مهری رنجبر | اصغر رحیمی، سرپرست کاروان ورزشی ایران در بازی‌های آسیایی، کیفی‌سازی در فرآیند اعزام ورزشکاران به بازی‌های ناگویا را راهکاری منطقی و استاندارد می‌داند و بر اعزام کاروانی کیفی به این رقابت‌ها تأکید دارد. به اعتقاد سرپرست کاروان ایران، درخشش زنان ورزشکار سبب شده است تا تعداد بانوان اعزامی به ناگویا نسبت به هانگژو افزایش یابد. به منظور آگاهی از آخرین تصمیم‌گیری‌ها درباره اعزام ورزشکاران به بازی‌های آسیایی ناگویا، با اصغر رحیمی به گفت‌وگو پرداختیم که در ادامه آن را می‌خوانید:

 ‌‌کاروان ایران در بازی‌های آسیایی هانگژو با ترکیب ۳۶۲ ورزشکار شرکت کرد. با توجه به شرایط نامناسب اقتصادی و تأکید بر کیفی‌سازی، آیا کاروان ایران با تعداد کمتری به ناگویا اعزام می‌شود؟
ترکیب کاروان ورزشی ایران در چهار تا پنج دوره اخیر بازی‌های آسیایی معمولاً بین ۲۷۰ تا ۳۵۰ نفر بوده و بدون شک کاروان ایران در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا نیز کمتر از ۳۰۰ نفر نخواهد بود. البته ما کار کارشناسی انجام می‌دهیم و وزیر ورزش هم وقت زیادی برای این موضوع می‌گذارد. کمیته ملی المپیک نیز رویکرد شانس مدال دارد و به برخی رشته‌ها نگاه متفاوتی می‌شود. شاید بعضی از رشته‌ها در ناگویا مدال نگیرند، اما امتیازهای کسب‌شده آنها برای المپیک لس‌آنجلس محاسبه می‌شود.
‌‌جدای از رشته‌هایی که شاید برای لس‌آنجلس امتیاز بگیرند، آیا در انتخاب کاروان نگاه حمایتی هم وجود دارد؟
ممکن است برخی رشته‌های تیمی حذف شوند، اما هیچ رشته انفرادی حذف نخواهد شد. برای این رشته‌ها حداقل یک ورزشکار پسر و یک ورزشکار دختر اعزام می‌کنیم، حتی اگر شانس مدال نداشته باشند. ما به سمتی حرکت می‌کنیم که در رشته‌های مدال‌آور، ورزشکاران دارای مقام‌های اول تا سوم، سوم مشترک و حتی در برخی موارد چهارم را نیز در نظر بگیریم. البته در این شرایط، هزینه‌های کاروان ارزی است و رویکرد باید متناسب با این شرایط باشد. از آنجا که برای نهایی کردن کاروان فرصت داریم، به برخی رشته‌ها زمان داده‌ایم تا خودشان را ثابت کنند و اگر به این نتیجه برسیم که رشته‌ای شانس مدال دارد، حتماً به جمع کاروان اضافه خواهد شد. این جلسات ادامه‌دار است تا تیم یا ورزشکاری از قلم نیفتد.
‌‌وزیر ورزش تأکید زیادی داشت که ایران باید در ناگویا ۲۵ مدال طلا بگیرد. وضعیت کاروان ما تا چه اندازه با هدف ارتقای رتبه همخوانی دارد؟
نتیجه کاروان ایران در هانگژو ضعیف‌ترین نتیجه بود. وزیر ورزش به دلیل سابقه ریاست فدراسیون و موفقیت‌هایی که در آن دوران داشته، نگاه ایده‌آلی به موضوعات دارد و به ۱۳ طلای هانگژو رضایت نمی‌دهد، حتی اگر این عدد در ناگویا به ۱۴ طلا برسد. هرچند اگر کاروان در ناگویا ۱۴ طلا هم بگیرد، باز هم پیشرفت محسوب می‌شود، اما نظر وزیر ورزش و کمیته ملی المپیک افزایش تعداد طلاهاست. برای پیش‌بینی تعداد مدال‌ها هنوز زود است؛ چرا که تیم‌های کارشناسی وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک در حال بررسی موضوع هستند و برای پیش‌بینی دقیق، باید علاوه بر تیم‌های ایران، رقبا را نیز رصد کرد. ما هم رشته به رشته و ماده به ماده در حال بررسی رقبا هستیم و فکر می‌کنم پیش‌بینی مدال‌ها نزدیک به واقعیت، سال آینده امکان‌پذیر باشد.
‌‌وزیر ورزش بازی‌های کشورهای اسلامی را میدانی برای محک کاروان پیش از بازی‌های آسیایی دانست. با توجه به حضور ازبکستانِ قدرتمند و دیگر رقبا، آیا کاروان ایران کار سختی در ناگویا دارد؟
بازی‌های کشورهای اسلامی محکی برای بازی‌های آسیایی بود. برخی رشته‌ها در ریاض دقیقاً مشابه بازی‌های آسیایی برگزار شدند. در کشتی، قهرمانان جهان و المپیک حضور داشتند و برخی رشته‌ها نیز سختی‌های خاص خود را داشتند و واقعاً مورد محک جدی قرار گرفتند. ازبکستان حدود هشت تا ده سال است که به‌طور جدی بر زیرساخت‌های خود کار می‌کند. با این حال، واقعیت این است که کشور ما از نظر مالی، جمعیت و تولید ناخالص داخلی ظرفیت بسیار بالاتری دارد و عقب‌تر از ازبکستان نیستیم. باید برنامه‌ریزی کنیم تا آنها از ما پیشی نگیرند. ازبکستان رقیب بسیار جدی برای کاروان ایران در ناگویا خواهد بود و باید برنامه‌ریزی‌ها به‌گونه‌ای باشد که در رشته‌هایی که ورزشکاران ما به‌طور مستقیم با ازبکستان رقابت می‌کنند، پیروز شویم؛ چرا که ارزش این پیروزی‌ها بیشتر از برد مقابل کشورهایی است که رقابت مستقیمی با ما ندارند. البته جایگاه سه تیم اول چین، ژاپن و کره در جدول رده‌بندی مشخص است و کاروان‌های هند، ازبکستان، ایران، قزاقستان و تایلند برای رتبه‌های چهارم، پنجم و ششم با یکدیگر رقابت می‌کنند.
‌‌سرمایه‌گذاری روی ورزش زنان نتایج خوبی داشته است؛ همان‌طور که زنان ورزشکار در یک سال اخیر درخشش قابل توجهی داشتند. با این حساب، چه درصدی از کاروان ایران در ناگویا را زنان تشکیل می‌دهند؟
در ورزش زنان انعطاف‌پذیری بیشتری وجود دارد. شاید پس از دو مدال دختران ایران در المپیک پاریس و حضور یک دختر ایرانی برای اولین بار در فینال، باوری در میان دختران ورزشکار شکل گرفت. آنها زحمات زیادی می‌کشند. حتی در بررسی کشورهایی که رقیب ما هستند، اگر جایی از کاروان ما در جدول رده‌بندی جلوتر قرار گرفته‌اند، به دلیل مدال‌های زنانشان بوده است. به عنوان مثال، قزاقستان ۲۱ مدال طلا کسب کرد که ۱۱ مدال آن سهم زنان و ۱۰ مدال سهم مردان بود. در حالی که تعداد ورزشکاران زن ما کم بود، اما اکنون با تغییر رویکرد شخص وزیر ورزش و خسروی‌وفا، تمرکز بیشتری روی ورزش زنان وجود دارد.
‌‌آیا تعداد زنان اعزامی افزایش پیدا می‌کند؟
فکر می‌کنم تعداد ورزشکاران زن در ناگویا بیشتر از هانگژو خواهد بود، هرچند تا رسیدن به نقطه ایده‌آل و سهم برابر زنان و مردان در کاروان فاصله داریم. اما در ناگویا تعداد زنان ورزشکار افزایش می‌یابد؛ چرا که این موضوع اثر اجتماعی زیادی دارد و اثر اجتماعی نیز بر ورزش تأثیرگذار است. برخی فدراسیون‌ها بودجه خود را به‌گونه‌ای مدیریت می‌کنند که ورزش زنان محروم نشود.
‌‌برخی رشته‌ها مانند کشتی و تکواندو بار اصلی کاروان را در بخش انفرادی به دوش می‌کشند و والیبال هم با تکرار مدال طلای خود بار رشته‌های تیمی را بر عهده دارد. آیا سرمایه‌گذاری روی این رشته‌ها بیشتر می‌شود؟
صد درصد. فدراسیون‌ها هم می‌دانند که در سال‌های اخیر رویکرد اصلی همین بوده است. رشته‌های مدال‌آور در دسته اول قرار می‌گیرند و توجه بیشتری به آنها می‌شود. البته در دوره اخیر شاهد توجه ویژه به برخی رشته‌های دیگر نیز بوده‌ایم. فدراسیون‌ها یک دوره‌ گذار را طی می‌کنند؛ برای مثال ووشو زمانی چندان شناخته‌شده نبود، اما در یکی از دوره‌های بازی‌های آسیایی دو یا سه مدال طلا کسب کرد و مورد توجه قرار گرفت و حالا به‌راحتی نمی‌توان از آن گذشت.
‌‌چه راهکاری دارید تا فشار روی ملی‌پوشان و تیم‌های مدال‌آور نتیجه معکوس نداشته باشد؟
این فشار تا حدی طبیعی است. بخشی از آن به فدراسیون‌ها برمی‌گردد و بخشی هم به شانس مربوط می‌شود. در ناگویا، رشته‌های کشتی و تکواندو در روزهای پایانی مسابقه می‌دهند، در حالی که ممکن است ووشو، کاراته یا برخی رشته‌های انفرادی دیگر زودتر مدال‌های خوبی کسب کنند. این موضوع به نحوه توزیع مسابقات در جدول زمان‌بندی بستگی دارد. در دوره‌ای داشتیم که هفته اول، کاروان ما بدون مدال و با شکست‌های متوالی آغاز کرد، اما اکنون تعادل بیشتری ایجاد شده است و امیدوارم از روز اول و همان هفته اول، کاروان ایران صاحب مدال شود.