روایتی از جنون، خشونت و جهانی که در آن بقا به بهای حذف دیگری تمام می‌شود

لیکانتروپی؛ وقتی انسان گرگِ انسان می‌شود

گروه فرهنگی - حامد غریب/گاهی برای شناخت چهره پنهان انسان، کافی است او را در موقعیتی قرار دهیم که ناگزیر از انتخاب میان بقا و نابودی باشد. نمایش «لیکانتروپی»(گرگ‌پنداری) به کارگردانی دامون لادن، تماشاگر را به آسایشگاهی روانی می‌برد؛ جایی که قرار است شیوه‌ای تازه برای درمان بیماران به کار گرفته شود، اما آنچه در عمل رخ می‌دهد، فراتر از یک آزمایش پزشکی است. در این آسایشگاه، گروهی از بیماران تحت روشی درمانی قرار می‌گیرند که آنها را به توهم تبدیل شدن به حیوانات، به‌ویژه گرگ، سوق می‌دهد. در این وضعیت، مرز میان انسان و حیوان به‌تدریج رنگ می‌بازد و بیماران در مسیری قرار می‌گیرند که سرانجام آن چیزی جز تقابل و حذف یکدیگر نیست. درمان، به‌ جای آنکه راهی برای بازگشت به زندگی باشد، به سازوکاری برای بازتولید خشونت تبدیل می‌شود؛ چرخه‌ای که در آن هر فرد برای زنده ماندن، دیگری را تهدیدی علیه بقای خود می‌بیند.
عنوان نمایش، «لیکانتروپی»، به باور یا توهم تبدیل شدن انسان به گرگ اشاره دارد؛ مفهومی که در این اجرا فراتر از یک وضعیت روانی، می‌تواند استعاره‌ای از مناسبات انسانی باشد. گرگ شدن در این جهان، شاید نه به معنای تغییر شکل جسم، بلکه به معنای آشکار شدن غریزه‌ای باشد که زیر لایه‌های تمدن پنهان مانده است؛ غریزه حذف دیگری، رقابت و چنگ زدن به بقا. دامون لادن در این اثر با انتخاب فضایی بسته و خلق موقعیتی روان‌پریشانه، تصویری انتقادی از وضعیت زیست انسان پیش روی مخاطب قرار می‌دهد؛ جهانی که در آن، سازوکارهای به‌ظاهر متمدنانه نیز می‌توانند زمینه‌ساز خشونت و فروپاشی روابط انسانی شوند. «لیکانتروپی» در قالب سایکودرام (نمایش روان‌شناختی) و با رویکردی تراژیک، این پرسش را پیش روی تماشاگر می‌گذارد که چه چیزی انسان را از درنده‌خویی جدا می‌کند و در چه شرایطی خودِ مناسبات اجتماعی می‌توانند آدم‌ها را به جان یکدیگر بیندازند. امیرمحمد افشاری، پوپک سلیمی، پارسا امینی جاهد و دامون لادن بازیگرانی هستند که در این اثر به ایفای نقش می‌پردازند. این نمایش از ۱۰ آبان، هر روز ساعت ۱۸، در سالن دو مجموعه تئاتر لبخند روی صحنه رفته و همچنان میزبان علاقه‌مندان تئاتر است.