اخوانالمسلمین؛ از پایگاه اجتماعی تا قدرت سیاسی در مصر
نفوذ اخوانالمسلمین گسترده بود و مرزهای طبقاتی را درنوردید. این جنبش به کانون امید برای کسانی تبدیل شد که در جریان دگرگونیهای سریع مصر به حاشیه رانده شده بودند.
برای فقرای شهری - به ویژه روستاییانی که تازه به شهرها مهاجرت کرده بودند - این سازمان کمکهای مادی، پیوندهای اجتماعی و آرامش روحی فراهم میآورد. اخوان همچنین در میان دانشجویان دانشگاهها که با چشمانداز شغلهای کمدرآمد دولتی و زندگی همراه با ناکامی مواجه بودند، پیروان زیادی جذب کرد. جوانان نیز به مواضع بیکموکاست اخوان در مورد استقلال کامل و محکومیت پیمان ۱۹۳۶ و تمام مصالحههای مرتبط با آن گرایش پیدا میکردند. برای همه کسانی که در جهانی با ارزشهای متغیر و روابط پیچیده احساس سرگشتگی میکردند، اخوان نماد ثبات ارزشهای اسلامی بود و این امید را میداد که میتوان این ارزشها را در آیندهای نامطمئن حفظ کرد. این ترکیب قدرتمند از جذابیتها باعث شد که اخوانالمسلمین پس از جنگ جهانی دوم به عنوان نیرویی مؤثر در عرصه سیاسی مصر ظهور کند. علی رغم ظواهر سکولاریسم که در سالهای تجربه لیبرالی در مصر مشهود بود، جامعه همچنان به ریشههای اسلامی خود پایبند باقی ماند و با وجود به رسمیت شناخته شدن نمادین حاکمیت مصر در پیمان 1936 و عضویت آن در جامعه ملل در سال ۱۹۳۷، حضور نیروهای بریتانیایی در منطقه کانال نشان میداد که در زمان بحران برای امپراطوری بریتانیا، لندن - و نه قاهره - مسیر مصر را تعیین خواهد کرد. جنگ جهانی دوم یکی از چنین بحرانهایی بود.
نگاهی کلی به جنگ جهانی دوم
در این فصل و دو فصل بعد، تأثیر جنگ جهانی دوم بر کشورهای عربی را بررسی خواهیم کرد. برای درک اهمیت این منطقه در جریان جنگ، لازم است ابتدا مروری کوتاه بر رویدادهای اصلی جنگ داشته باشیم. در ژوئن ۱۹۴۰، فرانسه سقوط کرد و نیروهای آلمانی بخش بزرگی از اروپای غربی را اشغال کردند. صحنه نبرد سپس به آسمان بریتانیا منتقل شد؛ در تابستان و پاییز ۱۹۴۰، نبرد هوایی بریتانیا میان نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا و لوفتوافه آلمان رخ داد. پیروزی خلبانان بریتانیایی موقتی بود و مسیرهای دریایی و میدانهای نفتی حیاتی برای ادامه جنگ، همچنان آسیبپذیر باقی ماندند.

