در حافظه موقت ذخیره شد...
«ایران» به بهانه تعویق جام ملت های آسیا ضرورت جوانگرایی و بازنگری در ساختار فنی تیم ملی فوتبال را بررسی می‌کند
فرصت پوست‌اندازی
برای درک ضرورت این تغییرات، کافی است به عملکرد تیم ملی در جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۳ بازگردیم. ایران با پیروزی ارزشمند مقابل ژاپن به نیمه‌نهایی رسید، اما شکست ۳ بر ۲ مقابل قطر و دریافت گل سرنوشت‌ساز در دقایق پایانی، پرسش‌های جدی درباره مدیریت مسابقه، سازمان دفاعی و تصمیمات کادر فنی مطرح کرد. این ناکامی باید مبنای ارزیابی دقیق عملکرد تیم ملی قرار می‌گرفت. اکنون انتظار می‌رود قلعه‌نویی به جای تکرار روش‌های گذشته، برای برطرف کردن این کاستی‌ها برنامه مشخصی داشته باشد.
یکی از مهم‌ترین ضرورت‌ها، بازنگری در سیاست انتخاب بازیکنان است. تیم ملی نمی‌تواند همچنان به ترکیبی متکی باشد که بخش مهمی از ظرفیت آن را بازیکنان باتجربه تشکیل می‌دهند. تجربه ارزشمند است، اما نباید جایگاه هیچ بازیکنی را تضمین کند. معیار دعوت و حضور در ترکیب باید آمادگی روز، کیفیت فنی و توانایی اجرای برنامه‌های تاکتیکی باشد. قلعه‌نویی باید به استعدادهای جوان اعتماد واقعی داشته باشد و فرصت حضور در مسابقات مهم را برای آنها فراهم کند. جوانگرایی بدون میدان دادن به نسل تازه، تنها یک شعار باقی
خواهد ماند.
در کنار تغییر ترکیب بازیکنان، تحول در هویت تاکتیکی تیم نیز اهمیت دارد. تیم ملی برای رقابت با قدرت‌های آسیا به برنامه‌های متنوع هجومی و دفاعی و توانایی مدیریت شرایط مختلف مسابقه نیازمند است. نمی‌توان با اتکا به چند بازیکن باکیفیت و الگوهای تکراری، انتظار عبور از حریفان قدرتمند را داشت. کیفیت عملکرد بازیکنان به ساختار تمرینی و برنامه‌ریزی کادر فنی وابسته است.
در این میان، ترمیم کادر فنی یکی از مطالبات جدی و مغفول‌مانده از قلعه‌نویی است. حضور دستیاران متعدد لزوماً به معنای برخورداری از مجموعه‌ای کارآمد نیست. عملکرد اعضای کادر در حوزه آنالیز، طراحی تمرین، برنامه‌ریزی تاکتیکی و آماده‌سازی بازیکنان باید به‌صورت دقیق ارزیابی شود. سرمربی تیم ملی به مربیانی نیاز دارد که علاوه بر هماهنگی با او، قدرت تحلیل مستقل و ارائه دیدگاه‌های متفاوت را داشته باشند. اصرار بر حفظ ساختار موجود، بدون ارزیابی خروجی آن، تصمیمی قابل دفاع نیست.
قلعه‌نویی باید بپذیرد که ترمیم کادر فنی و تغییر در حیطه فنی نشانه ضعف نیست، بلکه بخشی از مسئولیت حرفه‌ای اوست. نمی‌توان از بازیکنان انتظار تحول داشت، اما ساختار فنی و تصمیمات گذشته را از ارزیابی مستثنا کرد.
فرصت تازه پیش‌روی تیم ملی باید به تغییرات ملموس در انتخاب بازیکنان، هویت تاکتیکی و ترکیب کادر فنی منجر شود. جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۷ آزمونی جدی برای قلعه‌نویی خواهد بود. اگر همان انتخاب‌ها و تفکرات گذشته ادامه پیدا کند، افزایش زمان آماده‌سازی نیز دستاورد تعیین‌کننده‌ای نخواهد داشت. فوتبال ایران به تغییر واقعی نیاز دارد و مسئولیت آغاز آن بیش از هر فرد دیگری برعهده سرمربی تیم ملی
است.
