انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا امروز در شرایطی برگزار می‌شود که آخرین نظرسنجی‌ها از نزدیک شدن دموکرات‌ها به اکثریت سنا حکایت دارند. با این حال، بسیاری از کرسی‌های رقابتی در ایالت‌های جمهوری‌خواه قرار دارند و رقابت تنگاتنگ نامزدها، نتیجه نهایی را همچنان غیرقابل پیش‌بینی کرده است.
دموکرات‌ها دامنه رقابت‌ها را به شکلی گسترش داده‌اند که در ابتدای سال کمتر کسی پیش‌بینی می‌کرد و فضای سیاسی آمریکا نیز ماه‌هاست که ظاهراً به سود این حزب بوده است. بر اساس میانگین اکثر نظرسنجی‌ها میزان محبوبیت دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، به ۳۴ درصد رسیده است. نارضایتی رأی‌دهندگان از وضعیت اقتصادی، جنگ علیه ایران و فساد، به تقویت انگیزه و تحرک دموکرات‌ها در سراسر کشور کمک کرده است.
بر اساس آخرین مجموعه نظرسنجی‌های روزنامه نیویورک تایمز و کالج سینا پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای، دموکرات‌ها تقریباً در هر هفت ایالت رقابتی که تعیین خواهند کرد کدام حزب کنترل مجلس سنا را در دست می‌گیرد، از جمهوری‌خواهان پیش هستند.
این نظرسنجی‌ها نشان دادند که دموکرات‌ها در تگزاس، ایالتی که از سال ۱۹۸۸ تاکنون هیچ دموکراتی را به سنا نفرستاده است و کانزاس که از سال ۱۹۳۲ چنین اتفاقی در آن رخ نداده، با اختلاف قابل‌توجهی پیشتازند.
برای به دست آوردن اکثریت سنا، دموکرات‌ها باید تمام کرسی‌هایی را که اکنون در اختیار دارند حفظ کرده و دست‌کم چهار کرسی از کرسی‌های فعلی جمهوری‌خواهان را تصاحب کنند. این کار دشوار ارزیابی می‌شد، زیرا بسیاری از کرسی‌هایی که دموکرات‌ها برای پیروزی به آنها نیاز دارند، در پایگاه‌های قدرتمند جمهوری‌خواهان قرار دارند.
اما نظرسنجی‌های جدید نشان دادند که نامزدهای دموکرات در پنج ایالت که اکنون سناتورهای جمهوری‌خواه دارند، پیشتازند و در ایالت ششم نیز رقابت در عمل برابر است. دموکرات‌ها در کانزاس، مین، اوهایو و تگزاس پیشتازند و در آلاسکا نیز برتری اندکی دارند. در آیووا، رقابت در عمل مساوی است.
در میشیگان، تنها ایالت از میان مهم‌ترین رقابت‌های سنا که کرسی آن هم‌اکنون در اختیار دموکرات‌هاست، نظرسنجی نشان داد نامزد دموکرات با اختلافی دورقمی پیشتاز است. این نظرسنجی‌ها کارولینای شمالی را شامل نمی‌شدند؛ ایالتی که نظرسنجی‌ها از مدت‌ها پیش نامزد دموکرات را در آن پیشتاز نشان داده‌اند و جمهوری‌خواهان هزینه‌های تبلیغات انتخاباتی خود را در آن کاهش داده‌اند.
در همین رابطه سی‌ان‌ان این فهرست را گسترش داده است تا این شرایط را منعکس کند. این فهرست اکنون ۱۱ کرسی را دربر می‌گیرد و ایالت کارولینای جنوبی نیز به آن اضافه شده است؛ ایالتی جمهوری‌خواه که در نظرسنجی‌های اخیر رقابت در آن نزدیک‌تر شده است. تگزاس و کانزاس نیز (دو ایالتی که در ژانویه کمتر کسی تصور می‌کرد در نقشه رقابت‌های انتخاباتی قرار بگیرند) در رتبه‌بندی جایگاه بالاتری پیدا کرده‌اند.
دموکرات‌ها برای کسب اکثریت سنا در سال‌جاری باید چهار کرسی تحت کنترل جمهوری‌خواهان را به دست آورند و درعین‌حال، تمام کرسی‌های فعلی خود را حفظ کنند. در کارولینای شمالی، روی کوپر، فرماندار سابق دموکرات، با اختلاف قابل‌توجهی از مایکل واتلی، نامزد جمهوری‌خواه، پیشتاز است و دموکرات‌ها امیدوارند برای اولین بار از سال ۲۰۰۸ کرسی سنا را در این ایالت به دست آورند. در اوهایو، شرود براون، سناتور سابق دموکرات، با اختلافی اندک از جان هستد، سناتور جمهوری‌خواه، پیش افتاده است؛ رقابتی که با وجود هزینه‌های تبلیغاتی سنگین جمهوری‌خواهان، تحت تأثیر نارضایتی‌های اقتصادی و انتقادها از هستد قرار دارد.
در تگزاس، رقابت جیمز تالاریکو، نامزد دموکرات، با کن پکستون، نامزد جمهوری‌خواه، بسیار نزدیک است و برخی نظرسنجی‌ها برتری تالاریکو را نشان می‌دهند. بااین‌حال، گرایش سنتی ایالت به جمهوری‌خواهان و هزینه‌های سنگین تبلیغاتی این حزب همچنان موانع مهمی بر سر راه دموکرات‌ها محسوب می‌شوند. در مین، تروی جکسون، نامزد دموکرات در نظرسنجی‌ها از سوزان کالینز، سناتور جمهوری‌خواه، پیشتاز است هرچند کالینز تلاش می‌کند با تأکید بر استقلال سیاسی و دستاوردهای خود حمایت رأی‌دهندگان را حفظ کند.
در آلاسکا، رقابت مری پلتولا، نماینده سابق دموکرات با دن سالیوان، سناتور جمهوری‌خواه نزدیک است و حضور نامزد دیگری با همین نام، همراه با تحقیقات درباره تلاش ادعایی برای منحرف کردن آرای انتخاباتی نتیجه را نامشخص کرده است. در کانزاس نیز آدام همیلتون، نامزد دموکرات با وجود گرایش جمهوری‌خواهانه ایالت، رقابت نزدیکی با راجر مارشال، سناتور جمهوری‌خواه، دارد و برخی نظرسنجی‌ها او را پیشتاز نشان می‌دهند.
در آیووا، رقابت جاش تورک، نامزد دموکرات با اشلی هینسون، نامزد جمهوری‌خواه بسیار نزدیک است؛ افزایش هزینه‌های سوخت و نهاده‌های کشاورزی و نارضایتی اقتصادی می‌تواند به دموکرات‌ها کمک کند، اما گرایش محافظه‌کارانه ایالت همچنان به سود جمهوری‌خواهان است. در میشیگان، عبدال السید، نامزد دموکرات با اختلافی قابل‌توجه از مایک راجرز، نامزد جمهوری‌خواه پیش افتاده است، هرچند حمایت غیرمنتظره هیلی استیونز، نماینده دموکرات از راجرز می‌تواند بر انسجام رأی‌دهندگان دموکرات تأثیر بگذارد.
در نیوهمپشایر، کریس پاپاس، نماینده دموکرات با اختلاف قابل‌توجهی از جان سونونو، سناتور سابق جمهوری‌خواه پیشتاز است و نارضایتی از دونالد ترامپ می‌تواند به تقویت موقعیت او کمک کند. در کارولینای جنوبی، دارلاین گراهام، سناتور جمهوری‌خواه و آنی اندروز، نامزد دموکرات رقابتی نزدیک دارند؛ مشکلات گراهام در کارزار انتخاباتی و منابع مالی قابل‌توجه اندروز باعث شده‌اند که این ایالت نیز به یکی از میدان‌های رقابت جدی تبدیل شود.
در جورجیا، جان اوساف، سناتور دموکرات در رقابت با مایک کالینز، نامزد جمهوری‌خواه موقعیت قدرتمندی دارد و از نظر نظرسنجی‌ها و منابع مالی پیشتاز است. در مقابل، نبراسکا، می‌سی‌سی‌پی و مینه‌سوتا، با آنکه در ابتدای رقابت‌ها به‌عنوان ایالت‌های بالقوه مهم مطرح بودند، در ادامه به میدان‌های جدی رقابت تبدیل نشدند و تغییر کنترل کرسی‌های سنا در این ایالت‌ها بعید به نظر می‌رسد. در مجموع، گسترش رقابت‌ها به ایالت‌هایی مانند تگزاس، کانزاس و کارولینای جنوبی، شانس دموکرات‌ها برای کسب اکثریت سنا را افزایش داده است، اما گرایش سیاسی ایالت‌ها، هزینه‌های سنگین تبلیغاتی و نزدیک بودن نتایج در چند رقابت کلیدی، پیش‌بینی نتیجه نهایی را دشوار کرده است.
 
 اختلافات درون حزب دموکرات
با اینکه نظرسنجی‌ها از احتمال موفقیت دموکرات‌ها در انتخابات سنا حکایت دارند، اختلافات داخلی این حزب بر سر مسیر و آینده سیاسی آن شدت گرفته است. جناح میانه‌رو و جناح چپ، پیشاپیش یکدیگر را مقصر آسیب زدن به دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای می‌دانند. رهبران حزب در محافل خصوصی می‌گویند جناح چپ با صرف بی‌دلیل وقت و منابع مالی در رقابت‌هایی که می‌توانست برای دموکرات‌ها آسان‌تر باشد، به دیگر نامزدهای حزب آسیب زده است. در مقابل، ترقی‌خواهان معتقدند تشکیلات اصلی حزب تمام تلاش خود را برای پیروزی آنها به کار نمی‌گیرد؛ این موضوع را افرادی آگاه از این گفت‌وگوها مطرح کرده‌اند. به گزارش وال استریت ژورنال، روز یکشنبه اختلافات علنی شد؛ زمانی که یک نماینده دموکرات کنگره از ایالت میشیگان، که امسال در انتخابات مقدماتی سنا از عبدال السید شکست خورده بود، از نامزد جمهوری‌خواه در این رقابت نزدیک حمایت کرد. هیلی استیونز، نماینده میشیگان که رهبری حزب در انتخابات مقدماتی از او در برابر السیدِ ترقی‌خواه حمایت کرده بود، روز یکشنبه اعلام کرد که از مایک راجرز، نماینده سابق جمهوری‌خواه کنگره، پشتیبانی می‌کند؛ این در حالی بود که او پیش‌تر از السید حمایت کرده بود.
این مشاجره که تنها چند روز پیش از انتخابات رخ داده، تازه‌ترین نمونه از اختلافات درون حزب دموکرات است. هر دو جناح خواهان کسب اکثریت سنا توسط دموکرات‌ها هستند و پیروزی در انتخابات ممکن است از شدت اختلافات بکاهد. اما صرف‌نظر از نتیجه، انتظار می‌رود نتایج انتخابات به تشدید نبرد درون‌حزبی بر سر آینده دموکرات‌ها منجر شود. اگر دموکرات‌ها نتوانند اکثریت سنا را به دست آورند، هر جناح دیگری را مقصر خواهد دانست. اگر هم پیروز شوند، هر دو طرف اعتبار پیروزی را به خود نسبت خواهند داد و مدعی خواهند شد که نتیجه انتخابات درستی دیدگاه آنها را ثابت کرده است.
میشیگان یکی از مهم‌ترین رقابت‌ها برای تعیین کنترل سنا و در عین حال آزمونی برای دموکرات‌هاست. اگر السید، مقام سابق حوزه سلامت عمومی، بتواند پیروز شود، استدلالی را تقویت خواهد کرد که جناح ترقی‌خواه از هم‌اکنون مطرح می‌کند: نامزدهای این جناح می‌توانند در ایالت‌های رقابتی و متمایل به هر دو حزب در قلب آمریکا نیز پیروز شوند. این دیدگاه با باور دیرینه رهبران ارشد دموکرات در تضاد است؛ باوری که بر اساس آن، تنها نامزدهای میانه‌رو می‌توانند در رقابت‌های انتخاباتی نزدیک پیروز شوند.