امروز نام جیلی در کنار بسیاری از خودروسازان بزرگ جهان قرار دارد؛ شرکتی که نه با سابقه‌ای طولانی در صنعت خودرو، بلکه با فعالیت در حوزه قطعات لوازم خانگی متولد شد. داستان جیلی در سال ۱۹۸۶ و با تصمیم لی شوفو، کارآفرین چینی، برای راه‌اندازی کسب‌وکاری در حوزه تولید قطعات یخچال آغاز شد. شرکت تازه‌تأسیس او در استان ژجیانگ فعالیت می‌کرد و در سال‌های اول، ارتباطی با صنعت خودرو نداشت. با این حال، جاه‌طلبی‌های بنیانگذار جیلی به همین بازار محدود نماند. در سال ۱۹۹۴، این مجموعه وارد صنعت موتورسیکلت شد و با توسعه فعالیت‌های خود، به‌تدریج ظرفیت تولید و مهندسی‌اش را افزایش داد.
نخستین خودروی جیلی با نام Haoqing در سال ۱۹۹۸ از خط تولید خارج شد. این محصول کوچک، آغاز مسیری بود که قرار بود جیلی را از یک تولیدکننده نوپا به یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های خودروسازی چین تبدیل کند. در سال ۲۰۰۱، این شرکت مجوز رسمی تولید خودرو را دریافت کرد و به اولین خودروساز خصوصی چین تبدیل شد که موفق به دریافت چنین مجوزی شده بود.

عبور از بازار داخلی و ورود به جهان
جیلی در سال‌های ابتدایی فعالیت خودروسازی، بیشتر بر تولید خودروهای اقتصادی و ارزان‌قیمت تمرکز داشت. این رویکرد به شرکت کمک کرد در بازاری رقابتی جایگاه پیدا کند، اما مدیران آن به‌تدریج دریافتند که ادامه مسیر تنها با تکیه بر قیمت پایین امکان‌پذیر نیست. در سال ۲۰۰۳، گروه هلدینگ ژجیانگ جیلی تأسیس شد تا فعالیت‌های خودرویی مجموعه را در ساختاری گسترده‌تر سامان دهد. دو سال بعد، شرکت خودروسازی جیلی در بورس هنگ‌کنگ پذیرفته شد و در سال ۲۰۰۶ نیز با خرید بخشی از سهام شرکت بریتانیایی Manganese Bronze، سازنده تاکسی‌های معروف لندن، اولین گام‌های جدی خود را برای حضور در صنعت خودروی اروپا برداشت.

خرید ولوو؛ معامله‌ای که نگاه جهان را تغییر داد
مهم‌ترین اتفاق تاریخ جیلی در سال ۲۰۱۰ رقم خورد. در آن زمان، شرکت فورد که از سال ۱۹۹۹ مالک ولوو کارز بود، تصمیم گرفت این خودروساز سوئدی را واگذار کند. جیلی وارد مذاکره شد و سرانجام در دوم اوت ۲۰۱۰، مالکیت کامل ولوو کارز را با پرداخت حدود ۱.۸ میلیارد دلار به دست آورد. این معامله برای صنعت خودروی چین اهمیت زیادی داشت؛ شرکتی که کمی بیش از یک دهه از آغاز خودروسازی‌اش می‌گذشت، حالا مالک یکی از قدیمی‌ترین نام‌های اروپایی در حوزه خودروهای ایمن و لوکس شده بود. البته جیلی در مدیریت ولوو رویکردی متفاوت در پیش گرفت و تلاش کرد استقلال این برند، هویت سوئدی و مسیر توسعه محصولاتش حفظ شود.

از لوتوس تا پروتون
گسترش امپراطوری خودرویی
جیلی پس از موفقیت در خرید ولوو، برنامه توسعه بین‌المللی خود را ادامه داد. در سال ۲۰۱۷، این گروه ۴۹.۹ درصد از سهام خودروساز مالزیایی پروتون و ۵۱ درصد از سهام برند بریتانیایی لوتوس را خریداری کرد. پروتون به جیلی امکان حضور گسترده‌تر در بازار جنوب شرق آسیا را می‌داد و لوتوس نیز تجربه‌ای ارزشمند در زمینه ساخت خودروهای اسپرت و مهندسی عملکرد در اختیار این مجموعه قرار می‌داد. یک سال بعد، جیلی با خرید ۹.۶۹ درصد از سهام دایملر، به یکی از سهامداران مهم این خودروساز آلمانی تبدیل شد. این سرمایه‌گذاری در سال‌های بعد زمینه همکاری دو مجموعه را فراهم کرد. در سال ۲۰۱۹ نیز جیلی و دایملر برای توسعه و تولید نسل جدید خودروهای اسمارت، یک شرکت مشترک تأسیس کردند. همزمان، جیلی به توسعه برندهای تازه نیز روی آورد. لینک‌ اند کو در سال ۲۰۱۶ با هدف تولید خودروهای متصل و مدرن معرفی شد و در سال ۲۰۲۱ برند زیکر برای تمرکز بر خودروهای برقی و رده بالاتر شکل گرفت. به این ترتیب، هلدینگ جیلی به‌تدریج به مجموعه‌ای چندبرندی تبدیل شد که در بخش‌های مختلف بازار خودرو فعالیت می‌کرد.

حرکت به سمت خودروهای برقی
با تغییر مسیر صنعت خودرو به سمت برقی‌سازی، جیلی نیز سرمایه‌گذاری گسترده‌ای در این حوزه انجام داد. توسعه پلتفرم‌های اختصاصی خودروهای برقی، فناوری باتری و سامانه‌های هوشمند، بخشی از برنامه این شرکت برای رقابت با خودروسازان مطرح جهان بود.
امروز جیلی دیگر صرفاً یک خودروساز چینی نیست؛ هلدینگی بین‌المللی است که مجموعه‌ای از برندهای جیلی، ولوو، لوتوس، لینک ‌اند کو، زیکر و پروتون را در سبد خود دارد. این شرکت مسیری را طی کرده که از تولید قطعات یخچال آغاز شد و به مالکیت و همکاری با برخی از شناخته‌شده‌ترین نام‌های صنعت خودرو رسید.

جیلی در ایران
جیلی در دهه ۱۳۹۰ با محصولاتی مانند امگرند 7، امگرند RV7 و کراس‌اوور X7 به بازار ایران آمد. امگرند 7، بویژه در نسخه سدان، شناخته‌شده‌ترین محصول این برند در کشور بود و توانست در مدت کوتاهی توجه بخشی از خریداران خودروهای چینی را جلب کند.

منبع: وب‌سایت رسمی جیلی