کوروش باقری، مشاور فنی فدراسیون وزنه‌برداری در گفتوگو با «ایران»:
باید جایگاه واقعی وزنه‌برداری ایران را پس بگیریم
مهری رنجبر/ وزنه‌برداری ایران در مسابقات جهانی ۲۰۲۶ چین با کسب عنوان سومی به کار خود پایان داد تا نسبت به دوره قبل دو پله سقوط کند. چین و کره‌شمالی این بار بالاتر از ایران ایستادند و قهرمانی را از تیم کشورمان گرفتند. نتیجه‌ای که اگرچه با توجه به شرایط متفاوت مسابقات قابل تحلیل است، انتظارات علاقه‌مندان به وزنه‌برداری را برآورده نکرد. کوروش باقری، مشاور فنی فدراسیون وزنه‌برداری، معتقد است سومی جهان نتیجه بدی نیست، اما تیم ملی ظرفیت کسب جایگاهی بهتر را دارد و باید سال آینده برای قهرمانی جهان تلاش کند. او در گفتوگو با «ایران» به دلایل افت جایگاه تیم ملی، نقاط ضعف وزنه‌برداری و اهداف پیش‌رو پرداخت.
با توجه به اینکه وزنه‌برداری ایران در دوره گذشته قهرمان جهان شده بود، کسب عنوان سومی در رقابت‌های جهانی چین چندان با انتظار علاقه‌مندان همخوانی نداشت. ارزیابی شما از عملکرد تیم ملی چیست؟
واقعیت این است که تیم ایران نسبت به دوره قبل دو پله در جدول رده‌بندی سقوط کرد، اما معتقدم این اتفاق با توجه به شرایط مسابقات، طبیعی بود. قهرمانی جهان نروژ انتخابی المپیک نبود، اما رقابت‌های جهانی ۲۰۲۶ چین یکی از مهم‌ترین مسابقات انتخابی المپیک محسوب می‌شد. همین موضوع باعث شد شرایط این دو دوره تفاوت زیادی با یکدیگر داشته باشد. تعداد کشورهای شرکت‌کننده بیشتر بود و سطح رقابت‌ها نیز بالاتر رفت. رکوردهای زیادی جابه‌جا شد و بسیاری از کشورها با ترکیب کامل‌تر و آمادگی بیشتری در مسابقات حضور پیدا کردند.
البته ما هم چهار مدال گرفتیم و سه نفر از وزنه‌برداران‌مان موفق شدند در مجموع مدال کسب کنند. حتی جوانان تیم هم به مدال رسیدند که اتفاق مثبتی است. قبول دارم که توقع مردم از وزنه‌برداری ایران بیشتر است و آنها انتظار دارند تیم ملی همیشه در جمع مدعیان اصلی قهرمانی باشد، اما کسب عنوان سومی جهان هم نتیجه بدی نیست.
با وجود کسب عنوان سومی، برخی معتقدند کیفیت عملکرد وزنه‌برداران ایران نسبت به دوره گذشته افت کرده است. شما هم چنین ارزیابی‌ای دارید؟
نه، من چنین اعتقادی ندارم. اگر بخواهیم عملکرد تیم را با عدد و رقم بررسی کنیم، در این دوره امتیاز ۴۴۷ را به دست آوردیم که حدود ۶۰ امتیاز بیشتر از دوره قبل است. این آمار نشان می‌دهد وزنه‌برداری ایران افت نکرده و حتی کیفیت تیم در بعضی بخش‌ها بالاتر رفته است. بنابراین نباید تنها جایگاه تیمی را ملاک ارزیابی قرار دهیم. شرایط رقبا، تعداد کشورهای حاضر و سطح رکوردهای ثبت‌شده هم اهمیت دارد.
البته نمی‌خواهم با این آمارها مشکلات موجود را نادیده بگیرم. وزنه‌برداری ایران هنوز با شرایط مطلوبی که علاقه‌مندان انتظار دارند و با سطح روز دنیا فاصله دارد. ما باید در بخش‌های مختلف پیشرفت کنیم و این پیشرفت هم نیازمند برنامه‌ریزی و استمرار است. انتظار ندارم همه اتفاقات مثبت یک‌شبه رخ دهد. باید قدم‌به‌قدم جلو برویم و برای رسیدن به جایگاه واقعی وزنه‌برداری ایران تلاش کنیم.
یکی از انتقادها به عملکرد تیم ملی، فاصله کم بین دو مسابقه و تأثیر آن بر آمادگی وزنه‌برداران بود. آیا این موضوع را می‌توان یکی از دلایل نتیجه تیم ایران دانست؟
قطعاً فاصله نزدیک دو مسابقه می‌تواند روی نتیجه تأثیر بگذارد. مدیریت زمان، برنامه‌ریزی تمرینات و ریکاوری ورزشکاران در چنین شرایطی اهمیت زیادی دارد و نمی‌توان نقش این عوامل را نادیده گرفت. با این حال، وقتی به نتایج کره‌شمالی و چین نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که این دو کشور با وجود شرایط مشابه توانستند به مقام قهرمانی و نایب‌قهرمانی برسند. بنابراین نمی‌توانیم فاصله کم مسابقات را تنها دلیل نتیجه ایران بدانیم.
باید به داشته‌های هر تیم هم توجه کنیم. کره‌شمالی و چین از نظر تعداد وزنه‌برداران آماده و مدعی دستشان پرتر است. آنها در بسیاری از اوزان چند ورزشکار با سطح فنی نزدیک به هم دارند و این موضوع قدرت تیمی‌شان را افزایش می‌دهد.
یعنی مشکل اصلی وزنه‌برداری ایران در اوزان سبک‌تر و میانی، کمبود پشتوانه و نفرات هم‌سطح است؟
یکی از مشکلات ما همین است. وقتی در یک وزن فقط یک ورزشکار آماده و مدعی داشته باشیم، نمی‌توانیم روی امتیازآوری چند نفر حساب کنیم. باید تعداد وزنه‌برداران باکیفیت را افزایش دهیم تا رقابت داخلی هم جدی‌تر شود و نفرات بیشتری بتوانند در سطح جهانی نتیجه بگیرند. البته در اوزان سنگین شرایط ما بهتر است و رقابت میان بهترین‌های این بخش بیشتر جریان دارد. به همین دلیل در مسابقات جهانی عملکرد بهتری داشتیم.
برای نمونه، علی یوسفی در حرکت دوضرب رکوردشکنی کرد و عملکرد خوبی داشت. علی داوودی هم این ظرفیت را داشت که به مدال طلای دوضرب برسد. این اتفاقات نشان می‌دهد در اوزان سنگین توان رقابت با بهترین‌های جهان را داریم، اما باید این کیفیت را به سایر اوزان هم منتقل کنیم. نمی‌توانیم تنها به چند وزنه‌بردار شاخص متکی باشیم و انتظار داشته باشیم تیم ملی در همه مسابقات به قهرمانی برسد.
آیا معتقدید تیم ایران می‌توانست در مسابقات چین نتیجه بهتری بگیرد؟
قطعاً می‌توانستیم نتیجه بهتری کسب کنیم. عملکرد تیم بد نبود و نتایج قابل قبولی به دست آمد، اما وقتی از وزنه‌برداری ایران انتظار زیادی وجود دارد، طبیعی است که همین نتایج هم برای علاقه‌مندان کافی نباشد. معمولاً بعد از هر مسابقه که نتایج را دوباره بررسی می‌کنیم، متوجه می‌شویم با چند تغییر در تصمیم‌گیری‌ها، انتخاب وزنه‌ها یا مدیریت مسابقه می‌توانستیم شرایط بهتری داشته باشیم.
با توجه به سرمایه‌گذاری فدراسیون و برنامه‌هایی که برای تیم ملی در نظر گرفته شده است، هدف وزنه‌برداری ایران در مسابقات جهانی سال آینده چیست؟
هدف ما باید قهرمانی جهان باشد. بدون تعارف، تیم ایران سال آینده باید برای کسب عنوان قهرمانی وارد مسابقات شود. فدراسیون سرمایه‌گذاری کرده و شرایط لازم را برای آماده‌سازی ملی‌پوشان فراهم کرده است. حتی می‌توانم بگویم امکانات و شرایطی که برای تیم ملی مهیا شده، کم‌نظیر نیست، بلکه بی‌نظیر است. وقتی چنین شرایطی فراهم می‌شود، انتظار هم بالا می‌رود و باید بتوانیم نتیجه متناسب با این امکانات را به دست آوریم.
هدف بعدی ما کسب سه سهمیه المپیک ۲۰۲۸ است. باید در مسابقات پیش‌رو عملکردی داشته باشیم که بتوانیم سهمیه‌های لازم را به دست آوریم و بعد در المپیک هم با کسب مدال، توانایی وزنه‌برداری ایران را نشان دهیم. البته رسیدن به این اهداف بدون برنامه‌ریزی دقیق، تلاش مستمر و برطرف‌کردن نقاط ضعف ممکن نیست.
با توجه به فاصله وزنه‌برداری ایران با رقبای اصلی، فکر می‌کنید رسیدن به قهرمانی جهان و کسب سهمیه‌های کامل المپیک واقع‌بینانه باشد؟
چرا که نه؟ ما سرمایه انسانی و ظرفیت فنی لازم را داریم، اما باید از این ظرفیت درست استفاده کنیم. در بعضی اوزان به تقویت پشتوانه‌ها نیاز داریم و باید فاصله میان نفرات اول و دوم را کاهش دهیم. در کنار آن، باید روی رکوردهای ملی‌پوشان کار کنیم تا بتوانند در سطح بالاتری رقابت کنند. وزنه‌برداری رشته‌ای نیست که تنها با حضور چند ستاره بتوان در آن به موفقیت پایدار رسید. باید یک تیم کامل و قدرتمند داشته باشیم.
من به آینده وزنه‌برداری ایران امیدوارم، اما این امیدواری باید با نتیجه همراه شود. سال آینده فرصت مهمی برای اثبات توانایی تیم ملی است. باید قهرمان جهان شویم، سهمیه‌های المپیک را به دست آوریم و در مسیر رسیدن به رکوردهای جدید حرکت کنیم. وقتی فدراسیون چنین شرایطی را فراهم کرده، انتظار می‌رود مجموعه وزنه‌برداری کشور هم پاسخ مناسبی به این حمایت‌ها بدهد.
