در حافظه موقت ذخیره شد...
منصور رشیدی، دروازهبان پیشین تیم ملی فوتبال در گفتوگو با «ایران»:
با این استعدادها نباید از فوتبال جهان عقب بمانیم
پریسا غفاری/ انتخاب علیرضا بیرانوند بهعنوان مرد سال فوتبال آسیا، حاصل سالها تلاش و عبور از روزهای گمنامی است. دروازهبانی که روزگاری از پشت فنسهای زمین تمرین مورد توجه منصور رشیدی قرار گرفت، حالا نخستین گلر تاریخ فوتبال آسیاست که این جایزه معتبر را کسب میکند. رشیدی که نقش مهمی در معرفی بیرانوند به فوتبال ملی داشته، ضمن ابراز خوشحالی از موفقیت شاگرد سابقش، توصیههایی جدی برای او دارد و معتقد است این اتفاق باید تلنگری برای متولیان فوتبال ایران باشد.
منصور رشیدی درباره نخستین روزهای آشنایی با بیرانوند میگوید: «علیرضا حدود ۱۰ تا ۱۲ سال است در سطح اول فوتبال ملی و باشگاهی حضور دارد و عملکرد قابل قبولی داشته است. او شاگرد من بوده است. زمانی که در سال ۱۳۹۰ بهعنوان مربی دروازهبانهای تیم امید انتخاب شدم، حدود ۱۵ گلر را زیر نظر گرفتم تا چهار نفر را انتخاب کنیم. یک روز پسرم که بازیکن تیم امید نفت بود، به من گفت دروازهبان گمنامی از لرستان به تیم آمده که استعداد فوقالعادهای دارد. به اصرار او به تمرین تیم رفتم و بدون جلب توجه، از پشت فنسها عملکرد دروازهبان را زیر نظر گرفتم. انصافاً خوب و چالاک بود. به همین دلیل از مرحوم بهرام میرشیبانی نامش را پرسیدم و فهمیدم علیرضا بیرانوند است.» دروازهبان پیشین تیم ملی درباره دعوت بیرانوند به اردوی امید و رقابت او با استعدادهای دیگر آن نسل توضیح میدهد: «فردای همان روز، بیرانوند را با وجود گمنامی به اردوی تیم امید دعوت کردم. عملکرد بسیار خوبی داشت و در مرحله پایانی چهار نام شامل علیرضا بیرانوند، سیدحسین حسینی و ایمان صادقی را در اختیار علیرضا منصوریان، سرمربی تیم قرار دادم. عدهای به انتخابهایم ایراد گرفتند اما به آنها گفتم اگر این دروازهبانها مراقب خودشان باشند و مصدوم نشوند، میتوانند سالیان سال دروازه تیم ملی را بیمه کنند. زمان، درستی این پیشبینی را نشان داد. از آن فهرست چهار نفره که در سال ۱۳۹۰ انتخاب شده بودند، سه نفر یعنی بیرانوند، حسینی و مظاهری حضور در جام جهانی را هم تجربه کردند.»
منصور رشیدی در کنار خوشحالی از موفقیت شاگرد سابقش، از برخی رفتارها و اظهارنظرهای او انتقاد دارد: «علیرضا سختیهای زیادی کشیده، اما صادقانه بگویم از او دلخورم. وقتی فوتبالیستی به جایگاه بزرگی میرسد، نباید فراموش کند که این موفقیت را با حمایت مردم و تلاش کسانی به دست آورده که برایش زحمت کشیدهاند. پس باید مراقب صحبتهایش باشد و حرفی نزند که دیگران را ناراحت کند. به قول معروف، کم گوی و گزیده گوی. بهتر است بیشتر تمرین کند تا خودش را به سطح دروازهبانهای بزرگ جهان برساند. او شایستگی جایگاههای بهتری را دارد و میتواند محبوب مردم باشد. امیدوارم این جایزه حاشیهها را از زندگیاش دور کند و با تمرکز بیشتری به فوتبال ادامه دهد.» مربی پیشین استقلال معتقد است موفقیت بیرانوند و انتخاب مرضیه جعفری بهعنوان بهترین مربی زن آسیا، مسئولیت فدراسیون فوتبال را سنگینتر میکند: «استعدادهایی که در ایران وجود دارند، در کمتر کشوری از آسیا پیدا میشوند و نباید در شناسایی و پرورش آنها کوتاهی کنیم. ژاپن، کره جنوبی و حتی کشورهای عربی در استعدادیابی و جوانگرایی با برنامه حرکت میکنند، اما ما لاکپشتی پیش میرویم. فوتبال ایران در زمینه کار روی ردههای پایه بسیار ضعیف است و برنامهریزی مشخصی برای آینده نداریم. شاید تکرار چنین عناوینی فدراسیون و مسئولان را به مدیریت بهتر زیرساختها و برنامهریزی اصولی وادار کند. نباید شرایط کشور و تحریمها را بهانه کمتوجهی به فوتبال قرار دهیم. انتخاب مرضیه جعفری بهعنوان بهترین مربی زن آسیا نیز با توجه به محدودیتهای ورزش زنان، ارزش زیادی دارد. کسب این جوایز فقط دریافت یک عنوان نیست؛ باید ما را متوجه ظرفیتهای فوتبال ایران و فاصلهمان با فوتبال روز دنیا کند. استعداد داریم، اما برای تبدیل آنها به موفقیتهای پایدار به برنامهریزی، مدیریت و توجه جدی به زیرساختها نیازمندیم. نباید اجازه دهیم بیش از این از فوتبال جهان
عقب بمانیم.»

