در حافظه موقت ذخیره شد...
«ایران» تصمیم بحثبرانگیز مدیران پرسپولیس برای فروش بازیکن خاطی را بررسی میکند
حراج اعتبار به نام انضباط
پرسپولیس به واسطه سابقه ورزشی، گستره هواداری و جایگاه اجتماعی خود، از اعتبار یک برند بزرگ برخوردار است. طبیعی است که تصمیمات مدیران این باشگاه نیز بر تصویر عمومی آن تأثیر بگذارد. به همین دلیل، موضوعاتی مانند فروش بازیکن، جدایی اعضای تیم و مدیریت قراردادها باید با ملاحظات حرفهای و در چارچوب سیاستهای مشخص باشگاه دنبال شود. اعتبار یک باشگاه بزرگ، سرمایهای است که در طول سالها شکل میگیرد و ممکن است با تصمیمات نسنجیده، آسیب ببیند.
در فوتبال حرفهای جهان، نقلوانتقالات فرآیندی تخصصی و مبتنی بر شناخت بازار است. باشگاهها برای فروش بازیکنان خود از مسیر مدیران ورزشی، ارتباط با مدیران برنامه و مذاکره مستقیم با باشگاههای متقاضی اقدام میکنند. حتی زمانی که بازیکنی در فهرست خروج قرار میگیرد، تلاش میشود این فرآیند با حفظ منافع اقتصادی باشگاه و شأن حرفهای بازیکن پیش برود. در چنین ساختاری، فروش بازیکن بخشی از برنامه نقلوانتقالاتی است، نه موضوعی که با انتشار یک آگهی عمومی به افکار عمومی سپرده شود.
انتشار آگهی فروش بازیکن میتواند بر برداشت بازار از شرایط او و موقعیت مذاکره باشگاه تأثیر بگذارد. وقتی باشگاهی بهصورت علنی از آمادگی خود برای واگذاری یک بازیکن خبر میدهد، ممکن است قدرت چانهزنیاش در مذاکرات بعدی کاهش پیدا کند.
از سوی دیگر، چنین اقدامی میتواند هزینه اعتباری برای باشگاهی به همراه داشته باشد که همواره با انتظارات بالای هواداران و حساسیت رسانهها روبهروست. بازیکنان نیز بخشی از سرمایه انسانی باشگاه هستند و حتی در شرایط اختلاف یا قرار گرفتن در فهرست خروج، حفظ شأن حرفهای آنها باید مورد توجه قرار گیرد.
در این میان، مسئولیت مدیرعامل و اعضای هیأتمدیره قابل چشمپوشی نیست. آنها مسئول تصمیماتی هستند که به نام پرسپولیس اتخاذ میشود و باید درباره چرایی انتخاب چنین روشی توضیح دهند.
فروش یک بازیکن ممکن است به دلایل فنی، انضباطی یا اقتصادی ضروری باشد، اما شیوه اجرای آن نیز بخشی از مدیریت حرفهای است. پرسپولیس برای حفظ جایگاه خود به ثبات مدیریتی، برنامهریزی اقتصادی و تصمیماتی آیندهنگرانه نیاز دارد.
مدیران باشگاه باید بدانند که انضباط، با تصمیمات سنجیده و سازوکارهای حرفهای معنا پیدا میکند، نه با اقداماتی که ممکن است اعتبار مجموعه را در معرض قضاوت عمومی قرار دهد. آگهی فروش بازیکن شاید راهی برای اعلام یک تصمیم باشد، اما پرسش مهم همچنان پابرجاست؛ آیا حراج علنی بازیکن، بهایی نیست که پرسپولیس برای نمایش انضباط میپردازد؟

