چرا حزب جمهوری‌خواه با خطر شکست سنگین در انتخابات سنا روبه‌رو است؟
لحظه حساب‌کشی از ترامپ
می‌توان فهمید چه زمانی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، متوجه می‌شود که در موقعیت دشواری قرار گرفته است. البته او هرگز به اشتباه خود اعتراف نخواهد کرد. اگر تا امروز همه باید یک چیز را درباره ترامپ فهمیده باشند، این است که او هرگز نمی‌پذیرد که اشتباه کرده، هرگز شکست خود را قبول نمی‌کند و هرگز عذرخواهی نمی‌کند. اما ترامپ طی چند هفته گذشته آشکارا نشان داده است که متوجه شده به‌اندازه کافی به مسأله تورم جدی نپرداخته است. می‌توان گفت جنگ تجاری با کانادا در زمان بسیار نامناسبی آغاز شد و او چند نامزد واقعاً نامناسب را نیز برای رقابت‌های سنا انتخاب کرد.
هرچند که اشتباهاتش را تشخیص داده است؛ آن هم در تضاد آشکار با انکار واقعیت و توهمات دولت بایدن. اما برای اصلاح این اشتباهات خیلی دیر شده است. با وجود تلاش‌های فراوان برخی مفسران متمایل به محافظه‌کاران برای کم‌اهمیت جلوه دادن نظرسنجی‌های نامطلوب، متهم کردن رسانه‌ها به انتشار اخبار جعلی و تأکید بر اینکه نقشه انتخاباتی سنا در واقع به نفع جمهوری‌خواهان است، احتمال از دست دادن کنترل سنا برای جمهوری‌خواهان بیشتر از احتمال حفظ آن است. افزون بر این، آنها ممکن است اکثریت خود در مجلس نمایندگان را نیز از دست بدهند.
یک سال پیش، از دست دادن کنترل سنا برای جمهوری‌خواهان چندان محتمل به نظر نمی‌رسید. تنها کرسی سنا در ایالتی که ترامپ در انتخابات سال ۲۰۲۴ در آن شکست خورده بود، متعلق به ایالت مین بود؛ جایی که سوزان کالینز، سناتور جمهوری‌خواه، ثابت کرده است که یکی از سرسخت‌ترین بازماندگان عرصه سیاست است. در همین حال، دموکرات‌ها باید از کرسی‌های خود در دو ایالتی دفاع می‌کردند که ترامپ در آنها پیروز شده بود: جورجیا و میشیگان. حتی اگر ترامپ و جمهوری‌خواهان با افت معمول محبوبیت حزب حاکم در انتخابات میان‌دوره‌ای اولین دوره ریاست‌جمهوری روبه‌رو می‌شدند، باز هم از دست دادن اکثریت سنا غیرقابل تصور به نظر می‌رسید.
اگر نامزدهای جمهوری‌خواه در تمام ایالت‌ها ۱۰ واحد درصد ضعیف‌تر از عملکرد ترامپ در سال ۲۰۲۴ ظاهر می‌شدند، جمهوری‌خواهان فقط کرسی‌های مین و کارولینای شمالی را از دست می‌دادند. این یک برتری ساختاری عظیم بود. حاشیه پیروزی ترامپ در ایالت‌هایی که اکنون رقابت در آنها نزدیک ارزیابی می‌شود، از ۱۱٫۲ درصد در اوهایو تا ۱۷٫۹ درصد در کارولینای جنوبی متغیر بود. با این حال، براساس میانگین نظرسنجی‌های وب‌سایت «ریل‌کلیرپالیتیکس»، نامزدهای دموکرات در تمام ایالت‌هایی که در سال ۲۰۲۴ رقابتی بودند و همچنین در ایالت‌های متمایل به دموکرات‌ها پیشتازند؛ علاوه بر این، آنها در اوهایو، آلاسکا ــ ایالتی که ترامپ در آن با اختلاف ۱۳٫۱ واحد درصد پیروز شد ــ و تگزاس، که ترامپ در آن با اختلاف ۱۳٫۷ واحد درصد پیروز شده بود، نیز پیش افتاده‌اند.
تعداد رقابت‌های نزدیک به‌اندازه‌ای زیاد است که نتیجه نهایی انتخابات سنا می‌تواند از اکثریت ۵۳ به ۴۷ به نفع جمهوری‌خواهان ــ یعنی بدون هیچ تغییری در وضعیت فعلی ــ تا شکست سنگین جمهوری‌خواهان با نتیجه ۵۵ به ۴۵ به نفع دموکرات‌ها متغیر باشد. اما هرچه می‌گذرد، احتمال شکل‌گیری دست‌کم یک اکثریت شکننده برای دموکرات‌ها بیشتر به نظر می‌رسد.
وب‌سایت ریل‌کلیرپالیتیکس، نتیجه سنا را ۵۲ کرسی برای دموکرات‌ها در برابر ۴۸ کرسی برای جمهوری‌خواهان پیش‌بینی می‌کرد. با احتساب هفت رقابت بسیار نزدیک، برآوردهای این نهاد و دو مرکز دیگر چنین بود: ریل‌کلیرپالیتیکس، ۴۷ کرسی برای دموکرات‌ها و ۴۴ کرسی برای جمهوری‌خواهان، با هفت رقابت نزدیک؛ کریستال بالِ ساباتو، ۴۹ کرسی برای دموکرات‌ها و ۴۶ کرسی برای جمهوری‌خواهان، با پنج رقابت نزدیک؛ و گزارش سیاسی کوک، ۴۷ کرسی برای دموکرات‌ها و ۴۶ کرسی برای جمهوری‌خواهان، با هفت
رقابت نزدیک.
مشکل پیش‌بینی نتیجه نهایی این است که هیچ‌یک از نامزدهای دموکرات در رقابت‌های نزدیک، به‌طور مستمر در نظرسنجی‌ها به ۵۰ درصد آرا یا بالاتر نمی‌رسند. این یعنی رأی‌دهندگان مردد می‌توانند نتیجه را تعیین کنند؛ بویژه آنکه بیشتر این رأی‌دهندگان در انتخابات سال ۲۰۲۴ به ترامپ رأی داده بودند. همین واقعیت آماری است که به ترامپ و رهبران جمهوری‌خواه اعتمادبه‌نفس می‌دهد. با این حال، مشکل این استدلال آن است که رأی‌دهندگان مردد باید هم در انتخابات شرکت کنند و هم به جمهوری‌خواهان پشت نکنند. اوهایو را در نظر بگیرید؛ ایالتی که ترامپ در آن با بیش از ۱۱ واحد درصد اختلاف پیروز شد. شرود براون، سناتور پیشین دموکرات، در برابر جان هیوستد، سناتور جمهوری‌خواه فعلی که پس از خالی شدن کرسی جی‌دی ونس به این سمت منصوب شد، پیشتاز است. براساس میانگین نظرسنجی‌های ریل‌کلیرپالیتیکس، براون ۴۸٫۱ درصد و هیوستد ۴۴٫۸ درصد حمایت دارند و ۷٫۱ درصد رأی‌دهندگان هنوز تصمیم نگرفته‌اند. اگر این نظرسنجی‌ها را معتبر بدانیم، هیوستد برای پیشی گرفتن از براون باید ۷۵ درصد آرای رأی‌دهندگان مردد را به دست آورد؛ آن هم به شرطی که این افراد واقعاً در انتخابات شرکت کنند. اگر فقط نیمی از رأی‌دهندگان مردد پای صندوق‌های رأی بروند، هیوستد شکست خواهد خورد.
وضعیت در تگزاس برای دموکرات‌ها امیدوارکننده‌تر است. جیمز تالاریکو، نماینده دموکرات مجلس ایالتی تگزاس، در میانگین ریل‌کلیرپالیتیکس تنها ۱٫۸ واحد درصد پیشتاز است و ۴٫۸ درصد رأی‌دهندگان نیز هنوز تصمیم نگرفته‌اند. کن پکستون، نامزد جمهوری‌خواه، برای پیشی گرفتن از تالاریکو باید ۷۱ درصد آرای رأی‌دهندگان مردد را کسب کند. اگر تنها نیمی از رأی‌دهندگان مردد در انتخابات شرکت کنند، پکستون شکست خواهد خورد. البته فاصله کمتر میان دو نامزد به این معناست که نتایج تعداد بیشتری از نظرسنجی‌ها در محدوده خطای آماری قرار می‌گیرد. بنابراین، ممکن است فاصله واقعی پکستون با رقیبش کمتر از چیزی باشد که گزارش شده است. اما حاشیه خطا می‌تواند به نفع هر دو طرف عمل کند. بله، ممکن است نظرسنجی‌ها دقیق نباشند؛ اما نتایج آنها با حال‌وهوای عمومی کشور نیز همخوانی دارد. میانگین خالص میزان محبوبیت ترامپ در ریل‌کلیرپالیتیکس نیز تقریباً منفی ۲۲ واحد درصد است. حتی نظرسنجی‌هایی که معمولاً به نفع ترامپ ارزیابی می‌شوند، نشان می‌دهند که محبوبیت او پایین است: مؤسسه راسموسن ۱۶ واحد درصد ارزیابی منفی، مورنینگ کانسالت ۱۷ واحد درصد منفی و آر‌اِم‌جی ریسرچ ۱۵ واحد درصد منفی را گزارش کرده‌اند. هاروارد-هریس، که از میان این مؤسسات بیشترین گرایش را به ترامپ دارد، محبوبیت او را با اختلاف منفی ۲۰ واحد درصد ارزیابی می‌کند.
حتی اگر نظرسنجی‌ها دچار خطای سیستماتیک یک واحد درصدی به نفع جمهوری‌خواهان باشند باز هم دموکرات‌ها در بیشتر رقابت‌ها پیشتاز خواهند بود و جمهوری‌خواهان برای پیروزی به مشارکت گسترده رأی‌دهندگانی نیاز خواهند داشت که از وضعیت موجود ناراضی‌اند. البته این احتمال وجود دارد که جمهوری‌خواهان بتوانند ۵۰ یا ۵۱ کرسی سنا را حفظ کنند؛ اما همین که اکثریت جمهوری‌خواهان در سنا حتی زیر سؤال رفته است، ضربه سیاسی بزرگی به این حزب محسوب می‌شود.
منبع: THE HILL
