پیوند شعر مولانا با ردیف موسیقی ایرانی

گروه فرهنگی - ندا سیجانی / اشعار مولانا از دیرباز جایگاه ویژه‌ای در موسیقی ایرانی داشته و خوانندگان بسیاری با بهره‌گیری از سروده‌های این شاعر و عارف بزرگ، آثاری ماندگار خلق کرده‌اند؛ آثاری که با صدای هنرمندانی چون غلامحسین بنان، محمدرضا شجریان، شهرام ناظری، علیرضا قربانی و همایون شجریان به گوش مخاطبان رسیده‌اند. با این حال، ظرفیت موسیقایی اشعار مولانا تنها به آثار خوانندگان محدود نمانده و همواره مورد توجه آهنگسازان و نوازندگان موسیقی ایرانی نیز بوده است.
در همین راستا، آلبوم «هفت مثنوی» به روایت سیدعبدالمجید کیانی و آهنگسازی مرتضی غزنوی، به‌تازگی منتشر شده است؛ اثری در سبک کلاسیک موسیقی ایرانی که با محوریت اشعار مولانا و در چارچوب موسیقی دستگاهی شکل گرفته است. این مجموعه شامل هفت قطعه با عنوان‌های «معرفی»، «ابوعطا»، «چهارگاه»، «شور»، «افشاری»، «ماهور» و «بیات اصفهان» است.
آلبوم «هفت مثنوی» قرار است پنجشنبه ۲۸ آبان‌ماه ۱۴۰۵ در فرهنگسرای ارسباران رونمایی شود؛ اثری که می‌توان آن را تلاشی برای بازخوانی و عرضه بخشی از میراث ادبی و موسیقایی ایران دانست.
به گفته مرتضی غزنوی، سیدعبدالمجید کیانی در توضیح قالب شعری مثنوی، تعریف و جایگاه آن و همچنین اهمیت این قالب در موسیقی دستگاهی، مباحث مفصلی را مطرح کرده است. از نگاه کیانی، مثنوی‌های اول تا پنجم، از مثنوی شور تا مثنوی ماهور، برای اجرای موسیقی انتخاب شده‌اند؛ در حالی که مثنوی‌های ششم و هفتم به روایت داستان عاشق شدن پادشاه بر کنیزک اختصاص دارند.
سیدعبدالمجید کیانی هندی، مدرس موسیقی ایرانی و نوازنده سنتور، از چهره‌های شناخته‌شده و تأثیرگذار این عرصه است. 
او از شاگردان داریوش صفوت و نورعلی‌خان برومند بوده و در طول سال‌های فعالیت خود، بیش از ۱۲۰ پژوهش در زمینه موسیقی انجام داده و ۲۲ کنسرت پژوهشی و تحقیقی برگزار کرده است. کیانی همچنین از مدافعان جدی ردیف دستگاهی موسیقی ایران به شمار می‌رود و همواره بر ضرورت حفظ، شناخت و پاسداشت این میراث موسیقایی تأکید داشته است.