در حافظه موقت ذخیره شد...
چالش نبود استراتژی مدیریتی
بازیکن پیشین پرسپولیس
وقتی اختلاف میان یک باشگاه و بازیکنش به انتشار آگهی فروش در روزنامه میرسد، باید بیش از هر چیز درباره شیوه مدیریت و میزان پایبندی مدیران به اصول حرفهای فوتبال پرسش کرد. انتشار چنین آگهیای نه راهکار مناسبی برای حل اختلافات است و نه با شأن و جایگاه یک باشگاه بزرگ مانند پرسپولیس تناسب دارد. فوتبال حرفهای پیش از هر چیز به مدیریت، مذاکره و تعامل نیازمند است، نه تصمیمهای احساسی و رسانهای.
نگاهی به دوران مدیریت امیر عابدینی در پرسپولیس نشان میدهد که چگونه میتوان با درک درست از منافع باشگاه و آینده بازیکن، تصمیمهایی گرفت که به سود هر دو طرف تمام شود. نحوه انتقال مهدی مهدویکیا به فوتبال آلمان، نمونهای از انتخاب مسیری بود که به رشد و پیشرفت این بازیکن کمک و سرانجام نام او را به یکی از افتخارات فوتبال ایران تبدیل کرد. چنین تجربههایی میتوانست برای مدیران امروز باشگاه درسآموز باشد.
پرسپولیس در پرورش بازیکنان جوان سرمایهگذاری میکند و طبیعی است که انتظار داشته باشد حقوق و منافع باشگاه در قراردادها و توافقات مربوط به این بازیکنان رعایت شود. در مقابل، بازیکن جوان نیز باید بداند که پیشرفت فردی بدون رعایت تعهدات حرفهای و احترام به ساختار باشگاه امکانپذیر نیست. مصاحبههای انتقادی و ورود به فضای تقابل، بهویژه زمانی که پای زیرسؤال بردن مربیان و بازخواست مدیران به میان میآید، کمکی به حل مسأله نمیکند.
به نظر میرسد در این اختلاف، باشگاه از حق خود برای پیگیری انضباطی برخوردار است و بازیکن نیز باید پاسخگوی رفتار و اظهاراتش باشد. حتی برخورد انضباطی قاطع، در چارچوب مقررات، میتواند پیام روشنی درباره ضرورت رعایت اصول حرفهای به مجموعه تیم منتقل کند. البته اقتدار مدیریتی را نباید با رفتارهای نمایشی اشتباه گرفت.
انتشار آگهی فروش، اقدامی نیست که بتوان از آن دفاع کرد. بازیکن کالا نیست تا برای واگذاری او آگهی منتشر شود. مدیرعامل و معاونان باشگاه میتوانستند با برگزاری جلسهای خصوصی، شنیدن دیدگاههای طرفین و بهرهگیری از ظرفیت پیشکسوتان، راهکاری منطقی برای پایان دادن به اختلاف پیدا کنند.
نکته مهمتر، جای خالی تجربه مدیریتی در چنین موقعیتهایی است. مشورت با مدیران پیشین و پیشکسوتان میتوانست مانع از تبدیل یک اختلاف قابل حل به حاشیهای رسانهای شود. باشگاهی مانند پرسپولیس بیش از هر چیز به مدیریت هوشمندانه، حفظ اقتدار سازمانی و تصمیمگیری دوراندیشانه نیاز دارد. اعتبار یک باشگاه بزرگ را فقط نتایج داخل زمین نمیسازد؛ نحوه مواجهه مدیران با اختلافات و حفظ شأن مجموعه نیز بخشی جداییناپذیر از اعتبار آن است.

