مهری رنجبر/ رسول کربکندی حال و روز لیگ برتر ایران را رضایت‌بخش نمی‌داند. دروازه‌بان اسبق تیم ملی معتقد است که با وجود چالش‌های زیاد و ناهنجاری‌های موجود در فوتبال ایران، نمی‌توان امید چندانی به ایجاد جذابیت در رقابت‌های لیگ برتر داشت؛ فوتبالی که با وجود هزینه‌های فراوان، همچنان از کیفیت استاندارد برخوردار نیست و هواداران شاهد جدال‌هایی بی‌کیفیت و فاقد استانداردهای جهانی هستند. برای بررسی شرایط موجود فوتبال باشگاهی ایران با رسول کربکندی گفت‌وگو کردیم که در ادامه آن را می‌خوانید.
نیم فصل اول لیگ برتر را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
نیم فصل لیگ خیلی سخت بود. تیم‌های کم‌هزینه مقابل تیم‌های پرهزینه خودنمایی کردند. آنها با انگیزه و دوندگی مقابل بازیکنان گران‌قیمت، تیم‌های مدعی را به دردسر انداختند. در حالی که بازیکنان ملی‌پوش به خاطر جام جهانی محتاط کار کردند و همین باعث شد تیم‌های پرهزینه و مدعی مقابل تیم‌های پایین‌تر آرامش نداشته باشند و حتی امتیاز هم از دست بدهند.
کیفیت این فصل لیگ شاید بهتر از فصل‌های قبل بود، اما زمین‌های نامناسب برای مسابقه همچنان مشکل اول فوتبال ما به شمار می‌روند و حتی در پایتخت هم زمین استاندارد برای برگزاری بازی وجود ندارد. ناهماهنگی داوران با سامانه کمک داور ویدیویی (VAR) همچنان ادامه دارد و ذهن بیننده را آزار می‌دهد. این اتفاق باعث کاهش اعتماد باشگاه‌ها و مربیان به VAR شده است.
گذشته از این‌ها، رفتارهای نامناسب داخل زمین، مصاحبه‌های بعد از بازی و پخش حرف‌هایی در تلویزیون که کودکان و خانواده‌ها آن را می‌بینند، هواداران را نگران آینده فوتبال کرده است. در حالی که باید پس از بازی درباره مسائل فنی صحبت شود، اما این گونه نیست. به‌رغم هزینه‌های حرفه‌ای و کلان، شرایط فوتبال ایران ناامیدکننده است.
 این وضعیت سبب شده که لیگ ایران با لیگ‌های حوزه خلیج فارس دچار اختلاف سطح زیادی شود؟
بحث سخت‌افزار بسیار مهم است. کشورهای منطقه امکانات زیادی در اختیار هواداران فوتبال قرار می‌دهند، در حالی که تماشاگران ما از امکانات اولیه محروم هستند؛ حتی برای خرید خوراکی، خواندن نماز، استفاده از سرویس بهداشتی، اگر تماشاگر بخواهد جای خود را ترک کند، به راحتی جای خود را از دست می‌دهد و این مسأله باعث ایجاد ناامنی می‌شود و هواداران فوتبال را نگران می‌کند. از طرف دیگر، کشورهای منطقه بویژه کشورهای حوزه خلیج فارس با جذب بازیکنان خارجی با کیفیت، سطح لیگ فوتبال کشور خود را بالا می‌برند و برنامه‌ریزی منظم نیز باعث شده که لیگ ایران در رده پایین‌تری قرار بگیرد.
اما سازمان لیگ فوتبال ایران هم بی‌تجربه نیست، ولی باز هم برنامه‌ریزی خوبی ندارد؟
گاهی شرایطی پیش می‌آید، مانند لیگ قهرمانان آسیا و الیت، که بازی‌های لیگ زیر فشار باشگاه‌ها به تعویق می‌افتد و نظم لیگ به هم بریزد. گاهی هم به دلیل شرایط آب و هوایی یا مسائل خاص، بازی‌ها بالاجبار لغو می‌شوند. به نظر من کمیته انضباطی و اخلاق باید با قدرتی فراتر از گذشته عمل کنند. اکنون همه قدرت کمیته انضباطی به جریمه نقدی ختم شده که در عمل نشان داده تأثیری هم نداشته است. از طرفی، فدراسیون به‌رغم وعده‌ای که داده بود، هنوز در کار ساده شماره‌گذاری صندلی‌های ورزشگاه مانده است. سازمان لیگ فوتبال ایران بی‌تجربه نیست، اما قدرت و امکانات ندارد و یا تحت تأثیر باشگاه‌ها برنامه‌ریزی می‌کند.
با این شرایط وضعیت فوتبال ایران امیدوارکننده است؟
من با این شرایط غیراستاندارد بسیاری از ورزشگاه‌ها، وجود ناهنجاری‌ها، توهین و مصاحبه‌ها ی برخی از تماشاگران و بازیکنان امیدی به بهتر شدن وضعیت فوتبال نمی‌بینم؛ چرا که هیچ اراده‌ای برای مقابله با آن وجود ندارد. پول در همه دنیا باعث پیشرفت شده، اما در ایران نه. بین پول و سطح بالای فوتبال فاصله زیادی وجود دارد.اگر چالش‌ها همین‌طور بمانند، به‌رغم اینکه باشگاه‌ها درآمد ندارند، پول‌ها سوخت می‌شود. لیگ فوتبال ایران به دو قطب فقیر و پولدار تقسیم شده است و این مشکلات دردسرساز خواهد شد. فوتبال ما اصلاً شرایط خوبی ندارد، بویژه که لژیونرها کمتر در کشورهای صاحب سبک بازی می‌کنند و حضور در لیگ‌های عربی هم تأثیر چندانی در پیشرفت آنها ندارد.