بگیرد، باید همین تیم را حفظ کنیم و مشکلات پیش روی آنها را برطرف کنیم تا زمینه برطرف شدن ناکامی اخیر فراهم شود. در غیر این صورت با تغییر و برکناری نه تنها اتفاقی رخ نمی‌دهد بلکه دوباره شاهد شکستی دیگر در این حوزه خواهیم بود.